I GZ 341/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L. C. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2021 r., sygn. akt I GZ 341/21 w zakresie oddalenia zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 sierpnia 2021 r. sygn. akt I SA/Op 210/21 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi L. C. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem objętym zażaleniem Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie L. C. (dalej: strona skarżąca) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 27 sierpnia 2021 r., sygn. akt I SA/Op 210/21, którym odrzucono zażalenie L. C. na postanowienie Sądu z 2 lipca 2021 r. o odrzuceniu skargi skarżącego na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu z [...] marca 2021 r., w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Na powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie wniósł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne. Stosownie do regulacji zawartej w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że zażalenie jest, obok skargi kasacyjnej, środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei z treści art. 15 § 1 pkt 1 i art. 173 § 1 p.p.s.a. wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skarg kasacyjnych i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast wskazana ustawa procesowa w żadnym przepisie nie dopuszcza możliwości rozpoznawania skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem z chwilą wydania stają się one prawomocne. Zgodnie zaś z art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. W myśl przepisów działu IV rozdziału 1 i 2 p.p.s.a. środki odwoławcze przysługują od orzeczeń wydanych przez wojewódzkie sądy administracyjne, natomiast orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako ostateczne, nie podlegają zaskarżeniu i są prawomocne od chwili ich ogłoszenia bądź podpisania sentencji w przypadku orzeczenia wydanego na posiedzeniu niejawnym. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu wraz z pouczeniem, iż jest ono ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. Stanowisko, iż od postanowień Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługują środki odwoławcze jest ugruntowane w orzecznictwie sądowym (por. post. NSA z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt II GZ 286/10, z dnia 22 lutego 2011 r., sygn. akt II GZ 224/10, z dnia 29 grudnia 2010 r., sygn. akt I OZ 973/10, z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt II FSK 2065/09, baza orzeczeń nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia