I SAB/Rz 4/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 12 października 2022 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.R. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie zawieszenia wypłaty świadczenia emerytalnego - p o s t a n a w i a - stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie UZASADNIENIE W dniu 7 września 2022 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarga SR na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – I Oddziału w Warszawie w sprawie zawieszenia wypłaty świadczenia emerytalnego. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik Skarżącego podniosła, że Zakład od 12 października 2020 r. nie podjął żadnych realnych czynności, aby sprawa jej mocodawcy została załatwiona. Tego dnia wysłano do Zakładu odwołanie od decyzji z 11 września 2020 r. Z powodu błędu Zakładu bezzasadnie zawieszono mu wypłatę przyznanego świadczenia, na co zwracał uwagę także w kolejnych pismach kierowanych do ZUS. Stan ten trwał od 18 września 2017 r. do 1 lipca 2020 r. Przez to doszło do naruszenia przepisów art. 135 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W odpowiedzi na skargę Zakład wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, że sprawa której dotyczy nie należy do właściwości sądu administracyjnego, lecz zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego oraz ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych powinna być rozpoznana przez sąd powszechny – sąd okręgowy. Ustawy te zawierają odrębne uregulowania odnoszące się do bezczynności organu rentowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Rozpoznanie skargi SR przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie nie mogło mieć miejsca. W świetle określonego w skardze przedmiotu zaskarżenia oraz siedziby wskazanego organu, któremu zarzucono bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie zawieszenia wypłaty świadczenia emerytalnego, a także przepisu art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości, sądem właściwym do oceny skargi SR będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w tym podnoszonej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych kwestii dopuszczalności drogi przed sądem administracyjnym. Wobec powyższego, na podstawie art. 59 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdził swą niewłaściwość i postanowił przekazać skargę SR do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.