II FSK 1347/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Edyta Anyżewska (sprawozdawca), Sędziowie NSA Grzegorz Borkowski, Jerzy Rypina, Protokolant Katarzyna Pawłowska, po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2008 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej W. A. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 94/07 w sprawie ze skargi W. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 8 listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego uchyla zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 stycznia 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 94/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 8 listopada 2006 r. w przedmiocie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. W motywach orzeczenia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że z akt sprawy wynika, iż przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została awizowana w dniu 14 listopada 2006 r., a następnie odebrana przez skarżącego w dniu 20 listopada 2006 r. (data pieczęci na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). Natomiast skargę wniesiono w dniu 21 grudnia 2006 r., a zatem z przekroczeniem 30-dniowego terminu na dokonanie tej czynności, określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a. Ten bowiem upływał w dniu 20 grudnia 2006 r. Z tych względów Sąd wojewódzki orzekł o odrzuceniu skargi strony, powołując się (poza w/w przepisem) na art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z § 3 P.p.s.a. W skardze kasacyjnej od omówionego wyżej postanowienia skarżący domagał się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania na zasadzie art. 185 § 1 P.p.s.a., a także zasądzenia kosztów postępowania. Swoje wnioski strona wsparła zarzutami naruszenia art. 53 § 1 w zw. z art. 58 § 1 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skargę złożono po upływie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu środka odwoławczego skarżący wywiódł, że Sąd wojewódzki – przyjmując ustalenie, iż przekroczono termin do wniesienia skargi – nie wyjaśnił wszystkich okoliczności sprawy (mimo że strona wskazała w skardze, iż decyzję otrzymała w dniu 21 listopada 2006 r.). Mianowicie, na kopercie, która zawierała zaskarżoną decyzję, znajduje się pieczątka o treści "Awizowano powtórnie dnia 21 lis. 2006 r.". Wynika stąd, że nie jest możliwe aby skarżącemu doręczono przesyłkę z decyzją w dniu poprzedzającym w/w datę. Ponadto, z wyjaśnień urzędu pocztowego, udzielonych stronie na jej prośbę, wynika, że skarżący otrzymał przedmiotową przesyłkę w dniu 21 listopada 2006 r. Tym samym wniesienie skargi w dniu 21 grudnia 2006 r. mieściło się w terminie przewidzianym w art. 53 § 1 P.p.s.a. W świetle powyższego zarzuty i wnioski skargi kasacyjnej są zdaniem strony uzasadnione. Na rozprawie w NSA pełnomocnik organu wnosił o oddalenie skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z dokumentów, nadesłanych przez skarżącego do Sądu wojewódzkiego – w szczególności z pisma urzędu pocztowego z dnia 14 marca 2007 r. (por. karty nr 47-48) – wynika, że ustalenie, które legło u podstaw zaskarżonego postanowienia, iż przesyłkę z zaskarżoną decyzją strona otrzymała w dniu 20 listopada 2006 r., było nieprawidłowe. Jak stwierdzono w powołanym piśmie, przesyłkę z decyzją skarżący odebrał w dniu 21 listopada 2006 r. (co urząd ustalił na podstawie znajdującego się w jego posiadaniu dowodu odbioru). W piśmie tym urząd pocztowy zakwestionował więc treść zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, na którym widnieje pieczęć z datą 20 listopada 2006 r. oraz podpis skarżącego. Uzyskane przez skarżącego wyjaśnienia urzędu pocztowego skutecznie podważają w rezultacie domniemanie wynikające z dokumentu, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki (iż decyzję doręczono skarżącemu w dacie na nim widniejącej). Skoro przesyłkę z zaskarżoną decyzją strona otrzymała w dniu 21 listopada 2006 r. (a nie dzień wcześniej, jak przyjęto), to termin do złożenia skargi upływał w dniu 21 grudnia 2006 r., zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. Wniesienie skargi w tej ostatnio wskazanej dacie mieściło się zatem – wbrew ustaleniu Sądu wojewódzkiego – w terminie dla tej czynności przewidzianym. Nie było w konsekwencji podstaw do zastosowania art. 58 § 1 (pkt 2) P.p.s.a., t.j. odrzucenia skargi z powodu jej wniesienia po upływie terminu. Zarzuty naruszenia zaskarżonym postanowieniem w/w przepisów procesowych Sąd kasacyjny uznał wobec tego za zasadne. Mając powyższe na uwadze Sąd odwoławczy postanowił jak w sentencji niniejszego orzeczenia, stosownie do art. 185 § 1 P.p.s.a. Wniosek skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania (kasacyjnego) nie mógł zostać uwzględniony z uwagi na to, że art. 203 i art. 204 P.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie (por. uchwałę składu siedmiu sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, ONSAiWSA 2008, nr 2, poz. 23).