II SA/Wr 577/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 3 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A we W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Spółki A we W. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku hotelowego wraz z infrastrukturą techniczną postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Po myśli art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po myśli art. 61 § 3 tejże ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu art. 61 § 3 wynika, że wniosek o wstrzymanie wykonania musi dotyczyć aktu, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania. Z konstrukcji cyt. wyżej przepisu art. 61 § 3 wynika, że to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek uzasadniających uwzględnienie tego wniosku, czyli przedstawienia takich okoliczności, które uprawdopodobniłyby, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Istotne jest przy tym, że postępowanie toczące się na skutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter wpadkowy. Oznacza to tyle, że w tym postępowaniu Sąd jedynie ocenia, czy spełnione są przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej, o jakich stanowi przytoczony wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., a więc czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając przedmiotowy wniosek, Sąd nie bada merytorycznej zasadności samej skargi, gdyż ustawa normująca postępowanie przed sądami administracyjnymi nie zawiera regulacji umożliwiającej zastosowanie omawianej instytucji w zależności od oceny prawdopodobieństwa wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności (por. postanowienia NSA: z dnia 6 lutego 2008r., sygn. akt I OZ 47/08; z dnia 1 kwietnia 2008r., sygn. akt I OZ 209/08; z dnia 3 lipca 2008r., sygn. akt I OZ 493/08; z dnia 18 czerwca 2008r., sygn. akt I OZ 386/08; z dnia 13 czerwca 2008r., sygn. akt I OZ 410/08 - nie publik.; treść /w:/ orzeczenia.nsa.gov.pl//. Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi Spółki z/s we W. jest decyzja Wojewody D. z dnia [...] 2009 r. Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] 2009r., Nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu M.N. - Przedsiębiorstwo Ogólnobudowlane "[...]" - pozwolenia na budowę budynku hotelowego wraz z infrastrukturą techniczną i niezbędnymi elementami zagospodarowania terenu, na działce nr 1/2, 2/2, 3/2 AM-10, obręb P.. W skardze strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji wydanej w pierwszej instancji ze względu na rażące naruszenie prawa, tj. art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. oraz innych przepisów szczegółowo wskazanych i opisanych w skardze, mogące spowodować po stronie skarżącej zarówno wyrządzenie znacznej szkody jak i spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków w postaci zagospodarowania terenu wbrew postanowieniom obowiązującego planu miejscowego. Uzasadniając powyższy wniosek strona wskazała ponadto, że niewstrzymanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki prawne w zakresie nieruchomości należącej do skarżącej Spółki oraz powoduje, że zostaną naruszone przepisy obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, ustalające ład przestrzenny dla miejsca, w którym inwestor zamierza prowadzić inwestycję. Ponadto – zdaniem skarżącej Spółki – inwestycja stanowi oczywiste zagrożenie dla planowanych inwestycji strony skarżącej, powodując znaczne zacienienie działki, co w przyszłości uniemożliwi na zacienionym terenie zrealizowania inwestycji w postaci budynków mieszkalnych. Takiego zacienienia działki skarżącego nie spowoduje, gdy zostaną zachowane określone w planie wysokości. Zaakceptowanie decyzjami inwestycji, której wysokość jest niezgodna z obowiązującym planem, i zaakceptowanie zacienienia działki należącej do strony skarżącej stanowi rażące naruszenie zasady swobody zabudowy przez organy administracyjne i uzasadnia wstrzymanie wykonania takich decyzji, gdyż w sposób oczywisty świadczą one o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody po stronie Spółki. W ocenie Sądu powołując się na powyższe okoliczności, strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować skutki, o jakich stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., zwłaszcza, że niewątpliwe jest w sprawie, iż sporna inwestycja realizowana jest na działce uczestnika postępowania – M.N.. Powoływanie się strony skarżącej na zacienienie należącej do niej działki i uniemożliwienie realizacji na tej działce w przyszłości inwestycji nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że wykazane zostały przesłanki z art. art. 61 § 3 p.p.s.a.. Tym samym stwierdzić należy, że strona skarżąca nie wykazał, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wiązać się będzie z niebezpieczeństwem wyrządzenia Spółce A znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast podnoszone przez skarżącego zarzuty merytoryczne mające wykazać, że zaskarżona decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa - na tym etapie postępowania, jak to już Sąd wyżej podkreślił, nie mogą być brane pod uwagę. Sąd rozstrzygając przedmiotowy wniosek strony skarżącej, miał także na względzie i to, że w orzecznictwie przyjęte zostało, iż konsekwencje wstrzymania bądź braku wstrzymania zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na budowę mogą dotykać w takim samym stopniu inwestora, jak i pozostałe strony tego postępowania. Jednakże to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez Sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego, w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona (por. postanowienia NSA: z dnia 15 lutego 2008r., sygn. akt II OZ 1202/07: z dnia 22 lutego 2008r., sygn. akt II OZ 131/08; z dnia 26 lutego 2008r., sygn. akt II OZ 145/08, nie publik., treść /w:/orzeczenia.nsa.gov.pl/. Wskazać nadto należy, iż w myśl art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienie w sprawie wstrzymania aktu, wydane na podstawie § 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Również należy podkreślić, że postanowienie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o ostatecznym wyniku oceny zaskarżonej decyzji przez Sąd, nie ma ono wpływu na treść rozstrzygnięcia w sprawie wniesionej przez skarżącego skargi. Uwzględniając powyższe, w rezultacie Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i dlatego też wniosek w tym zakresie nie został uwzględniony. Stąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.