II SA/Kr 1340/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 listopada 2010 r. sprawy ze skargi S.P. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 1038/09 postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu [...] czerwca 2010r. S.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na niewykonanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wyroku WSA w Krakowie z dnia 25 lutego 2010r. sygn. akt II SA/Kr 1038/09 w zakresie zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania sądowego. W skardze podniesiono, że Kolegium zostało dwukrotnie wezwane do wykonania wyroku i wypłaty przyznanych kosztów, lecz nie uczyniło tego, wskazując, że przedmiotowy wyrok nie jest prawomocny. Dlatego S.p. domaga się wymierzenia SKO w K. grzywny na podstawie art. 154 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Podstawą orzekania w świetle przytoczonego przepisu jest zatem uprzednie stwierdzenie, że organ, którego działania (bezczynności) dotyczy orzeczenie sądu nie wykonał w całości lub części tego orzeczenia. Zatem w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, sąd na wniosek strony może wymierzyć temu organowi grzywnę. Należy jednak podkreślić, że zasada ta nie dotyczy niewykonania orzeczenia w części dotyczącej zasądzenia kosztów sądowych. Niewykonanie orzeczenia w tej części nie oznacza bezczynności organu administracyjnego, o której mowa w art. 154 § 1 ppsa, ponieważ w takiej sytuacji nie występuje konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej (np. wszczęcia postępowania administracyjnego, wydania aktu itp.) zastrzeżonych prawem do jego właściwości, lecz powstaje pomiędzy organem a osobą, na której rzecz orzeczono zwrot kosztów sądowych, cywilnoprawny stosunek zobowiązaniowy, w którym organ jest dłużnikiem, a strona wierzycielem. Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w części dotyczącej zasądzonych na rzecz strony kosztów (w tym kosztów sądowych) odbywa się w drodze egzekucji sądowej zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, po stwierdzeniu przez sąd prawomocności orzeczenia w myśl art. 169 ppsa. Wyrok taki stanowi tytuł egzekucyjny w sądowym postępowaniu egzekucyjnym. W myśl art. 781 § 2 kpc tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. Po nadaniu klauzuli wykonalności wyrok sądu administracyjnego stanowi tytuł wykonawczy, podlegający (we wskazanej części) wykonaniu przez komornika sądowego. Dlatego dochodzenie zasądzonych na rzecz skarżącego kosztów jest w trybie wskazanym w skardze niedopuszczalne. Stanowisko takie zajął również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 maja 2008r. sygn. akt I OSK 154/08 (Lex Omega nr 505363), oraz WSA we Wrocławiu w wyrokach z dnia 16 kwietnia 2008r. sygn. akt I SA/Wr 70/08 (Lex Omega nr 513173) oraz z dnia 12 czerwca 2008r. sygn. akt I SA/Wr 287/08 (Lex Omega nr LEX nr 489271). Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa.