II SA/Op 322/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 5 października 2022 r., nr 178/2022 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonanych robót budowlanych postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE J. B. (zwany dalej "skarżącym") wniósł pismem z dnia 21 października 2022 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 5 października 2022 r., nr 178/2022, znak WOA.7721.9.3.2022.SAS, utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie brzeskim z dnia 7 czerwca 2022 r., nr 33/2022, umarzającą w całości postępowanie w sprawie samowolnie wybudowanego garażu blaszanego o konstrukcji drewnianej, na działce nr a położonej w K. nr [...]. Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 25 listopada 2022 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: - wskazanie numeru PESEL; - nadesłanie trzech odpisów skargi potwierdzonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Wezwania te zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do nich w terminie 7 dni od dnia doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi. ` Ponadto, mając na uwadze treść pisma z dnia 21 października 2022 r., w którym skarżący wskazał na decyzję znak WOA.7721.9.3.2022, Sąd wezwał go do jednoznacznego wskazania, czy adresatem ww. pisma jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oraz, czy jego wolą jest wniesienie skargi na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 5 października 2022 r., nr 178/2022, znak WOA.7721.9.3.2022.SAS, którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie brzeskim z dnia 7 czerwca 2022 r., nr 33/2022, znak WIB.5160/1/2022, w przedmiocie umorzenia w całości postępowania w sprawie samowolnie wybudowanego garażu blaszanego o konstrukcji drewnianej, na działce nr a położonej w K. nr [...], czy też skarga dotyczy innego aktu, jeśli tak to należy podać datę oraz numer decyzji, ewentualnie organ. Nadto wyjaśniono skarżącemu, że ww. pismo należy uzupełnić o wskazanie treści żądania. Skarżący został pouczony, że brak odpowiedzi na wezwanie w tym zakresie, w terminie 7 dni, skutkować będzie przyjęciem, że skarga została wniesiona na ww. decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 5 października 2022 r., nr 178/2022, znak WOA.7721.9.3.2022.SAS. Jednocześnie z ww. wezwaniami, przesłano mu także odpis odpowiedzi na skargę. Powyższe wezwania zostały przesłane w jednej przesyłce i doręczone skarżącemu w dniu 5 grudnia 2022 r., do rąk dorosłego domownika skarżącego B. B., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (k. nr 21 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że skarżący w zakreślonym przez Sąd terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi, a także nie wskazał innego niż decyzja Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 5 października 2022 r., nr 178/2022, znak WOA.7721.9.3.2022.SAS, zaskarżonego aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Jedną z tych przesłanek jest nieuzupełnienie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W tej kwestii wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga jako szczególne pismo procesowe powinna nie tylko czynić zadość ogólnym wymaganiom każdego pisma w postępowaniu sądowym, ale także zawierać dodatkowe elementy, do których zaliczyć należy wskazanie zaskarżonego aktu, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W myśl art. 47 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. - do skargi należy również dołączyć m.in. jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Stosownie natomiast do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., pierwsze pismo wnoszone do sądu (w tym skarga) powinno zawierać w szczególności PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną. W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi odnotować trzeba, że zawierała ona braki formalne polegające na niepodaniu numeru PESEL skarżącego, nieoznaczeniu przedmiotu zaskarżenia oraz niedołączeniu trzech odpisów skargi. Z tych względów wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych, a wezwanie w tym przedmiocie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 5 grudnia 2022 r. do rąk dorosłego domownika skarżącego, co odpowiadało wymogom z art. 72 § 1 P.p.s.a., zgodnie, z którym w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności rozpoczął, zatem bieg w dniu 6 grudnia 2022 r. i upłynął w dniu 12 grudnia 2022 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie zastosował się do wezwań, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.