I SAB/Wr 1301/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Horobiowski po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi I. A. na bezczynność i przewlekłe powadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. podjąć zawieszone postępowanie sądowe; II. odrzucić skargę; UZASADNIENIE Pismem 27 września 2022 r. skarżący reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł skargę na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W treści skargi nie wskazano adresu strony skarżącej oraz nie załączono pełnomocnictwa. Pismem z 16 listopada 2022 r. wezwano radcę prawnego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego oraz wskazanie adresu zamieszkania strony skarżącej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (potwierdzenie odbioru z 18 listopada 2022 r. k. 13). Wezwano go także do uiszczenia wpisu od skargi pod tym samym rygorem. Radca prawny pomimo wezwania, nie uzupełnił dostrzeżonych braków formalnych oraz nie opłacił skargi. W tym stanie rzeczy Sąd pismem z 3 stycznia 2023 r. (k.16) wezwał bezpośrednio stronę, na adres wynikający z akt administracyjnych, do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, poprzez podpisanie skargi lub przesłanie odpisu podpisanej przez stronę skargi, wskazania adresu zamieszkania strony skarżącej oraz opłacenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie, po dwukrotnym awizowaniu, została pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 18 stycznia 2023 r (przesyłka k. 19). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 128 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia (...). Zwrot ten oznacza, że zamieszczony w przepisie katalog przyczyn podjęcia zawieszonego postępowania nie jest zamknięty, zaś Sąd może postanowić o podjęciu postępowania zawsze, kiedy uzna to za konieczne. Z tych względów na podstawie art. 128 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia. Jednym z podstawowych wymogów dotyczących każdego pisma w postępowaniu sądowym jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Stosownie do art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik strony obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie (...). W sytuacji, gdy pismo wnosi pełnomocnik, powinien przedstawić pełnomocnictwo, o ile wcześniej nie zostało to uczynione (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Ponadto, w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Jak wynika z przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie pełnomocnik strony, pomimo wezwania, nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa oraz jej nie opłacił. Mając na uwadze okoliczność niewykazania przez pełnomocnika umocowania do reprezentowania strony w niniejszym postępowaniu sądowym, przywołać należy pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 8 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 597/11; LEX nr 992608, wedle, którego: "wykładnia art. 49 § 1 p.p.s.a., analizowana przez pryzmat konstytucyjnej zasady prawa do sądu, winna prowadzić do rozumienia tego przepisu w ten sposób, że skuteczność wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez osobę, która nie spełnia warunku uznania jej pełnomocnikiem procesowym zależy od zatwierdzenia tej czynności przez stronę". Sąd uznał, zatem za zasadne wezwanie bezpośrednio skarżącego do podpisania skargi oraz jej opłacenia. Jak wynika z akt sprawy, skarżący w zakreślonym terminie nie uczynił zadość wezwaniu. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak pkt II w sentencji postanowienia.