II FZ 661/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 sierpnia 2018 r., sygn. akt I SA/Ol 163/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 15 stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia z egzekucji świadczenia emerytalnego postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 29 sierpnia 2018 r., I SA/Ol 163/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę A. B. (dalej: "strona", "skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z 15 stycznia 2018 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia z egzekucji świadczenia emerytalnego. Jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia, w wyniku prawomocnego zakończenia postępowania w zakresie prawa pomocy, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 25 czerwca 2018 r., wezwano skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, wpisu sądowego w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca odpis tego zarządzenia została doręczona skarżącemu 4 lipca 2018 r., zatem termin do uiszczenia wymaganej opłaty sądowej upłynął z dniem 11 lipca 2018 r. Wpis od skargi nie został uiszczony. W konsekwencji, kierując się art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. W zażaleniu od powyższego postanowienia skarżący wniósł o uchylenie powyższego postanowienia, wskazując, że znajduje się w złej sytuacji materialnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zgodnie z prawem postanowił o odrzuceniu skargi. W świetle art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został w terminie siedmiodniowym uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W konsekwencji, skoro skarżący nie zastosował się do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału i nie uiścił w terminie koniecznej opłaty sądowej od skargi, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić. Odnosząc się do podniesionej w uzasadnieniu zażalenia kwestii braku środków na pokrycie wpisu od skargi należy zwrócić uwagę, że na obecnym etapie postępowania przesłanki przyznania prawa pomocy nie mogą być rozpatrywane. Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi nie może bowiem służyć podważeniu prawomocnego rozstrzygnięcia w zakresie przyznania skarżącemu prawa pomocy. W rozpoznawanej sprawie, zanim wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia zobowiązującego do uiszczenia wpisu, w związku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy strona została pouczona o konieczności jego uzupełnienia poprzez złożenie wniosku na urzędowym formularzu, stosownie do art. 252 § 2 p.p.s.a. Skarżący nie wykonał tego obowiązku, co było przedmiotem kontroli w postanowieniu WSA w Olsztynie z 11 czerwca 2018 r. (k. 28). Argumentacja ta nie może zatem przemawiać za niezgodnością z prawem kontrolowanego postanowienia, którym sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.