II SA/Łd 595/20

SENTENCJA 25 września 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Asesor WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu 25 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji postanawia: odrzucić skargę. a.bł. UZASADNIENIE D. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy Z. nr [...] z [...] o odmowie zmiany decyzji ostatecznej tego organu nr [...] z [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z niezbędną infrastrukturą techniczną, studni, zbiornika bezodpływowego do czasowego gromadzenia nieczystości ciekłych lub przydomowej oczyszczalni ścieków, przewidzianej do realizacji na działce nr 178/3 w miejscowości R., gmina Z.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o umorzenie postępowania. Organ administracji wyjaśnił, że decyzją z [...] nr [...] uwzględnił skargę D. S. i uchylił własną decyzję z [...]. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II z 20 sierpnia 2020 r. skarżący został wezwany w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi do usunięcia jej braku formalnego poprzez wskazanie numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Jednocześnie skarżący został wezwany do wypowiedzenia się w terminie 7 dni, czy podtrzymuje skargę wobec wydania przez organ decyzji z [...]. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wraz z pouczeniem o prawie i trybie jego zaskarżenia oraz wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi i wypowiedzenia się czy podtrzymuje skargę wobec wydania przez organ decyzji z [...] zostały doręczone skarżącemu 1 września 2020 r. 4 września 2020 r. skarżący wniósł pismo, w którym oświadczył, że nie podtrzymuje skargi. Skarżący nie wskazał numeru PESEL oraz nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Skarga jest pismem wszczynającym postępowanie sądowe, od którego na podstawie art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., pobiera się wpis sądowy. Według art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skarga jest też pismem, które stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. powinno czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a, gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Z mocy powołanego wyżej art. 57 § 1 p.p.s.a. przepis ten stosuje się do skargi. Określony w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. obowiązek wskazania numeru PESEL wprowadzono na mocy art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 934). Jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 12 kwietnia 2019 r. (Sejm RP VIII Kadencji, nr druku 3260), wymóg wskazania numeru PESEL ma na celu zapewnić lepszą identyfikację stron lub innych uczestników postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie NSA z 7 listopada 2019 r., sygn. akt II OZ 999/19). Brak numeru PESEL stanowi zatem brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie wywołuje skutek w postaci jej odrzucenia, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarga nie czyniła zadość powyższym wymaganiom. Skarżący, będący osobą fizyczną, nie wskazał w skardze numeru PESEL i nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi. Wobec tego zarządzeniami z 20 sierpnia 2020 r. został wezwany w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do usunięcia jej braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL. Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi została doręczona skarżącemu 1 września 2020 r. Siedmiodniowy termin do usunięcia braków skargi upłynął zatem 8 września 2020 r. (we wtorek). W terminie tym skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi i nie wskazał numeru PESEL. Okoliczność ta uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. W tym stanie rzeczy stosownie do powołanych art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd zobowiązany jest odrzucić skargę. Bez znaczenia jest, że przed upływem terminu do wykonania zarządzeń o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz wskazania numeru PESEL, w piśmie z 4 września 2020 r. skarżący oświadczył, że nie podtrzymuje skargi, czyli cofnął skargę. Wniosek o cofnięcie skargi nie podlega w takiej sytuacji, jaka ma miejsce w niniejszej sprawie, merytorycznej ocenie w świetle przesłanek określonych w art. 60 p.p.s.a. Cofnąć bowiem można skargę skutecznie wniesioną, a więc dopuszczalną, wolną od braków formalnych i fiskalnych. W orzecznictwie podkreśla się, że zarówno dopuszczalność skargi, jak i spełnienie warunków formalnych i fiskalnych jej wniesienia, podlegają ocenie już na wstępnym etapie, a stwierdzenie, że chociaż jeden z tych warunków nie został spełniony skutkuje odrzuceniem skargi. W takim wypadku postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone, gdyż skarga nie została skutecznie złożona. Natomiast spełnienie warunków formalnych i fiskalnych pozwala na nadanie skardze biegu i tylko tego rodzaju skutecznie wniesiona skarga może zostać cofnięta (por. np. postanowienia NSA: z 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87; z 3 stycznia 2008r., I OSK 1829/07; z 27 czerwca 2008 r., II OSK 923/08; z 20 stycznia 2011 r., II OSK 2453/10; z 25 kwietnia 2012 r., II OSK 928/12; z 16 stycznia 2014 r., II OSK 3150/13; z 15 stycznia 2016 r., II OZ 17/16). W doktrynie również wskazuje się, że strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, tzn. skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (zob. B. Dauter, w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2018, s. 244). Nadto należy zwrócić uwagę, że dla skarżących zarówno odrzucenie skargi, jak i umorzenie postępowania sądowoadoministracyjnego wywołuje tożsame skutki – w obu bowiem przypadkach postępowanie zostaje zakończone rozstrzygnięciem o charakterze procesowym, bez rozstrzygania sprawy co do jej istoty (por. postanowienie NSA z 15 stycznia 2016 r., II OZ 17/16). Z powyższych względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. a.bł.