VIII SA/Wa 821/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi I. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2022r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanowił: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 6 października 2022 r. I. K. (dalej: "skarżąca"), wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wskazaną wyżej decyzję Dyrektora IAS w W. z 31 sierpnia 2022 r. Pismami z 28 października 2022r. skarżąca została zobowiązana przez Sąd do usunięcia braków formalnych skargi poprzez osobiste podpisanie skargi lub nadesłanie odpisu skargi własnoręcznie podpisanego, jak również została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącej 4 listopada 2022r. (k. 31 akt sądowych). Skarżąca 12 listopada 2022 r. wysłała dwa podpisane egzemplarze skargi oraz odpowiedź na wezwanie Sądu o tryb rozpoznania sprawy, do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W., który przy piśmie z dnia 24 listopada 2022 r. (data wpływu 25 listopada 2022 r.) przekazał pisma – według właściwości – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 359 ze zm.; dalej: "ppsa") skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ppsa Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarga podlega odrzuceniu, albowiem za datę wniesienia pisma zawierającego uzupełnienie braków formalnych skargi należy przyjąć dzień, w którym Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W.. przekazał je Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako adresatowi korespondencji. Tym samym dniem uzupełnienia braków przez skarżącą jest 25 listopada 2022 r. Zaznaczyć przy tym należy, że przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawierają regulacji dotyczącej konsekwencji uzupełnienia braków formalnych skargi za pośrednictwem organu administracji z pominięciem wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wystosował do skarżącej w tym względzie wezwanie. Przepisy tej ustawy w art. 54 § 1 przewidują bowiem pośredni tryb jedynie do wniesienia skargi. Ustawodawca nie przewidział zatem pośredniego trybu uzupełniania braków formalnych skargi tym bardziej, że braki te zostały określone w wezwaniu wystosowanym do skarżącej przez Sąd. Dodatkowo skarżąca została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi i pouczona o skutkach niedochowania terminu. Przyjąć zatem należy, że niewykonanie wezwania w terminie siedmiodniowym powoduje konieczność odrzucenia skargi. W tym miejscu Sąd wskazuje, że podziela poglądy prawne zaprezentowane w postanowieniu NSA z 7 października 2022r., sygn. akt I FZ 115/22. NSA wywiódł, że jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych i doktrynie w przypadku błędnego skierowania przesyłki do sądu innego aniżeli właściwy sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, datą wniesienia pisma jest data jego przekazania przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 1 grudnia 2021 r., sygn. akt II OZ 838/21; z 20 grudnia 2021 r., sygn. akt III FZ 821/21; z 11 stycznia 2022 r., sygn. akt I FZ 286/21; z 28 stycznia 2022 r., sygn. akt I OZ 599/21; z 17 marca 2022 r., sygn. akt II OZ 134/22; CBOSA oraz A. Wiktorowska, komentarz do art. 177 p.p.s.a. [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo CH Beck, Warszawa 2015, str. 694). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, powyższe będzie miało zastosowanie także w odniesieniu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, dlatego uznać należy, że w przypadku wniesienia pisma procesowego, stanowiącego uzupełnienie braku zażalenia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, z pominięciem Sądu, który wezwał o usunięcie danego braku, za datę wniesienia pisma uznać należy datę nadania go przez Naczelny Sąd Administracyjny na adres sądu właściwego. Zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę poglądy te zachowują aktualność w realiach niniejszej sprawy w zakresie przyjęcia prawidłowej daty uzupełnienia braków formalnych skargi, określonych w wezwaniu Sądu z 28 października 2022r. oraz wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Reasumując, w rozpoznawanej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono skarżącej 4 listopada 2022 r. Z powyższego wynika, że uwzględniając treść art. 83 § 2 ppsa ostatnim dniem do uzupełnienia braków był 14 listopada 2022 r., a skarżąca prawidłowo została pouczona o brakach formalnych skargi oraz siedmiodniowym terminie do ich uzupełnienia, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że pismo zawierające uzupełnienie braków formalnych Skarżąca skierowała 12 listopada 2022 r. do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W.. (opisując w nagłówku WSA w Warszawie za pośrednictwem DIAS), który 25 listopada 2022r. r. przekazał je zgodnie z właściwością na biuro podawcze WSA w Warszawie, a więc po upływie terminu określonego w art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Sąd stwierdza zatem, że skarżąca nie dochowała terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Z tych przyczyn uznać należy, że brak formalny skargi został uzupełniony po terminie przewidzianym do dokonania czynności, tj. 25 listopada 2022r. Termin ten upłynął zaś w sprawie z dniem 14 listopada 2022r. Dodatkowo, po sprawdzeniu w rejestrze dochodów budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stwierdzono, że skarżąca nie uiściła należnego wpisu od skargi. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.