V SA/Wa 366/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant specjalista - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi R. [...] w R. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w części oraz ustalenie wysokości należnej opłaty za przekroczenie kwoty krajowej przeznaczonej dla dostawców hurtowych; oddala skargę. UZASADNIENIE Prezes Agencji Rynku Rolnego (dalej: "organ odwoławczy", "Prezes ARR") zaskarżoną decyzją z dnia ... grudnia 2016 r. o numerze wskazanym w komparycji wyroku uchylił decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w Olsztynie (dalej: "Dyrektor Oddziału") z dnia ... października 2016 r. nr ... o odpowiedzialności płatnika w związku z uchybieniem obowiązkowi określonemu w ustawie - w części dotyczącej wysokości kwoty, którą "R. w R. (dalej: "Skarżąca", "Strona", "Płatnik") zobowiązana jest wnieść tytułem II raty opłaty, oraz ustalił kwotę zobowiązania w wysokości ... zł wraz z odsetkami za zwłokę naliczonymi przez podmiot skupujący od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności do dnia zapłaty należności. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym. Dyrektor Oddziału decyzją z dnia ... października 2016 r. stwierdził odpowiedzialność Strony z tytułu niewpłacenia na rachunek bankowy OT ARR w O. w terminie określonym w § 9 ww. Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 lipca 2015 r. II raty opłaty naliczanej w związku z przekroczeniem przez dostawców hurtowych w roku kwotowym 2014/2015 kwoty krajowej przeznaczonej dla dostawców hurtowych. Dyrektor uznał, że Strona jako podmiot skupujący, uczestniczący w realizacji mechanizmu kwotowania produkcji mleka, zobowiązana była do wniesienia II raty opłaty na rachunek bankowy OT ARR właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę dostawcy hurtowego w terminie określonym w art. 15 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 595/2004, tj. do dnia 30 września 2016 r. Płatnik uchybił temu obowiązkowi, ponieważ nie przekazał opłaty we wskazanym w § 9 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 lipca 2015 r. terminie. Strona od powyższej decyzji wniosła odwołanie. Po rozpatrzeniu sprawy Prezes ARR w opisanej na wstępie decyzji wskazał, że od dnia wydania decyzji pierwszoinstancyjnej do dnia wydania decyzji odwoławczej na konto Oddziału wpłynęły wpłaty dokonane przez Stronę oraz przez dostawców hurtowych, którzy zobowiązani byli wpłacić na rzecz Strony kwoty tytułem Il raty należnej opłaty za przekroczenie kwoty indywidualnej w roku kwotowym 2014/2015:, tj.: - w dniu 1 grudnia 2016 r. Strona dokonała wpłaty w wysokości ... zł, z czego kwota ... zł została zaliczona na poczet odsetek, a kwota ... zł została zaliczona na poczet należności głównej, - w dniu 2 grudnia 2016 r. wpłacono łącznie ... zł, z czego ... zł została zaliczona na poczet odsetek, a kwota ... zł została zaliczona na poczet należności głównej, - w dniu 5 grudnia 2016 r: wpłacono łącznie ... zł, z czego kwota ... zł została zaliczona na poczet odsetek, a kwota .. zł została zaliczona na poczet należności głównej, - w dniu 6 grudnia 2016 r.: Strona dokonała wpłaty w wysokości ... zł, z czego kwota ... zł została zaliczona na poczet odsetek, a kwota ... zł została zaliczona na poczet należności głównej, - w dniu 7 grudnia 2016 r.: Strona dokonała dwóch wpłat (tj. ... zł oraz ... zł) w łącznej wysokości ... zł z czego kwota ... zł została zaliczona na poczet odsetek, a kwota ... zł została zaliczona na poczet należności głównej, - w dniu 8 grudnia 2016 r.: Strona dokonała wpłaty w wysokości ... zł, z czego kwota ... zł została zaliczona na poczet odsetek, a kwota ... zł została zaliczona na poczet należności głównej, - w dniu 12 grudnia 2016 r.: Strona dokonała wpłaty w wysokości ... zł, z czego kwota ... zł została zaliczona na poczet odsetek, a kwota ... zł została zaliczona na poczet należności głównej. Organ odwoławczy zauważył, iż z dniem dokonywania sukcesywnych wpłat tytułem II raty należnej opłaty zmieniła się wysokość pozostałej do spłaty należności głównej - na dzień wydania decyzji w II instancji zmniejszyła się o ... zł i wynosi ...zł. Z uwagi na powyższe Prezes ARR uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wysokości kwoty, którą Strona zobowiązana jest wnieść tytułem II raty należnej opłaty, w związku z uchybieniem obowiązkowi określonemu w ustawie i zobowiązał ww. podmiot skupujący do wniesienia kwoty ... zł wraz z odsetkami za zwłokę naliczonymi przez podmiot skupujący od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności do dnia zapłaty należności. Prezes ARR stwierdził, że Strona w myśl przepisów ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych jest płatnikiem. Zdaniem organu odwoławczego, podmiot skupujący na mocy ustawy został upoważniony do żądania wykonania, w drodze egzekucji administracyjnej obowiązku wynikającego z decyzji o ustaleniu należnej opłaty skierowanej do dostawcy hurtowego, w przypadku, gdy dostawca hurtowy nie wniesie ustalonej w stosunku do niego opłaty dobrowolnie. Nadanie podmiotowi skupującemu przymiotu płatnika miało na celu usprawnienie poboru opłat i zapobieżenie możliwości uchylania się od ich płacenia przez dostawców hurtowych. Kluczowe znaczenie w tym względzie mają art. 15 ust. 1 Rozporządzenia Komisji WE 595/2004 oraz art. 36 ust. 6 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych. Wskazany powyżej art. 15 ust 1 rozporządzenia, czyni podmioty skupujące odpowiedzialnymi za pobieranie opłat, a nie tylko za ich przekazanie na rachunek bankowy właściwego oddziału terenowego Agencji. Natomiast art. 36 ust. 6 ustawy przewiduje dla podmiotu skupującego upoważnienie do żądania w drodze egzekucji administracyjnej, obowiązku wynikającego z decyzji ustalającej w stosunku do dostawcy hurtowego wysokość należnej opłaty. Oznacza to, że jedynie podmiot skupujący ma prawo dochodzenia niewpłaconych przez dostawcę hurtowego należności w drodze egzekucji administracyjnej w tym zakresie pomimo, że wiąże się to z dodatkowymi kosztami związanymi z egzekucją tych należności. Wobec powyższego Strona zobowiązana była do pobrania od dostawców hurtowych należnych opłat tytułem II raty należnej opłaty, ustalonych przez Dyrektora Oddziału na postawie art. 36 ww. ustawy oraz § 9 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 lipca 2015 r. i wpłacenia ich na rachunek Oddziału przed dniem 1 października 2016 r. Odnosząc się do argumentacji zawartej w treści odwołania, zgodnie z którą skarżąca nie otrzymała, od organu I instancji do wglądu decyzji indywidualnych dotyczących wysokości opłat, skierowanych do każdego dostawcy hurtowego Prezes ARR zaznaczył, że w myśl art. 36 ust 1 pkt 3 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych w odniesieniu do dostawców hurtowych, właściwi miejscowo Dyrektorzy Oddziałów zobowiązani byli do dnia 15 września, na podstawie informacji, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 5, przesłać do podmiotów skupujących, także w wersji elektronicznej, zbiorcze informacje o wysokości należnych opłat. W związku z tym, zdaniem Prezesa ARR jeżeli dla podmiotu skupującego przesłana zbiorcza informacja jest niewystarczająca, może zwrócić się do właściwego Dyrektora Oddziału o wydanie odpisów stosownych decyzji o należnej opłacie, wydanych w stosunku do producentów mleka. Na powyższą decyzję pełnomocnik strony złożył skargę wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji Prezesa Agencji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz wnosząc o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie: 1. art. 30 § 1, art. 30 §4 oraz art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.: Dz.U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) poprzez przyjęcie, że skarżąca posiada przymiot płatnika w rozumieniu wymienionych przepisów, i - co za tym idzie - odpowiada za niepobrany podatek, 2. art. 15 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 595/2004 z dnia 30 marca 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1788/2003 ustanawiającego opłatę wyrównawczą w sektorze mleka i przetworów mlecznych (Dz. Urz. UE L 94 z 31 marca 2004, str. 22, z późn. zm.), polegające na przyjęciu, że odsetki należy liczyć od sumy opłat, określonych w decyzjach dyrektora oddziału terenowego Agencji Rynku Rolnego, niewniesionych przez dostawców hurtowych do podmiotu skupującego, a nie od sumy opłat rzeczywiście wniesionych, a nie przekazanych w ustawowym terminie na rachunek Agencji Rynku Rolnego, co miało istotny wpływ na wynik postępowania, II. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez dokonanie błędnej wykładni: 1. art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (t. j.: Dz.U. z 2013 r. poz. 50 z późn. zm., zwanej dalej ustawą o organizacji rynku mleka) poprzez przyjęcie, że podmiot skupujący zobowiązany jest do wpłaty na rachunek bankowy właściwego oddziału terenowego Agencji Rynku Rolnego opłaty ustalonej w decyzji Dyrektora tego oddziału, której adresatem jest dostawca hurtowy, a nie przekazania opłaty rzeczywiście wniesionej przez tego dostawcę hurtowego do podmiotu skupującego, 2. § 9 Rozporządzenia Rady Ministrów dnia 29 lipca 2015 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadania polegającego na rozkładaniu na raty opłaty należnej od producentów mleka za przekroczenie kwot indywidualnych w roku kwotowym 2014/2015 (Dz.U. z 2015 r., poz. 1105) poprzez przyjęcie, że podmiot skupujący zobowiązany jest do wpłaty na rachunek bankowy właściwego oddziału terenowego Agencji Rynku Rolnego większej kwoty niż otrzymana faktycznie od dostawcy hurtowego na spłatę konkretnej raty, 3. art. 15 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 595/2004 z dnia 30 marca 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1788/2003 ustanawiającego opłatę wyrównawczą w sektorze mleka i przetworów mlecznych (Dz. Urz. UE L 94 z 31 marca 2004, str. 22, z późn. zm.) a także art. 36 ust. 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka poprzez przyjęcie, że przepisy te statuują odpowiedzialność podmiotu skupującego za zobowiązania podatkowe (opłaty wyrównawcze) osób trzecich, którymi są dostawcy hurtowi oraz przesądzają o tym, że podmiot skupujący ma status płatnika, co miało istotny wpływ na wynik postępowania. W odpowiedzi na skargę Prezes wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 18 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 lipca 2015r. o zmianie ustawy o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015r. poz. 1419) do postępowań w sprawach indywidualnych związanych z kwotowaniem produkcji mleka, rozstrzyganych w drodze decyzji oraz rozliczenia przez Agencję Rynku Rolnego roku kwotowego 2014/2015 stosuje się przepisy dotychczasowe. Zgodnie z zasadą określoną w art. 15 ust. 1 rozporządzenia Komisji WE 595/2004 przed dniem 1 października każdego roku podmioty nabywające i, w przypadku sprzedaży bezpośredniej, producenci odpowiedzialni za opłaty wyrównawcze wpłacają do właściwego organu należną kwotę zgodnie z zasadami ustanowionymi przez państwo członkowskie; podmioty nabywające są odpowiedzialne za pobieranie opłat z tytułu nadwyżek w dostawach uiszczanych przez producentów na podstawie art. 79 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, zgodnie z art. 81 ust. 1 tego rozporządzenia. W odniesieniu do kwestii obowiązków podmiotów skupujących należy stwierdzić, że z dniem 23 maja 2012 r. na podstawie art. 1 pkt 6 ustawy z 13 kwietnia 2012 r. (Dz. U. 2012. 574) o zmianie ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych oraz ustawy o zmianie ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, uległy zmianie przepisy ustawy o organizacji rynku mleka, w tym art. 36 ustawy. Do 23 maja 2012 r. zgodnie z treścią jego ust.1. W odniesieniu do dostawców hurtowych, właściwi miejscowo dyrektorzy oddziałów terenowych Agencji dokonują do dnia 15 września na podstawie informacji, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 5, rozliczenia: 1) wykorzystania kwot indywidualnych przysługujących na dany dzień roku, według stanu na ostatni dzień roku kwotowego; 2) zaliczek na poczet opłaty oraz ustalenia wysokości należnej opłaty, pobieranej od dostawców hurtowych po uwzględnieniu krajowego współczynnika realokacji, o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1. W myśl ust. 2 - dyrektorzy oddziałów terenowych Agencji, o których mowa w ust. 1, do dnia 15 września określają dostawcom hurtowym, w drodze decyzji, wysokość należnych opłat i związanych z tym dopłat albo zwrotów zaliczek oraz przesyłają do podmiotów skupujących, także w wersji elektronicznej, zbiorcze informacje o wysokości tych opłat, dopłat i zwrotów zaliczek. Nadto zgodnie z ust. 3 na podstawie decyzji właściwego miejscowo dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego (OT ARR) dostawca hurtowy: 1) otrzymuje zwrot wpłaconych zaliczek, jeżeli kwota krajowa nie została przekroczona; 2) otrzymuje zwrot części wpłaconych zaliczek, jeżeli należna opłata jest niższa od sumy wpłaconych zaliczek; 3) jest obowiązany do wniesienia podmiotowi skupującemu dopłaty stanowiącej różnicę między wysokością należnej opłaty a sumą wpłaconych zaliczek najpóźniej do dnia, w którym podmiot skupujący jest obowiązany do wniesienia dopłat wraz z wpłaconymi zaliczkami na rachunek bankowy właściwego miejscowo oddziału terenowego Agencji. Jak wynika z treści uzasadnienia do zmiany ustawy o organizacji ( Sejm RP VII kadencji nr druku: 248) zmiana przepisów polegająca na uchyleniu przepisów nakładających na podmioty skupujące mleko obowiązek pobierania, w trakcie danego roku kwotowego, zaliczek na poczet opłaty za przekroczenie przysługujących dostawcom hurtowym kwot indywidualnych oraz uchylenia przepisów w zakresie związanych z tymi zaliczkami dopłat, wiązała się z sytuacją na rynku mleka i z okolicznością niskiego stopnia wykorzystania kwoty krajowej przeznaczonej dla dostawców hurtowych w ostatnich latach kwotowych oraz brak przepisów Unii Europejskiej zakładających kontynuowanie systemu kwotowania produkcji mleka po dniu 31 marca 2015 r. i związany z tym coroczny, jednoprocentowy wzrost kwot krajowych, przez okres pięciu kolejnych lat kwotowych począwszy od dnia 1 kwietnia 2009 r. (zmniejszającym ryzyko przekroczenia kwoty krajowej) w celu dostosowania rynku mleka do funkcjonowania po zniesieniu kwotowania produkcji mleka. W ocenie ustawodawcy "Wobec powyższego nieuzasadnione jest obciążanie finansowe dostawców hurtowych rozwijających produkcję mleka i przekraczających posiadane kwoty indywidualne w sytuacji, kiedy w skali kraju ryzyko przekroczenia kwoty krajowej przeznaczonej dla dostawców hurtowych jest niewielkie i w związku z tym Polska prawdopodobnie nie będzie zobowiązana do uiszczenia opłaty z tytułu nadwyżek w dostawach. Jednocześnie szereg działań administracyjnych związanych z systemem zaliczek, w tym wydawanie decyzji administracyjnych przez właściwych miejscowo dyrektorów OT ARR w sprawie zwrotu wpłaconych zaliczek byłoby zbędnym, a zarazem kosztownym, obciążeniem administracyjnym. Ponadto, pobieranie zaliczek jest również dodatkowym utrudnieniem finansowo - organizacyjnym dla podmiotów skupujących, uzasadnionym jedynie w sytuacji realnego ryzyka obowiązku zapłaty przez dostawców hurtowych opłaty za przekroczenie przysługujących kwot indywidualnych". W tym stanie rzeczy "zaproponowano również uchylenie art. 34 ww. ustawy dotyczącego przekazywania przez podmioty skupujące dostawcom hurtowym oraz dyrektorom OT ARR miesięcznych informacji w zakresie przekroczenia kwot indywidualnych przez dostawców hurtowych oraz łącznej kwocie potrąconych zaliczek (art. 34 ust. 1) "i" przeniesienie obowiązków informacyjnych w zakresie przekroczenia kwot indywidualnych dyrektorom OT ARR oraz dostawcom hurtowym odpowiednio do art. 10 ust. 1 pkt 3 i pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, tak aby podmioty skupujące przekazywały jedną informację miesięczną na podstawie jednego upoważnienia ustawowego, tj. na podstawie art. 10 ust. 2 ww. ustawy". W wyniku zmiany z dniem 23 maja 2012 r. powyższych przepisów ustawy o organizacji rynku mleka z art. 36 wynika, że: 1. W odniesieniu do dostawców hurtowych, właściwi miejscowo dyrektorzy oddziałów terenowych Agencji do dnia 15 września, na podstawie informacji, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 5: 1) dokonują rozliczenia wykorzystania kwot indywidualnych przysługujących na dany dzień roku, według stanu na ostatni dzień roku kwotowego; 2) ustalają, w drodze decyzji, po uwzględnieniu krajowego współczynnika realokacji, o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1, wysokość należnych opłat; 3) przesyłają do podmiotów skupujących, także w wersji elektronicznej, zbiorcze informacje o wysokości należnych opłat. 2. Dostawca hurtowy, w terminie określonym w art. 15 ust. 1 rozporządzenia, o którym mowa w pkt 1 załącznika, jest obowiązany do wniesienia podmiotowi skupującemu opłaty ustalonej w decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 2. 3. Opłatę, o której mowa w ust. 2, podmiot skupujący, jest obowiązany przekazać opłatę na rachunek bankowy oddziału terenowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę dostawcy hurtowego w terminie określonym w art. 15 ust. 1 rozporządzenia 596/2004 tj. przed 1 października każdego roku podmioty odpowiedzialne za opłaty wyrównawcze wpłacają do właściwego organu kwotę zgodnie z zasadami ustanowionymi przez Państwo Członkowskie. Nadto zgodnie z art. 36 ust 6 upoważnionym do żądania wykonania, w drodze egzekucji administracyjnej, obowiązku wynikającego z decyzji ustalającej wysokość należnej opłaty dla dostawcy hurtowego, jest podmiot skupujący wskazany w tej decyzji. W myśl art. 40 ust. 1 i 2 ustawy o organizacji, w sprawach nieuregulowanych w ustawie do opłat stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r., poz. 613, ze zm., dalej: "O.p."), z wyłączeniem przepisów dotyczących umarzania należności, odraczania płatności oraz rozkładania na raty, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 2 rozporządzenia Komisji WE 595/2004. Uprawnienia organu podatkowego przysługują dyrektorowi oddziału terenowego Agencji (I instancja) i Prezesowi (II instancja). Należy zauważyć w związku z tym, że stosowanie odpowiednio oznacza, że określone przepisy mogą mieć zastosowanie, mimo, że tak jak w przypadku niniejszej sprawy np. treść art. 8 O.p., nie odpowiada wprost powinnościom płatnika będącego podmiotem skupującym. Zgodnie z art. 30 § 4 O.p. organ ma obowiązek wydania decyzji o odpowiedzialności płatnika określającej wysokość niepobranego lub pobranego i niewpłaconego podatku, gdy stwierdzi, że płatnik nie wykonał obowiązków, o odpowiedzialności podatkowej podatnika to jest nie pobrał podatku (opłaty). Ponadto, w myśl art. 53 § 1 i 4 O.p. naliczane są odsetki za zwłokę, przy czym podmiot skupujący ma obowiązek samodzielnego obliczenia odsetek (art. 53 § 3 Op) i wpłacenia ich bez wezwania, przy czym tak jak już wyżej wskazano odsetki należne są od opłaty wyrównawczej niewpłaconej w terminie na konto Agencji przez podmiot skupujący. W świetle powyższych przepisów w ocenie Sądu organ zasadnie przyjął, że potraktowanie podmiotu skupującego jako płatnika musi być rozpatrywane łącznie na podstawie art. 8 O.p. i art. 36 ustawy o organizacji. Jak trafnie zauważył organ, o tym, czy dany podmiot jest płatnikiem, przesądzają zadania jakie wykonuje. Art. 15 ust. 1 rozporządzenia 595/2004 czyni podmioty skupujące odpowiedzialnymi za pobieranie opłat, a nie tylko za ich przekazywanie na rachunek bankowy. Również art. 36 ust. 6 ustawy o organizacji, czyni podmioty skupujące odpowiedzialnymi za opłaty, które powinien wnieść dostawca hurtowy, których dobrowolnie i w terminie, wspomniani dostawcy nie wniosą. Należy zauważyć, że mimo zmiany przepisów ustawodawca nie zmienił statusu podmiotów skupujących, jakkolwiek poprzez uchylenie przepisów dotyczących uprzedniego pobierania zaliczek na poczet opłat wyrównawczych w przypadku potencjalnego przekroczenia kwot mlecznych, doszło do utrudnienia wywiązania się podmiotów skupujących z obowiązku przekazania na rzecz właściwego oddziału Agencji należnych opłat wyrównawczych, w tym wypadku dotyczących roku kwotowego 2014/2015. Należy zauważyć w związku z tym, że sytuacja podmiotu skupującego będącego płatnikiem w świetle art. 15 ust. 1 rozporządzenia 595/2004 r., po 23 maja 2012 r. na skutek zmiany ustawy o organizacji rynku mleka, różni się jedynie tym, że zwolniono go z obowiązku pobierania zaliczek na poczet opłaty wyrównawczej natomiast nie zwolniono go z pobierania tych opłat. Zauważenia przy tym wymaga, że jeśli chodzi o ustalanie opłat wyrównawczych z treści art. 36 ustawy o organizacji zarówno przed jak i po jej zmianie w 2012 r. wynika, że to dyrektorzy oddziałów Agencji dokonywali ich ustalenia. Reasumując, zasadne jest stanowisko organu, iż strona jako podmiot uczestniczący w realizacji mechanizmu kwotowania produkcji mleka, w oparciu o przepisy ustawy o organizacji oraz rozporządzenia nr 595/2004 zobowiązana była do wpłacenia należnej kwoty na rachunek Oddziału przed dniem 1 października 2016 r. Z przytoczonych powyżej względów brak jest podstaw ażeby uznać za zasadne zarzuty strony dotyczące naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego i przepisów Ordynacji podatkowej. W odniesieniu do części, w której organ uchylił decyzję Dyrektora Oddziału Sąd stwierdza, że z uwagi na wpłaty po dniu wydania decyzji Dyrektora Oddziału zmniejszyła się o ... zł wysokość pozostałej do spłaty należności głównej, która na dzień wydania decyzji organu odwoławczego wynosiła ... zł. instancji. Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, każda sprawa administracyjna rozpoznana i rozstrzygnięta decyzją organu pierwszej instancji podlega w wyniku wniesienia odwołania ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ drugiej instancji. W postępowaniu tym obowiązuje reguła, w myśl której organ obowiązany jest rozstrzygać sprawę administracyjną z uwzględnieniem wszelkich okoliczności faktycznych i prawnych istniejących w chwili orzekania. Sąd przypomina, że art. 138 § 1 pkt 2 kpa wskazuje, iż organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. Biorąc pod uwagę powyższe prawidłowo Prezes ARR uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wysokości kwoty, którą Strona zobowiązana jest wnieść tytułem II raty należnej opłaty, w związku z uchybieniem obowiązkowi określonemu w ustawie i zobowiązał ww. podmiot skupujący do wniesienia kwoty ... zł wraz z odsetkami za zwłokę naliczonymi przez podmiot skupujący od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności do dnia zapłaty należności. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.