II SA/Op 301/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 marca 2023 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 18 marca 2021 r., nr PSiZ.III.8640.1.2021.MP w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie odmowy uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę. UZASADNIENIE Skarga M. K. (zwanej dalej także: "skarżącą") wniesiona została w dniu 12 kwietnia 2021 r. na postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 18 marca 2021 r., nr PSiZ.III.8640.1.2021.MP, stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Opola z dnia 8 grudnia 2020 r., nr ER521-211004/0023/222/TP/20, którą uchylono decyzję Prezydenta Miasta Opola z dnia 3 stycznia 2019 r. o uznaniu skarżącej za osobę bezrobotną oraz odmowie przyznania prawa do zasiłku od dnia 3 stycznia 2019 r. Sprawę zadekretowano w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w opolu pod sygn. akt II SA/Op 301/21 i stanowi przedmiot niniejszego postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Opolski wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że decyzja Prezydenta Miasta Opola z dnia 8 grudnia 2020 r. została odebrana przez skarżącą w dniu 15 grudnia 2020 r. Powyższa decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia odwołania, mimo to odwołanie wniesiono po terminie. Stan faktyczny sprawy. Decyzją Prezydenta Miasta Opola z dnia 3 stycznia 2019 r. M. K. została uznana za osobę bezrobotną od dnia 3 stycznia 2019 r. i odmówiono jej prawa do zasiłku. Po wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia 30 października 2020 r. Prezydent Miasta Opola wydał w dniu 8 grudnia 2020 r. decyzję uchylającą decyzję własną z dnia 3 stycznia 2019 r. i jednocześnie odmówił stronie uznania za osobę bezrobotną i prawa do zasiłku od dnia 3 stycznia 2019 r. Decyzję tę doręczono skarżącej osobiście w dniu 15 grudnia 2020 r., z właściwym pouczeniem. Odwołanie od decyzji z dnia 8 grudnia 2020 r. strona wniosła w dniu 30 grudnia 2020 r. Postanowieniem dnia 18 marca 2021 r. Wojewoda Opolski na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, obecnie Dz. U. z 2023 r. poz. 775), dalej w skrócie K.p.a., stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Sądowi urzędowo było wiadome, że skarżąca M. K. zaskarżyła jednocześnie inne postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 18 marca 2021 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 8 grudnia 2020 r. Postępowanie w tym przedmiocie toczyło się przed Wojewodą Opolskim, który odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Opola z dnia 8 grudnia 2020 r., nr ER521-211004/0023/222/TP/20. Wojewoda Opolski pouczył skarżącą, że od zapadłego postanowienia przysługuje zażalenie do Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii w Warszawie, za pośrednictwem Wojewody Opolskiego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Skarżąca zastosowała się do udzielonego pouczenia i wniosła zażalenie na ww. postanowienie do Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii, który postanowieniem z dnia 7 maja 2021 r., nr [...], utrzymał w mocy postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 18 marca 2021 r. W wyniku wniesionej przez skarżącą skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2662/21 stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 7 maja 2021 r. W uzasadnieniu wyjaśnił, że organ ten naruszył w sposób rażący przepis art. 59 § 2 K.p.a. Zaakcentował, że w sytuacji, gdy postanowienie o odmowie przywrócenia terminu wydaje organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia, to jest ono ostateczne i przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Zwrócił również uwagę na okoliczność, że skarżąca w zaistniałej sytuacji (bez własnej winy uchybiła terminowi do wniesienia skargi do właściwego sądu) winna skorzystać z prawa złożenia - na podstawie art. 87 § 1 w zw. z art. 86 § 1 P.p.s.a. - wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na sporne postanowienie Wojewody Opolskiego. Ostatecznie w sprawie administracyjnej w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 8 grudnia 2020 r. postępowanie prawomocnie zakończono postanowieniem WSA w Opolu z dnia 17 listopada 2022 r., sygn. akt II SA/Op 246/22 o odrzuceniu skargi. W sprawie tej WSA w Opolu stwierdził m.in., że "skarżąca w ogóle nie skorzystała z instytucji przywrócenia terminu do wywiedzenia skargi, pomimo że w dniu 11 lipca 2022 r. dokonała wniesienia skargi do WSA w Opolu. Brak powyższego wniosku obiektywnie czyni skargę spóźnioną, a uchybienia tego nie mogą w tym konkretnym przypadku usprawiedliwiać okoliczności faktyczne, ani prawne". Taka sytuacja doprowadziła do pozostawienia w obrocie postanowienia Wojewody Opolskiego o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Opola z dnia 8 grudnia 2020 r. (por. akta WSA w Opolu, sygn. II SA/Op 246/22). Zakończenie postępowania w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania umożliwiło Sądowi podjęcie sprawy w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu i wydanie rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało oddalić. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259), zwanej dalej P.p.s.a., uwzględnienie skargi na decyzję następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Natomiast w myśl art. 151 P.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. Na podstawie art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, nie ma obowiązku badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu. Zaskarżone przez M/ K. postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 18 marca 2021 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania jest prawidłowe. Zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie, od dnia jej ogłoszenia stronie. W okolicznościach sprawy poza sporem było, że decyzja Prezydenta Miasta Opola z dnia 8 grudnia 2020 r. została doręczona skarżącej w dniu 15 grudnia 2020 r. Termin z art. 129 § 2 K.p.a. upływał zatem z dniem 29 grudnia 2020 r. (dzień roboczy). Wniesienie odwołania w dniu 30 grudnia 2020 r. nastąpiło z uchybieniem terminu. Strona mogła uchronić się od negatywnych skutków uchybienia terminu tylko w procedurze przywrócenia terminu z art. 58 K.p.a., co nie nastąpiło z przyczyn opisanych w powołanej sprawie o sygn. akt II SA/Op 246/22. W razie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania organ odwoławczy na podstawie art. 134 K.p.a. stwierdza to postanowieniem, co nastąpiło w tej sprawie orzeczeniem Wojewody Opolskiego z dnia 18 marca 2021 r. W konsekwencji, jeżeli organ odwoławczy prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy i właściwie zastosował art. 134 K.p.a., to skarga z mocy art. 151 P.p.s.a. podlegała oddaleniu.