II GZ 390/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 11 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. B. Sp. z o.o. Sp.k. w D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2022 r., sygn. akt V SPP/Wa 346/21 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze skargi A. B. Sp. z o.o. Sp.k. w D. na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 4 marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty zapasowej postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 29 czerwca 2022 r., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze skargi A. B. Sp. z o.o. Sp.k. w D. na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 4 marca 2021 r., w przedmiocie określenia wysokości opłaty zapasowej. Sąd I instancji wskazał, że postanowienie referendarza sądowego z dnia 22 kwietnia 2022 r. o odmowie przyznania skarżącej spółce prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych zostało doręczone stronie w dniu 16 maja 2022 r. Termin na złożenie sprzeciwu upływał w dniu 23 maja 2022 r. Strona w dniu 27 maja 2022 r. wniosła sprzeciw wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, wskazując na wielość spraw i postępowań, które spowodowało omyłkowe złożenie tylko jednego sprzeciw podczas gdy w dniu 16 maja 2022 r. otrzymała dwa postanowienia referendarza sądowego i kolejne dwa w dniu 19 maja 2022 r. Sąd I instancji wskazując na art. 86 § 1 i art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, gdyż nieodpowiednia organizacja pracy w spółce – obieg korespondencji jest kwestią wewnętrzną skarżącej, a nieprawidłowości w jej przebiegu - nawet incydentalne - nie mogą stanowić okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu. A. B. Sp. z o.o. Sp.k. w D., zażaleniem zaskarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie art. 86 § 3 p.p.s.a. poprzez nie uwzględnienie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu i nie uwzględnienie wskazanych w nim okoliczności wskazujących na brak winy strony skarżącej w uchybieniu terminu i tym samym nie przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu (sam sprzeciw został przedłożony wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu). Podnosząc ten zarzut strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw albowiem podniesiona w nim argumentacja nie podważa prawidłowości oceny wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, jakiej dokonał Sąd I instancji. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 i 2 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Odnosząc się do przesłanek przywrócenia terminu, określonych w art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a., wskazania wymaga, że strona wnosząca o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać (uprawdopodobnić), że w czasie biegu terminu do dokonania tej czynności zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane jej działaniem i było od niej całkowicie niezależne (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2015 r., sygn. akt II GZ 798/14). Mając powyższe na uwadze podzielić należy stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że skarżąca nie wykazał obiektywnych przyczyn braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia z dnia z dnia 22 kwietnia 2022 r. o odmowie przyznania skarżącej spółce prawa pomocy. Jak bowiem słusznie wskazał Sąd I instancji i co wynika z przytoczonego stanowiska judykatury, okolicznością warunkującą przywrócenie uchybionego terminu jest aby uchybienie to nastąpiło bez winy strony mającej dokonać określonej czynności procesowej w określonym czasie. Jak już wspomniano i co również zasadnie akcentował Sąd I instancji, okoliczności skutkujące uchybieniem terminu powinny mieć charakter obiektywny i niezależny od strony. Za taką okoliczność nie może zostać uznana wielość spraw zawisłych przed sądem administracyjny, w których strona ubiegała się o przyznanie prawa pomocy i związana z tym wielość postanowień doręczonych stronie w tymże przedmiocie. Jak sama strona wskazała, uchybienie terminu w niniejszej sprawie wynikało z "czysto ludzkiego błędu i ludzkiej pomyłki", a więc pomyłki w zakresie obiegu korespondencji wewnątrz struktur spółki. Nie była to zatem okoliczność całkowicie niezależna od strony i nie wywołana jej działaniami. Wobec tego brak było podstaw do stwierdzenia, że niewniesienie sprzeciwu w terminie nie wynikało z winy strony. W konsekwencji brak było podstaw do zastosowania w sprawie powołanego art. 86 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.