II SA/Sz 1225/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia UZASADNIENIE Spółka M., reprezentowana przez [...] K. S. , pismem z dnia [...] r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Uzasadniając wniosek Spółka wskazała, że egzekucja grzywny może spowodować, iż skarżąca dozna trudnych do powetowania szkód, zaś czynność, której wykonanie chce wymusić organ administracji - wbrew intencjom Państwowej Inspekcji Pracy – nie służy zwiększeniu bezpieczeństwa pracy i jest jedynie niepotrzebną uciążliwością dla skarżącej. Pismem z dnia [...]r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej Spółki do uzupełnienia powyższego wniosku poprzez podanie okoliczności w oparciu o które, strona skarżąca twierdzi, że "egzekucja grzywny może spowodować, iż skarżąca dozna trudnych do powetowania szkód" - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odmowy uwzględnienia wniosku. Spółka M. nie udzieliła odpowiedzi na zobowiązanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powyższego przepisu wynika zatem, że Sąd może wstrzymać wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wskazania powyższych przesłanek ciąży na wnioskodawcy i dlatego też, aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. W niniejszej sprawie analiza zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia prowadzi do stwierdzenia, że strona skarżąca nie wykazała, aby wykonanie zaskarżonego postanowienia wiązało się z niebezpieczeństwem powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca Spółka stwierdziła jedynie, że dozna "trudnych do powetowania szkód". Z twierdzenia tego nie można jednak wywieść, że w wyniku wykonania zaskarżonego postanowienia nastąpią skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W tych okolicznościach Sąd pismem z dnia [...]r. wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia przedmiotowego wniosku, pod rygorem odmowy jego uwzględnienia. Zobowiązanie Sądu zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu [...] r. Spółka M. nie udzieliła odpowiedzi na zobowiązanie Sądu. Ponadto Sąd z urzędu nie dostrzegł okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak na wstępie.