III SA/Gl 807/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.), Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 26 lipca 2023 r. nr SKO.PSW/41.5/2896/2023/16502 w przedmiocie odmowy przyznania dodatku dla gospodarstw domowych uchyla zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE Decyzją z dnia 26 lipca 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej SKO, organ odwoławczy), w wyniku rozpoznania odwołania wniesionego przez P. S. (dalej: skarżący, strona) utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy S. przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z dnia 30 czerwca 2023 r. Nr [...] (dalej: organ I instancji) o odmowie przyznania skarżącemu prawa do dodatku dla gospodarstw domowych. W podstawie prawnej SKO powołało art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 570). Powyższe rozstrzygniecie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Postępowanie w sprawie ustalenia prawa do dodatku mieszkaniowego zostało wszczęte na wniosek skarżącego z dnia 30 listopada 2022 r. We wniosku o przyznanie dodatku węglowego skarżący wskazał, że prowadzi 4 osobowe gospodarstwo domowe oraz, że głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe. Organ I instancji po rozpatrzeniu wniosku ww. decyzją nr [...] z dnia 30 czerwca 2023 r. odmówił przyznania skarżącemu prawa do dodatku dla gospodarstw domowych. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przywołał brzmienie zastosowanych przepisów prawa oraz podał argumenty przemawiające za podjętym rozstrzygnięciem. Organ wskazał, że w jego ocenie przepis art. 24 ust. 5a ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 2022 r., poz. 1967), interpretować należy w ten sposób, iż ustanowienie odrębnego adresu lokalu jest co do zasady możliwe, jednakże nie przed upływem wskazanego w przepisie terminu 30 listopada 2022 r. W związku z czym organ I instancji stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione przesłanki przyznania dodatku dla gospodarstw domowych na podstawie art. 24 ust.5b ww. ustawy, tj. zamieszkiwanie przez gospodarstwo domowe wnioskodawcy w odrębnym lokalu oraz niemożność ustanowienia dla tego lokalu odrębnego adresu do dnia 30 listopada 2022r. Od ww. decyzji, w terminie ustawowym tj. 17 lipca 2023 r., odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł skarżący, wyrażając niezadowolenie z otrzymanej decyzji i powołując się na to, że prowadzi z małżonką i dwójką dzieci odrębne gospodarstwo domowe, co jest okolicznością bezsporną. Natomiast jego zdaniem powodem odmowy wnioskowanego dodatku była nieprawidłowa interpretacja przez organ pojęcia samodzielnego lokalu mieszkalnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania, zaskarżoną decyzją z dnia 26 lipca 2023 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia 30 czerwca 2023 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa do dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił dotychczas przeprowadzone w sprawie czynności, przywołał podstawę normatywną rozstrzygnięcia, a następnie wskazał na wyniki wywiadu środowiskowego, w tym ustalenie, że strona w terminie do 30 listopada 2022 r., nie podjęła działań formalnych celem ustalenia odrębnego adresu miejsca zamieszkania. SKO wskazało, iż zgodnie z art. art. 24 ust.5a ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw, jeżeli w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. nie jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem, to obowiązkiem strony było podjęcie sformalizowanych działań mających na celu ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla zajmowanego lokalu. Względy logiki nakazują bowiem stwierdzenie, że o braku możliwości dokonania określonej czynności w wyznaczonym terminie możemy mówić wyłącznie w sytuacji, w której próba dokonania tej czynności w ogóle została podjęta. Bezczynność strony w omawianym zakresie nie może być utożsamiana z brakiem możliwości dokonania prawem wymaganej czynności w ustawowo określonym terminie. SKO wskazało, że strona nie podjęła prawem wymaganych działań mających na celu ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem w odrębnych lokalach. Tym samym, strona nie spełnia przesłanek ustawowych uprawniających do przyznania dodatku dla gospodarstw domowych. Z rozstrzygnięciem SKO z 26 lipca 2023 r., nie zgodził się skarżący wnosząc w dniu 28 sierpnia 2023 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wyrażając niezadowolenie z zapadłego rozstrzygnięcia. Zaskarżonej decyzji zarzucił: - błędną wykładnię przepisów dotyczących pojęcia odrębności lokalu poprzez przyjęcie, że brak pralki przesądza o braku odrębności lokalu w sytuacji, gdy istnieją możliwości jej przyłączenia; - naruszenie art. 7 w związku z art. 77 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego odniesienia się do całokształtu ustalonych okoliczności faktycznych, w tym do oświadczenia strony, dotyczące istniejącej instalacji przyłączenia pralki co doprowadziło do błędnego ustalenia braku odrębności lokalu; - naruszenie art. 24 ust. 5a ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw poprzez przyjęcie, że strona nie podjęła działań zmierzających do ustalenia odrębnego adresu zamieszkania gospodarstwa domowego, podczas gdy z oświadczenia strony wynika okoliczność przeciwna; - naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez zaprzeczenie zasadzie zaufania do organów administracji publicznej wydając decyzję negatywną, w sytuacji gdy w tożsamych okolicznościach dotyczących innych osób decyzje były pozytywne. Mając na uwadze powyższe zarzuty wniósł o: - uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu skargi strona oświadczyła, że zamieszkuje w odrębnym lokalu w budynku jednorodzinnym i podkreśliła, że spełnia przesłanki do otrzymania dodatku dla gospodarstw domowych. Ponadto strona wskazała, że organ I instancji niesłusznie posłużył się definicją części składowych lokalu zaczerpniętą z 92 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (dalej jako “rozporządzenie"). Zdaniem skarżącego w realiach przedmiotowej sprawy przepis ten nie może jednak mieć zastosowania ponieważ powołane wyżej rozporządzenie w sposób jednoznaczny określa, że ma ono zastosowanie jedynie dla budynków wielorodzinnych. Zdaniem skarżącego nie ma jakichkolwiek podstaw aby określone w nim definicje i wymagania miały mieć zastosowanie także dla budynków jednorodzinnych. Ponadto budynek przy ul. [...] w J. jest budynkiem jednorodzinnym - i zastosowanie dla niego choćby pomocniczo definicji lokalu określonej w ww. rozporządzeniu stanowi naruszenie przez organ obowiązujących przepisów prawa. Strona wskazała, że Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej nie jest organem nadzoru budowlanego, a tylko taki jest uprawniony do zweryfikowania warunków technicznych określonych w ww. rozporządzeniu. Nadto strona zwróciła się do Starostwa Powiatowego w R. o wydanie zaświadczenia odrębności lokalu i uzyskała informację, że nie jest możliwe wydanie zaświadczenia ponieważ po zmianie przepisów mogą wydać zaświadczenie o odrębności tylko w przypadku dwóch lokali w budynku, a w budynku zamieszkiwanym przez stronę są trzy lokale. Zaświadczenie nie zostało wydane, a strona pozostając w zaufaniu do działania organów złożyła oświadczenie takiej treści organowi rozpoznającemu sprawę. Niezależnie od wszystkiego strona zwróciła się z wnioskiem o wydanie decyzji odmawiającej wydania ww. zaświadczenia. Strona wskazała, że z faktów powszechnie znanych jak również z orzecznictwa wynika, że w tożsamych okolicznościach w przypadku kilku gospodarstw domowych zamieszkujących pod jednym adresem ale prowadzonych odrębnie dodatek dla gospodarstw domowych jest przyznawany. Zdaniem strony - nie może być tak, że w tożsamych okolicznościach organ wydaje różne rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie z uzasadnieniem jak w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Przystępując do rozpoznania sprawy, Sąd miał na uwadze, iż zgodnie z regulacją art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Wskazana kontrola nie oznacza jednak przejęcia przez sąd sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części - art. 151 p.p.s.a. Przeprowadzona w sprawie kontrola sądowoadministracyjna doprowadziła do stwierdzenia naruszenia prawa uzasadniającego zastosowanie kompetencji kasatoryjnych. Przedmiotem kontroli rozpoznawanej sprawy, w oparciu o wymienione powyżej kryteria, stała się decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 lipca 2023 r. utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji o odmowie przyznania skarżącemu prawa do dodatku dla gospodarstw domowych. Materialnoprawną podstawę wydanego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 15 września 2022r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1967 z późn. zm.) - dalej, jako: "ustawa". Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy dodatek dla gospodarstw domowych przysługuje osobie w gospodarstwie domowym, w przypadku gdy głównym źródłem ciepła gospodarstwa domowego jest: 1) kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia albo piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane peletem drzewnym, drewnem kawałkowym lub innym rodzajem biomasy, albo 2) kocioł gazowy zasilany skroplonym gazem LPG, albo 3) kocioł olejowy - zgłoszone lub wpisane do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. poz. 438, 1561, 1576 i 1967), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania zgłoszonych łub wpisanych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy. Z kolei w myśl art. 24 ust. 11 ustawy dodatek dla gospodarstwa domowego wynosi: 1) 3000 złotych - w przypadku gdy głównym źródłem ciepła jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia albo piec kaflowy, zasilane peletem drzewnym lub innym rodzajem biomasy, z wyłączeniem drewna kawałkowego; 2) 1000 złotych - w przypadku gdy głównym źródłem ciepła jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia albo piec kaflowy, zasilane drewnem kawałkowym; 3) 500 złotych - w przypadku gdy głównym źródłem ciepła jest kocioł gazowy zasilany skroplonym gazem LPG; 4) 2000 złotych - w przypadku gdy głównym źródłem ciepła jest kocioł olejowy. Uwzględniając kolejne ustępy art. 24 ustawy, ustawodawca wiąże wypłatę dodatku z zamieszkiwaniem (prowadzeniem gospodarstwa domowego) pod adresem, gdzie jest określone źródło ciepła. Główne źródło ciepła pod danym adresem musi służyć ogrzewaniu gospodarstwa domowego. W przedmiotowej sprawie strona złożyła w dniu 29 listopada 2022r. - pod rygorem odpowiedzialności karnej - wniosek o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, który znajduje się w aktach sprawy, w którym zaznaczono, że głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe. W deklaracji dotyczącej źródeł ciepła i źródeł spalania paliw z dnia 3 września 2022r., składanej do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków wskazano na zainstalowane i eksploatowane źródło ciepła w postaci kotła na paliwo stałe (paliwo: pellet drzewny), realizujące funkcję c.o. Sąd zauważył, iż dodatek dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła przysługuje gospodarstwom domowym, które spełniają jednocześnie następujące warunki: - głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego wnioskodawcy musi być kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchermy, piecokuchnia albo piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane peletem drzewnym, drewnem kawałkowym łub innym rodzajem biomasy, albo kocioł gazowy zasilany skroplonym gazem LPG, albo kocioł olejowy; - wskazane przez wnioskodawcę źródło ogrzewania zasilane jest peletem drzewnym, drewnem kawałkowym, innym rodzajem biomasy, gazem skroplonym LPG, olejem napędowym; - wskazane przez wnioskodawcę źródło ogrzewania musi być wpisane łub zgłoszone do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków (CEEB), o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków; - zasadniczo wpisanie bądź zgłoszenie głównego źródła ogrzewania do CEEB uprawniające do przyznania dodatku powinno być zrealizowane do dnia 11.08.2022r, albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania zgłoszonych lub wpisanych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy. Niemniej jednak w przedmiotowej sprawie zwrócić należy uwagę na przepisy art. 24 ust. 5a-5c powyższej ustawy, a mianowicie : "5a. W przypadku gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe, i w terminie do dnia 30 listopada 2022r. nie jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem w odrębnych lokalach, nie stosuje się ust. 4 i 5 do gospodarstwa domowego, którego źródłem ogrzewania jest oddzielne lub współdzielone źródło ciepła zgłoszone łub wpisane do centralnej ewidencji emisyjności budynków zgodnie z ust. 1. 5b. W przypadku, o którym mowa w ust. 5a, gospodarstwu domowemu, dla którego nie było możliwe ustalenie odrębnego adresu, wójt, burmistrz albo prezydent przyznaje dodatek dla gospodarstw domowych w drodze decyzji administracyjnej, jeżeli w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego organ ten ustalił zamieszkiwanie pod jednym adresem w odrębnych lokalach kilku gospodarstw domowych oraz wykorzystywanie przez te gospodarstwa oddzielnego lub współdzielonego źródła ciepła wpisanego lub zgłoszonego do centralnej ewidencji emisyjności budynków zgodnie z ust. 1. 5c. W przypadku gdy w lokalu, o którym mowa w ust. 5b, zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe, jeden dodatek dla gospodarstw domowych przysługuje dla wszystkich gospodarstw domowych zamieszkujących w tym lokalu". Ponadto wskazania wymaga art. 24 ust. 22 ustawy, z którego wynika - jeżeli podczas weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych wystąpią wątpliwości dotyczące gospodarstwa domowego wnioskodawcy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy, który ma na celu ustalenie faktycznego stanu danego gospodarstwa domowego zgodnie z ust. 2 odpowiednio pkt 1 i 2, odnośnie samotnego zamieszkiwania w przypadku jednoosobowych gospodarstw domowych oraz wspólnie stale zamieszkujących i gospodarujących z wnioskodawcą w przypadku gospodarstw domowych wieloosobowych. Podkreślić trzeba, iż przyjęcie zasady, że w przypadku zamieszkiwania wielu gospodarstw pod jednym adresem, otrzymują one jeden dodatek, przyznawany wnioskodawcy, który złożył wniosek jako pierwszy, z jednoczesną możliwością przyznania dodatków z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła dla kilku gospodarstw domowych, jeżeli do 30 listopada 2022r. nie jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania, oznacza konieczność określonych działań po stronie wnioskodawcy. W konsekwencji wnioskodawca chcąc, aby jego wniosek nie został pozostawiony bez rozpoznania, powinien wykazać się inicjatywą i wskazać organowi, że niemożliwe jest ustalenie odrębnego adresu w terminie do 30 listopada 2022 r. Wobec tego możliwość przyznania dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła powinna być rozpatrywana w sytuacji, jeżeli podjęte zostały kroki formalne, prowadzące do nadania odrębnego adresu miejsca zamieszkania i przedstawiono np. zaświadczenie o samodzielności lokalu lub kopię złożonego wniosku o wydanie zaświadczenia o samodzielności lokalu. W przedmiotowej sprawie strona oświadczyła iż mieszka w budynku w którym znajdują się trzy odrębne lokale, a lokal mieszkalny w którym zamieszkuje wraz z rodziną ma swoją kuchnię, łazienkę i 4 pokoje. Ponadto podkreślić trzeba, iż zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy przez gospodarstwo domowe rozumie się: 1) osobę fizyczną samotnie zamieszkującą i gospodarującą (gospodarstwo domowe jednoosobowe) albo 2) osobę fizyczną oraz osoby z nią spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie z nią zamieszkujące i gospodarujące (gospodarstwo domowe wieloosobowe). Z kolei w myśl art. 24 ust. 9 ustawy, na potrzeby składania wniosków o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych przyjmuje się, że jedna osoba może wchodzić w skład tylko jednego gospodarstwa domowego. Ponadto zgodnie z art. 24 ust. 5 ustawy w przypadku gdy wniosek o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych złożono dla więcej niż jednego gospodarstwa domowego mających ten sam adres miejsca zamieszkania, to dodatek ten jest przyznawany wnioskodawcy, który złożył wniosek jako pierwszy. W przedmiotowej sprawie skarżący złożył w dniu 30 listopada 2022r. - pod rygorem odpowiedzialności karnej - wniosek o wypłatę dodatku węglowego, który znajduje się w aktach sprawy, w którym zaznaczono, że głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe. Ponadto strona w treści odwołania złożyła oświadczenie, że do dnia 30 listopada 2022 r. nie było możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla jej lokalu. Z przeprowadzonego w dniu 7 czerwca 2023 r. wywiadu środowiskowego wynika natomiast, że skarżący, prowadzi czteroosobowe, odrębne gospodarstwo domowe. Mieszka w domu, w którym znajdują się trzy odrębne kondygnacje z trzema odrębnymi lokalami mieszkalnymi. W każdym z mieszkań jest osobna kuchnia oraz łazienka. Do lokali mieszkalnych wchodzi się przez klatkę schodową. Wszystkie lokale korzystają z jednej pralki znajdującej się w piwnicy. Strona w dniu 30 listopada 2022 r. oświadczyła, że nie miała możliwości wyodrębnieniem lokalu mieszkalnego ponieważ nie jest właścicielem budynku. W sprawie nie było sporne, że wniosek o wypłatę dodatku węglowego został złożony w terminie a, głównym źródłem ogrzewania pomieszczeń skarżącego, jest kocioł na paliwo stałe (węgiel). Wobec podniesionego przez stronę zamieszkiwania pod jednym adresem więcej niż jednego gospodarstwa domowego, na organie spoczywał obowiązek ustalenia, czy w sprawie zaistniały okoliczności będące warunkiem zastosowania wyjątku od zasady określonej w art. 2 ust. 3b analizowanej ustawy. Mowa tutaj o ustaleniach zarówno w zakresie ilości gospodarstw domowych zamieszkujących pod danym adresem, jak również braku możliwości ustalenia odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych. W odniesieniu do pierwszej kwestii, tj. czy w sprawie można mówić o gospodarstwach domowych zamieszkałych pod jednym adresem w rozumieniu ustawy o dodatku węglowym, zauważenia wymaga, iż organ dokonując ustaleń w tym przedmiocie ustalił, że pod jednym adresem miejsca zamieszkania występuje więcej niż jedno gospodarstwa domowe. Z kolei co do przesłanki braku możliwości ustalenia odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych, Sąd zważył, iż ustawodawca nie wprowadził wymogu, aby wskazana okoliczność "braku możliwości ustalenia odrębnego adresu" mogła być ustalona wyłącznie na skutek podjęcia formalnych kroków prowadzących do wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu, złożenia wniosku o nadanie numeru porządkowego bądź też wymagane było potwierdzenie wskazanej okoliczności konkretnym dowodem". W ocenie Sądu strona złożyła oświadczenie, że do dnia 30 listopada 2022 r. nie było możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla jej lokalu. W związku z czym organ rozpatrujący je, zobowiązany był do dokonania oceny tego oświadczenia w kontekście zaistnienia warunków zastosowania art. 2 ust. 3d w związku z art. 2 ust. 3c ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 141, zwanej dalej również u.d.w.), W wyniku niewykonania tego obowiązku organ odwoławczy przedwcześnie stwierdził, że nie zostały spełnione warunki przyznania przedmiotowego świadczenia. Zdaniem Sądu bezpodstawne jest twierdzenie organu zawarte w zaskarżonej decyzji, że skoro w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. nie jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem, to aby podjąć skuteczne starania o przyznanie dodatku węglowego, to obowiązkiem strony było podjęcie sformalizowanych działań mających na celu ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla zajmowanego lokalu. Przytoczony pogląd organu nie jest zasadny ponieważ przepisy u.d.w., nie wprowadzają wymienionego przez organ obowiązku podjęcia przez stronę sformalizowanych działań mających na celu ustalenie odrębnego adresu. W konsekwencji stwierdzić należało, że przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 2 ust. 3d w związku z art. 2 ust. 3c ustawy o dodatku węglowym, poprzez ich nieprawidłową wykładnię, a w następstwie tego organy naruszyły art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. i wymienione naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem dotyczyło ustaleń będących podstawą rozstrzygnięcia wniosku skarżącego inicjującego postępowanie administracyjne. Ponadto – jak już była o tym mowa wyżej - w razie, gdy nie zostanie wykazane zaistnienie warunków zastosowania art. 2 ust. 3d w związku z art. 2 ust. 3c u.d.w., organ pozostawia wniosek bez rozpoznania – zgodnie z art. 2 ust. 3b cytowanej ustawy, a zatem w takiej sytuacji nie ma podstaw do wydania decyzji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni wskazania dotyczące konieczności uzupełnienia ustaleń i przeprowadzenia analizy okoliczności faktycznych we wskazanym wyżej zakresie i na tej podstawie wyda rozstrzygnięcie. Wobec tego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a., należało uchylić zaskarżoną decyzję.