II OSK 1323/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski po rozpoznaniu w dniu 14 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L. G. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 stycznia 2008r. sygn. akt II SA/Gd 739/07 o odrzuceniu skargi L. G. K. i R. B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: - uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2008r., sygn. akt II SA/Gd 739/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę L. G. K. i R. B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...], Nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że pismem z dnia 15 listopada 2007r. pełnomocnik skarżących został wezwany do nadesłania 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed sądem. Wezwanie zostało doręczone w dniu 28 listopada 2007r., lecz pełnomocnik skarżących nie uzupełnił wszystkich braków formalnych skargi, bowiem co prawda nadesłał wymagane odpisy skargi, ale nie nadesłał pełnomocnictw wyjaśniając, że skarżące zbyły nieruchomość, której dotyczy postępowanie. Do pisma dołączono natomiast pełnomocnictwa nabywców nieruchomości - Przedsiębiorstwa Handlowo-Produkcyjnego "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w K. oraz J. P. i KKS [...] Sp. z o.o. W tej sytuacji Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Od powyższego postanowienia L. G. K. złożyła skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie przepisów postępowania - art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 36 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W skardze kasacyjnej podniesiono, że żądanie nadesłania pełnomocnictwa procesowego było bezpodstawne, ponieważ pełnomocnik skarżących złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku odwołanie od decyzji wraz z pełnomocnictwami, zawierającymi upoważnienie również do występowania w ich imieniu m.in. przed "wszelkimi sądami". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Zgodnie z art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Odmienna regulacja, o której mowa w końcowej części tego przepisu znajduje się w art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, stosownie do którego Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stwierdzić należy, iż przepis ten został naruszony przez Sąd I instancji. Na uwagę zasługuje fakt, że istotnie, w aktach administracyjnych znajdują się pełnomocnictwa zarówno L. G. K., jak i R. B. W. upoważniające reprezentującego ich radcę prawnego m.in. do występowania przed sądami. W tej sytuacji nie sposób zarzucić pełnomocnikowi skarżących niewypełnienia zarządzenia Sądu, wzywającego do nadesłania pełnomocnictw. Należy też zauważyć, iż nastąpiła zmiana podmiotowa po stronie skarżącej (w związku z nabyciem nieruchomości przez inne osoby), co w tej sytuacji spowodowało prawidłowe działanie pełnomocnika polegające na nadesłaniu dokumentu wykazującego następstwo prawne (kopia aktu notarialnego) i przedstawieniu nowych pełnomocnictw, udzielonych przez nabywców nieruchomości. W świetle powyższego nie można zatem uznać, że braki formalne skargi nie zostały usunięte, tym bardziej, że czynność pełnomocnika polegająca na złożeniu skargi została potwierdzona przez nabywców nieruchomości, poprzez sam fakt udzielenia pełnomocnictwa procesowego. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 i art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.