II OZ 1260/15

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 października 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 662/15 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w sprawie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE II OZ 1260/15 UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 16 września 2015 r., na podstawie art. 257 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił bez rozpoznania wniosek M. D. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zarządzenie to doręczono pełnomocnikowi skarżącemu w dniu 21 września 2015 r. Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 6 października 2015 r., na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wezwano skarżącego do uiszczenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Odpis zarządzenia z 6 października 2015 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 7 października 2015 r. W zażaleniu na zarządzenie z 6 października 2015 r. skarżący wniósł o jego uchylenie podnosząc, że złożenie zażalenia jest uprawnione zważywszy, iż złożony przez niego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie został prawomocnie rozpoznany. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Wskazać należy, że w rozpoznawanym zażaleniu podważając zasadność zarządzenia wydanego w oparciu o art. 220 § 1 p.p.s.a. skarżący nie kwestionuje podstaw określenia wysokości wpisu, tj. nie wskazuje, iż wpis został określony nieprawidłowo albo oparciu o błędną podstawę prawną. Wadliwości zaskarżonego zarządzenia skarżący upatruje w jego przedwczesnym wydaniu, podnosząc, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi wydane zostało w sytuacji, gdy wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych nie został prawomocnie rozpoznany. Zapatrywanie skarżącego w tej kwestii nie jest jednak zasadne. Pozostawienie na mocy zarządzenia z dnia 16 września 2015 r., od którego strona nie wniosła sprzeciwu, wniosku skarżącego przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania uzasadniało po bezskutecznym upływie do złożenia sprzeciwu podjęcie przez przewodniczącego wydziału czynności procesowej polegającej na wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. W tych warunkach, stwierdzając, że zażalenie nie jest zasadne, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.