III SA/Wa 3061/14
Sądy administracyjne2014-12-08
Sygnatura
III SA/Wa 3061/14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2014-12-08
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie
Sędziowie
Ewa Radziszewska-Krupa
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary porządkowej postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia -
UZASADNIENIE
Skarżąca – F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie nałożenia kary porządkowej.
Skarżąca w skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej zwany: "P.p.s.a."), po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd.
Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia, czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie istnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj.: niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą.
W postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę
i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.
Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia.
Skarżąca ograniczyła się bowiem do sformułowania w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Nie wskazała żadnej z przesłanek wymienionych w art. 61 P.p.s.a., na której wniosek ten miałby być oparty. Nie podała też żadnej okoliczności faktycznej uzasadniającej wniosek.
W sytuacji, gdy to Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie jest rzeczą Sądu poszukiwanie przesłanek i okoliczności uzasadniających uwzględnienie jej wniosku.
Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., odmówił wstrzymania zaskarżonego postanowienia.