I C 455/23

<p>Sygn. akt I C 455/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 30 kwietnia 2024 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Anna Lisowska</p> <p>Protokolant: st. sekr. sąd. Judyta Masłowska</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2024 roku</p> <p>sprawy z powództwa Gminy <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">M. G.</span>, <span class="anon-block">W. G. (1)</span>, <span class="anon-block">A. O.</span>, <span class="anon-block">W. G. (2)</span>, <span class="anon-block">I. G.</span>, <span class="anon-block">D. S.</span> <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>o r z e k a:</p> <p>I.  Powództwo oddala.</p> <p>II.  Nakazuje zwrócić powódce gminie <span class="anon-block">B.</span> kwotę 1 080 zł (jeden tysiąc osiemdziesiąt złotych) z tytułu niewykorzystanej zaliczki .</p> <p>Sygn. akt I C 455/23</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Gmina <span class="anon-block">B.</span> w dniu 7 listopada 2023 roku wytoczyła powództwo przeciwko <span class="anon-block">D. S.</span> <span class="anon-block">G.</span>, <span class="anon-block">W. G. (1)</span>, <span class="anon-block">I. G.</span>, <span class="anon-block">M. G.</span>, <span class="anon-block">A. O.</span> i <span class="anon-block">W. G. (2)</span> o zapłatę solidarnie kwoty 9 214,33 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Ponadto powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanych solidarnie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że powódkę i pozwanych łączyła umowa najmu <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> położonego w <span class="anon-block">budynku nr (...)</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>. Zgodnie z umową najemcy zobowiązali się płacić czynsz i koszty zużycia z góry do 25-ego dnia każdego miesiąca na rachunek wskazany w umowie. Umowa zawarta była na czas nieokreślony. Z powodu nieregulowania przez najemców zaległości powstałych z tytułu czynszu i innych opłat, pismem z dnia 14 listopada 2017 roku powódka wypowiedziała umowę najmu ww. lokalu z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia ze skutkiem na koniec miesiąca kalendarzowego. Umowa uległa rozwiązaniu z dniem 31 grudnia 2017 roku. Do tego dnia pozwani winni byli opróżnić i wydać powódce lokal, jednakże do dnia dzisiejszego tego nie uczynili. Od lipca 2022 roku do października 2023 roku pozwani nie dokonywali żadnych płatności związanych z bezumownym korzystaniem z lokalu.</p> <p>Na wniosek strony powodowej, zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2024 roku Przewodniczący ustanowił dla nieznanych z miejsca pobytu pozwanych <span class="anon-block">D. S.</span> <span class="anon-block">G.</span>, <span class="anon-block">W. G. (1)</span>, <span class="anon-block">I. G.</span>, <span class="anon-block">M. G.</span>, <span class="anon-block">A. O.</span> i <span class="anon-block">W. G. (2)</span> kuratora w osobie <span class="anon-block">A. T.</span> będącej pracownikiem Sądu Rejonowego w Piszu.</p> <p>Kurator wniósł o oddalenie powództwa i przyznanie kuratorowi stosownego wynagrodzenia. W uzasadnieniu wskazał, że w okresie objętym żądaniem pozwu pozwani nie zamieszkiwali w przedmiotowym lokalu mieszkalnym.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>Gmina <span class="anon-block">B.</span> jest właścicielem <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> położonego w <span class="anon-block">budynku mieszkalnym nr (...)</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>.</p> <p>W dniu 30 września 2013 roku pomiędzy Gminą <span class="anon-block">P.</span> a <span class="anon-block">W. G. (1)</span> i <span class="anon-block">D. G.</span> (obecnie <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">G.</span>) zawarta została umowa najmu ww. lokalu mieszkalnego. Do zamieszkiwania wspólnie z najemcami uprawnione zostały ich dzieci: <span class="anon-block">I. G.</span>, <span class="anon-block">A. G.</span> (obecnie <span class="anon-block">O.</span>), <span class="anon-block">M. G.</span> i <span class="anon-block">urodzona (...)</span> <span class="anon-block">W. G. (2)</span>. Umowa zawarta została na czas nieokreślony. Najemcy zobowiązani zostali do uiszczania co miesiąc czynszu najmu oraz kosztów zużycia centralnego ogrzewania, zimnej i ciepłej wody oraz odprowadzania nieczystości płynnych.</p> <p>Z uwagi na istniejące po stronie najemców zadłużenie z tytułu czynszu i opłat za używanie lokalu, Gmina <span class="anon-block">B.</span> pismem z dnia 14 listopada 2017 roku wypowiedziała umowę najmu z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia ze skutkiem na koniec miesiąca kalendarzowego. Umowa uległa rozwiązaniu z dniem 31 grudnia 2017 roku.</p> <p> <em> <!-- -->(okoliczności bezsporne)</em> </p> <p> <span class="anon-block">W. G. (1)</span>, <span class="anon-block">D. S.</span> <span class="anon-block">G.</span>, <span class="anon-block">I. G.</span>, <span class="anon-block">A. O.</span>, <span class="anon-block">M. G.</span> i <span class="anon-block">W. G. (2)</span> od kilku lat nie zamieszkują w ww. lokalu mieszkalnym. Nie poinformowali wynajmującego o zmianie miejsca zamieszkania i nie oddali wynajmującemu kluczy do lokalu.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: ustalenia Sądu Rejonowego w Piszu w sprawie I C 241/21, podzielone przez Sąd Okręgowy w Olsztynie rozpoznający apelację wniesioną przez kuratora dla nieznanych z miejsca pobytu pozwanych; awizowane zwrotne potwierdzenia odbioru k. 12v-13, 23v, 24v, 25v, 26v, 27v, 28v) </em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Podstawą prawną domagania się przez powódkę zapłaty wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z lokalu stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 18;art. 18 ust. 1;art. 18 ust. 2)">art. 18 ust 1 i 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego</a> (Dz.U. z 2018r., poz. 1234 j.t.), zgodnie z którym osoby zajmujące lokal bez tytułu prawnego są obowiązane do dnia opróżnienia lokalu co miesiąc uiszczać odszkodowanie. Odszkodowanie te odpowiada wysokości czynszu, jaki właściciel mógłby otrzymać z tytułu najmu lokalu. Jeżeli odszkodowanie nie pokrywa poniesionych strat, właściciel może żądać od osoby, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 18 ust. 1)">ust. 1</a>, odszkodowania uzupełniającego (art. 18 ust. 2 cytowanej ustawy).</p> <p>Podkreślić jednak należy, że obowiązek zapłaty odszkodowania powstaje tylko za czas faktycznego korzystania z lokalu (vide wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 28 lipca 2022 roku w sprawie IX Ca 535/22; wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 23 czerwca 2023 roku w sprawie IX Ca 551/23).</p> <p>Nie ulega wątpliwości, że w świetle przepisów obowiązującego prawa, najemca zobowiązany jest do zapłaty czynszu bez względu na to, czy przebywa w lokalu czy też nie, natomiast obowiązek zapłaty odszkodowania, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 o ochronie praw lokatorów powstaje tylko za czas faktycznego korzystania z lokalu. Tym samym na powódce spoczywał obowiązek wykazania, że w objętym żądaniem pozwu okresie pozwani zajmowali <span class="anon-block">lokal nr (...)</span> położony w <span class="anon-block">budynku nr (...)</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>. Na fakt ten powódka nie przedstawiła żadnego wiarygodnego materiału dowodowego – przeciwnie, przedłożonymi dokumentami (awizowane zpo) wykazała, że pozwani opuścili należący do niej lokal. Faktu porzucenia w lokalu rzeczy należących do pozwanych powódka także nie udowodniła.</p> <p>W związku z powyższym, w ocenie Sądu, powódka nie sprostała wynikającemu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> obowiązkowi udowodnienia faktów, z których wywodzi skutki prawne, a zatem żądanie zapłaty z tytułu bezumownego korzystania z lokalu jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu.</p> <p>O zwrocie niewykorzystanej zaliczki w kwocie 1080 zł Sąd orzekł na podstawie art. 80 ust. 1 w zw. z art. 84 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.</p> </div>