II SA/Gl 989/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Z. na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy usunięcia wpisu punktów karnych do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE W skierowanej do Sądu skardze H.Z. wskazał, że jej przedmiotem jest pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...]. Z treści skargi wynika, że skarżący zarzuca organowi szereg naruszeń, które jego zdaniem dotyczą nieprawidłowego naliczenia punktów karnych za szereg wykroczeń w ruchu drogowym. Treść zaskarżonego pisma wskazuje, że jest ono odpowiedzią na wniosek skarżącego z dnia [...] o ponowne ustalenie liczby punktów karnych. W istocie więc należy traktować je jako akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ). Tego rodzaju akty podlegają kontroli sądów administracyjnych, jednakże warunkiem jej przeprowadzenia jest wyczerpanie środków odwoławczych jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 P.p.s.a.). Natomiast, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi (co ma miejsce w niniejszej sprawie) skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżący, po otrzymaniu zaskarżonego aktu, skierował skargę bezpośrednio do Sądu zamiast, jak stanowi wskazany wyżej przepis, wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Wobec tego należy uznać, że skargę złożono przedwcześnie - bez wyczerpania przewidzianego przepisami trybu kontroli tego rozstrzygnięcia. Powyższe oznacza, że skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. jako niedopuszczalną.