II FSK 2333/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala, , , po rozpoznaniu w dniu 30 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A. R. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 18 kwietnia 2012 r. sygn. akt I SA/Bk 275/11 w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 13 maja 2011 r. nr (...) w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za 2004 r. postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. UZASADNIENIE A. R. wniósł do tutejszego Sądu skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 18 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SA/Bk 275/11, oddalającego jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 13 maja 2011 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za 2004 r. W dniu 18 października 2012 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. W uzasadnieniu wniosku wskazano na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej P.p.s.a. - oraz na treść uchwały NSA z dnia 15 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07. Następnie stwierdzono, że skarżący zatrudnia obecnie 9 pracowników, musi wypłacać im wynagrodzenie i ponosić wysokie koszty pracy. Obecnie trwa kryzys, wzrosły ceny surowców, a ceny sprzedaży wytwarzanych towarów spadły. Sytuację pogarsza konieczność dokonywania przedpłat na zakup drewna i zawieranie umów z przedłużonym terminem płatności z nabywcami. Ponadto w związku z postępowaniem podatkowym brak było możliwości zaciągnięcia kredytu obrotowego czy inwestycyjnego na rozwój działalności. Potencjalne postępowanie egzekucyjne zważywszy na trudną sytuację finansową podatnika może doprowadzić do jego niewypłacalności i likwidacji działalności. Wstrzymanie wykonania decyzji pozwoli na ustabilizowanie sytuacji finansowej i wygospodarowanie środków na pokrycie zobowiązania w razie oddalenia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wynika to z faktu, że z opisu sytuacji finansowej firmy skarżącego oraz opisu ogólnej sytuacji na rynku nie wynika, by w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki niezbędne do wstrzymania wykonania aktu administracyjnego, którego dotyczył zaskarżony do tutejszego Sądu wyrok Sądu pierwszej instancji. Jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a. mający zastosowanie w tej sprawie na mocy art. 193 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Podkreślenia wymaga, że ostateczne decyzje administracyjne co do zasady podlegają wykonaniu (por. art. 61 § 1 P.p.s.a.). Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, prowadzące do wyjątku od tej zasady, jest inicjowane wnioskiem strony. Z uwagi na powyższe, na wnioskodawcy ciąży obowiązek choćby uprawdopodobnienia, iż jego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi wskazać konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji. Sąd musi bowiem dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie przedmiotowej instytucji, która – co należy jeszcze raz podkreślić – jest wyjątkiem od zasady wynikającej z art. 61 § 1 P.p.s.a. Art. 61 § 3 P.p.s.a. wskazuje na 2 przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu administracyjnego nie może stanowić podstawy uzasadniającej pozytywne rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonalności. Aby wniosek mógł być uwzględniony, strona musi wskazać konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji. W niniejszej sprawie skarżący powołuje się na powszechnie głoszone ogólniki, tj. o wysokich kosztach zatrudniania pracowników, kryzysie na rynku, wysokich kosztach paliw, wzroście cen surowców czy obniżce cen wytwarzanych dóbr. Tymczasem z tych okoliczności nie wynika w żaden sposób obraz kondycji finansowej konkretnej firmy - tj. firmy skarżącego. Przecież pomimo tych okoliczności, a więc mimo pogarszającej się (czy też opisywanej przez skarżącego jako trudna) ogólnej sytuacji na rynku, skarżący może sobie świetnie radzić w prowadzeniu działalności gospodarczej. Obraz kondycji finansowej firmy skarżącego w znacznym stopniu prezentuj się natomiast w postanowieniu z dnia 9 listopada 2011 r. o odmowie przyznania mu prawa pomocy przez Sąd pierwszej instancji, a utrzymanego w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 stycznia 2012 r. (sygn. akt II FZ 825/11). Wskazano tam, że skarżący za 2010 r. osiągnął znaczny dochód (prawie 300.000 zł) przy obrotach 3.300.000 zł, podobnie zresztą w pierwszej połowie 2011 r. W świetle osiąganych dotychczas dochodów oraz obrotów kwota sporna w tej sprawie, tj. 6.459,80 zł, jawi się jako bez znaczenia dla kondycji finansowej firmy skarżącego. W tym świetle jego twierdzenie o ryzyku zamknięcia firmy z powodu egzekucji około 6 tys. zł jest po prostu niepoważne. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący nie wykazał, by egzekucja tej kwoty w jakikolwiek sposób wpłynęła na kondycję jego firmy, nie mówiąc już o ryzyku wyrządzenia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. wniosek oddalił.