II SA/Go 583/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Protokolant st. sekr. sądowy Danuta Chorabik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2023 r. sprawy ze skargi A.L. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę. UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ZUS, organ), postanowieniem z dnia [...] lipca 2023 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 775, dalej: K.p.a.) w związku z art. 18 oraz art. 33 § 1 i art. 34 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2022 r., poz. 479 ze zm., dalej: u.p.e.a.), po rozpatrzeniu wniosku A.L. z dnia [...] czerwca 2023 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy swoje postanowienie z wierzyciela nr [...] z dnia [...] maja 2023 r. w przedmiocie oddalenia zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...] z [...] lutego 2023 r. W uzasadnieniu postanowienia ZUS wskazał, że ww. tytuły wykonawcze wystawione w dniu [...] lutego 2023 r. były podstawą do wdrożenia postępowania egzekucyjnego przez organ egzekucyjny, tj. Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Z zapisów znajdujących się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika, że w dniu 23 marca 2023 r. tytuły wykonawcze zostały skutecznie doręczone za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. dorosłemu domownikowi na adres: [...]. Dalej ZUS wskazał, że zgodnie z brzmieniem art. 33 § 1 u.p.e.a. obowiązującym od dnia 30 lipca 2020 r., A.L. przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej w ciągu 7 dni od dnia doręczenia odpisu tytułu wykonawczego i po jego upływie, nie później niż w terminie 30 dni od dnia wyegzekwowania w całości obowiązku, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych. Organ zaznaczył, że A.L. skorzystała z przysługującego prawa i pismem z dnia [...] marca 2023 r. za pośrednictwem pełnomocnika doradcy podatkowego J.D. złożyła zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, obejmującej zaległości za zobowiązania spółki A Sp. z o.o. za okres od lutego 2016 r. do marca 2016 r., czyli okres objęty podanymi tytułami wykonawczymi powołując się na art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a., jednocześnie wniosła o uchylenie postępowania egzekucyjnego w całości. W uzasadnieniu swojego żądania wskazała na nieistnienie obowiązku - nie doręczono zobowiązanej decyzji w przedmiocie odpowiedzialności jako osoby trzeciej, oraz określenie obowiązku niezgodnie z przepisami prawa. ZUS wskazał, że działając jako organ egzekucyjny i reprezentant wierzyciela wydał w dniu [...] maja 2023 r. postanowienie nr [...], w którym oddalił zarzuty na postępowanie egzekucyjne, W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że decyzja o przeniesieniu odpowiedzialności na A.L. jako osobę trzecią za zobowiązania spółki została prawidłowo doręczona a wysokość kosztów egzekucyjnych i data, od której naliczane są odsetki została wyliczona i podana zgodnie z przepisami prawa. Nie godząc się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji stosownie do pouczenia zawartego w treści ww. postanowienia w dniu 16 czerwca 2023 r. A.L. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym nadal podtrzymała zarzuty nieistnienia obowiązku, tj. niedoręczenia zobowiązanej decyzji w przedmiocie odpowiedzialności jako osoby trzeciej, określenie obowiązku niezgodnie z przepisami prawa w kwestii wysokości kosztów egzekucyjnych z jednoczesnym naruszeniem zasad prawdy obiektywnej i zasady pogłębionego zaufania przez organ pierwszej instancji. W dalszej części uzasadnienia postanowienia organ wyjasnił, że organ pierwszej instancji słusznie wskazał, że decyzja o przeniesieniu odpowiedzialności na A.L. jako osobę trzecią za zobowiązania spółki jak i zawiadomienie o wszczęciu postępowania zostały prawidłowo doręczone. W postanowieniu z dnia [...] maja 2023 r. organ egzekucyjny szczegółowo wyjaśnił zasady doręczania korespondencji z podaniem podstaw prawnych. ZUS wskazał, że A.L. wskazywała, że od 2016 r. nie przebywała pod wskazanym adresem. Jednak zgodnie z danymi Kompleksowego Systemu Informatycznego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (KSI ZUS) od [...] lutego 2009 r. do października 2017 r. figurowała jako osoba zatrudniona na terytorium Polski i otrzymująca wynagrodzenie z tego tytułu. W dniu [...] października 2017 r. ówczesny pracodawca A.L. - P S.A. złożył dokument ZWUA wyrejestrowujący z ubezpieczenia od dnia [...] października 2017 r. Złożenie takiego dokumentu przez pracodawcę nastąpiło jak sama wskazała strona w piśmie na skutek ustania stosunku pracy a nie zmiany miejsca zamieszkania. Ponadto na podstawie złożonego dokumentu ZUS ZUA z dnia [...] listopada 2017 r. A.L. została zgłoszona do ubezpieczeń od dnia [...] października 2017 r. - do nadal jako osoba pobierająca zasiłek macierzyński pod adresem zamieszkania: [...]. Zatem – w ocenie organu – strona objęta jest ubezpieczeniem społecznym w Polsce i nie wskazała innego adresu do doręczeń. Z zebranych danych wynika, że ZUS dysponował danymi o adresie zamieszkania strony zarówno w chwili wydawania zawiadomienia o wszczęciu postępowania tj. [...] sierpnia 2019 r., jak i decyzji o przeniesieniu odpowiedzialności za zobowiązania spółki A Sp. z o.o. tj. [...] listopada 2019 r. Zatem prawidłowe doręczenie decyzji o przeniesieniu odpowiedzialności skutkowało tym, że decyzja była ważna i można było od niej wnieść odwołanie w określonym terminie lub wniosek o przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Na podstawie posiadanych dowodów w postaci korespondencji ze zwrotnymi potwierdzeniami odbioru opatrzonych w pozostawione na nich adnotacje pracowników operatora pocztowego o próbach doręczenia i awizowania przesyłek ZUS ponownie potwierdził, że doręczenia przesyłek kierowanych do strony uważa się za dokonane zgodnie z art. 44 § 4 K.p.a. Jednocześnie informując, że obowiązek przyjmowania, przemieszczania, doręczania, przechowywania i awizowania przesyłek spoczywa na operatorze świadczącym usługi pocztowe tj. Poczcie Polskiej S.A. zgodnie ustawą z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo Pocztowe (Dz.U. z 2022 r., poz.2042). ZUS zgodził się zatem z twierdzeniem organu pierwszej instancji, że z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, że przesyłki były awizowane a awiza pozostawiane przez pracownika poczty w miejscu do tego przeznaczonym. Natomiast odbiór przesyłki awizowanej leży w gestii adresata. Nie odebranie przesyłki awizowanej z placówki pocztowej nie oznacza, że przesyłka nie została skutecznie doręczona. Rozpatrując ponownie wniosek ZUS uznał, że wysokość kosztów egzekucyjnych została wyliczona i podana zgodnie z przepisami prawa. Wysokość kosztów egzekucyjnych objętych wskazanymi tytułami została ujęta w decyzji przenoszącej odpowiedzialność z [...] listopada 2019 r. Sposób naliczania kosztów wraz z podstawą prawną został stronie wyjaśniony w postanowieniu organu pierwszej instancji. ZUS ponownie poinformował, że wskazane należności wynikają z wszczęcia egzekucji administracyjnej i podjęcia czynność egzekucyjnych, które podjęto przeciwko dłużnikowi pierwotnemu i stanowią sumę opłaty manipulacyjnej i kosztów egzekucyjnych. Ponadto zostały naliczone koszty egzekucyjne w związku ze wszczęciem postępowania egzekucyjnego przeciwko stronie, o których strona została pouczona m.in. w upomnieniach. Przepisy dotyczące kosztów egzekucyjnych zostały powołane przez organ pierwszej instancji prawidłowo. Kwota kosztów egzekucyjnych w zakresie składki na ubezpieczenie zdrowotne została naliczona zgodnie z przedstawionymi zasadami naliczania i wynika z wszczęcia egzekucji administracyjnej i podjęcia czynności egzekucyjnych przeciwko dłużnikowi pierwotnemu czyli spółce A Sp. z o.o. oraz kosztów związanych z wszczęciem i prowadzeniem postępowania wobec strony. Zatem kwota jest sumą kosztów powstałych zarówno w jednym i drugim postępowaniu i była naliczana od wartości pierwotnej nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne za: luty, kwiecień, maj, czerwiec i lipiec 2016 r. tj. od kwoty 129 113,10 zł. O wysokości należności głównej, od której naliczane były koszty została strona poinformowana zawiadomieniem o zajęciu wierzytelności nr [...] z dnia [...] października 2019 r. Wskazana przez stronę kwota 15,23 zł jest niedopłatą po uregulowaniu części zobowiązań przez Spółkę. Obecna wysokość kosztów egzekucyjnych za luty 2016 r. wynosi 7 484,70 zł plus 126,13 zł. Za zaległość od składki na ubezpieczenie społeczne za marzec 2016 r. w kwocie 101401,13 zł koszty wynoszą 23 496, 60 zł plus 16 458,94 zł. Ogólna kwota kosztów egzekucyjnych składa się z: - opłaty manipulacyjnej, - opłaty egzekucyjnej, - wydatków egzekucyjnych. Koszty zostały naliczone w stosunku do postępowania prowadzonego przeciwko dłużnikowi pierwotnego zgodnie z art. 64 § 1 oraz § 4 u.p.e.a. w brzmieniu sprzed 7 sierpnia 2020 r. z uwzględnieniem ograniczeń, które wynikają z nowelizacji ustawy 7 sierpnia 2020 r. (które weszły w życie 20 lutego 2021 r.). Zgodnie z art. 64 § 1 pkt 4 wskazanej ustawy w przypadku zajęcia wierzytelności pieniężnych lub innych praw majątkowych naliczany jest koszt egzekucyjny w wysokości 5% kwoty egzekwowanej należności. Natomiast opłatę manipulacyjną naliczono na podstawie art. 64 § 4 i stanowiła 1% należności, które zostały wskazane na tytule wykonawczym na dzień wystawienia tytułów wykonawczych. Kwota opłaty manipulacyjnej dla spraw wszczętych przed 20.02.2021 r. została ograniczona do kwoty maksymalnej 100,00 zł i w takiej kwocie została naliczona w przedmiotowej sprawie. Wobec postępowania prowadzonego przeciwko stronie na podstawie art. 64 § 1 u.p.e.a. naliczona została opłata manipulacyjna w wysokości 100,00 zł za każdy tytuł wykonawczy: - na podstawie art. 64 § 4 wskazanej ustawy naliczona została maksymalna oplata egzekucyjna w przypadku wpłaty egzekucyjnej w wysokości 10 % sumy należności głównej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie i kosztów upomnienia, nie więcej jednak niż 40000,00 zł; - na podstawie art. 64 § 5 wskazanej ustawy naliczona została maksymalna oplata egzekucyjna w przypadku wpłaty dobrowolnej w wysokości 5 % sumy należności głównej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie i kosztów upomnienia, nie więcej jednak niż 20000,00 zł; - na podstawie art. 64b § 1 pkt 15 i 16 naliczone zostały koszty korespondencji skierowanej do strony oraz koszty przesłania zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i innych pism w ramach egzekucji z rachunku bankowego za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego. ZUS wskazał, że w uzasadnieniu swojego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca zarzuciła także naruszenie zasad prawdy obiektywnej i zasady pogłębionego zaufania przez organ pierwszej instancji. Zgodnie z art. 7 K.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Art. 8 wskazanej ustawy stanowi, że organy administracji publicznej: - § 1 prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania, - § 2 bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Po ponownym przeanalizowaniu sprawy odnosząc się do podniesionych przez stronę zarzutów naruszenia przepisów postępowania poprzez wprowadzenie w błąd organu egzekucyjnego przez wierzyciela - ZUS wskazał, że wierzyciel sumiennie i z należytą starannością zgromadził i przekazał wszystkie dowody tj.: - korespondencję ze zwrotnymi potwierdzeniami odbioru opatrzonymi w adnotacje pracowników operatora pocztowego o próbach doręczenia i awizowania przesyłek dotycząca zawiadomienia o wszczęciu postępowania, - korespondencję ze zwrotnymi potwierdzeniami odbioru opatrzonymi w adnotacje pracowników operatora pocztowego o próbach doręczenia i awizowania przesyłek dotycząca zawiadomienia o decyzji o przeniesieniu odpowiedzialności za zobowiązania spółki A Sp. z o.o., - zawiadomienie o zajęciu wierzytelności nr [...] z dnia [...] października 2019 r. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi A.L. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła: 1. naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy w znaczeniu art. 145. pkt 1 lit. c p.p.s.a albowiem ZUS, działając jako organ odwoławczy, zamiast uchylić skarżone postanowienie wydane przez siebie (jako organ rozpoznający zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego objętego tytułami wykonawczymi wystawionymi przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział Inspektorat w dniu [...] lutego 2023 r., o numerach [...] (koszty egzekucyjne w wysokości 6.538,50 zł), [...] (składka na ubezpieczenie społeczne w wysokości 101.401,13 zł, wraz z odsetkami od dnia [...] kwietnia 2016r.), [...] (koszty egzekucyjne w wysokości 20.309,90 zł), [...] (składka na ubezpieczenie zdrowotne w wysokości 15,23 zł, wraz z odsetkami od dnia [...] marca 2016r.), z uwagi na wadliwość tego postanowienia, utrzymał w mocy skarżone postanowienie twierdząc, że odpowiada ono prawu, gdy tymczasem Dyrektor Oddziału ZUS (jako organ egzekucyjny) naruszył w sposób istotny i mający wpływ na przebieg postępowania dyspozycję art. 7 K.p.a. (zasada prawdy obiektywnej) i art. 8 K.p.a. (zasada pogłębionego zaufania) w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez uznanie, że zarzuty przeciwko ww. tytułom wykonawczym podniesione w piśmie zobowiązanej z dnia [...] marca 2023 r. nie zasługują na uwzględnienie, opierając się na informacji przekazanej przez wierzyciela (Oddział ZUS, Inspektora), i w tym zakresie Prezes ZUS dopuścił się obrazy wynikającego z art. 7 Konstytucji RP nakazu działania na podstawie i w granicach prawa oraz obrazy zasady demokratycznego państwa prawnego wyrażonej w art. 2 Konstytucji RP, a także uchybił podstawowym zasadom wyrażonym w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej (Dz.Urz.UEC 326/02), który to akt stanowi prawo pierwotne Unii Europejskiej, tj. artykułowi 41, ust.2, lit. a, lit. b, lit. c w zw. z ust 1 (prawo do dobrej administracji); uchybił również godności skarżącej (art. 1 KPP), albowiem Dyrektor Oddziału ZUS (jako organ pierwszej instancji) bezkrytycznie przyjął wyjaśnienia Oddziału ZUS (nie znane skarżącej, albowiem nie zostały jej udostępnione) co do przebiegu postępowania administracyjnego o orzeczeniu odpowiedzialności skarżącej jako byłego członka Zarządu A Sp. z o.o. za zaległości Spółki z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne obejmujące okres od [...].03. do [...].03.2016 r. oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne obejmujące okres od [...].02. do [...].02.2016r.; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy to jest art. 145 § 1 pkt 1 liit. a p.p.s.a w zw. z art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a. w związku z art. 116 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa w zw. z art. 31 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, albowiem w dacie doręczenia tytułu wykonawczego zobowiązanie nie istniało (nie doręczono zobowiązanej jakiejkolwiek decyzji w przedmiocie jej odpowiedzialności jako osoby trzeciej); ponadto zakres odpowiedzialności osoby trzeciej został rozszerzony o koszty egzekucyjne, których wysokość nie została należycie wyjaśniona. Stawiając powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz orzeczenie o kosztach postepowania według norm przepisanych. Odpowiadając na skargę ZUS wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację podniesioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: p.p.s.a.), uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art. 134 § 2 p.p.s.a.). W ocenie Sądu skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Podstawą zgłoszonego w niniejszej w sprawie zarzutu w prowadzeniu egzekucji administracyjnej było nieistnienie obowiązku (art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a.). Skarżąca podnosiła, że decyzja ZUS z dnia [...] listopada 2019 r. przenosząca na nią odpowiedzialność za zobowiązania płatnika składek A sp. z o.o., nie została jej skutecznie doręczona. W związku z powyższym – zdaniem skarżącej – obowiązek wynikający z decyzji nie istnieje. Odnosząc się do tego stanowiska wskazać należy, że w kontrolowanej sprawie, jak wskazał organ i co wynika z akt administracyjnych, decyzja z dnia [...] listopada 2019 r., przenosząca odpowiedzialność za zobowiązania płatnika składek, została doręczona skarżącej w trybie art. 44 K.p.a., na adres [...]. Poza sporem jest, że w dniu [...] października 2017 r. ówczesny pracodawca skarżącej, tj. P S.A., złożył dokument wyrejestrowujący skarżącą z ubezpieczenia od dnia [...] października 2017 r. Należy zaznaczyć - na co słusznie zwraca uwagę ZUS - że dokument ten złożony został w związku z ustaniem stosunku pracy. Nie został on złożony z uwagi na zmianę miejsca zamieszkania skarżącej. Z akt sprawy wynika także, że na podstawie dokumentu ZUS ZUA z dnia [...] listopada 2017 r. skarżąca została zgłoszona do ubezpieczeń od dnia [...] października 2017 r. - i to zgłoszenie nadal jest aktualne – jako osoba pobierająca zasiłek macierzyński. Na dokumencie tym widnieje adres [...]. Skarżąca objęta jest zatem ubezpieczeniem w Polsce a ponadto – co wynika z akt sprawy – nie wskazała wówczas innego adresu do doręczeń. Skoro zatem organ dysponował takim adresem skarżącej, nie można zarzucać mu tego, że przesyłkę zawierającą decyzję z dnia [...] listopada 2019 r., przenoszącą odpowiedzialność za zobowiązania płatnika składek, skierował na niewłaściwy adres. Stosownie do treści art. 44 § 1 pkt 1 K.p.a., operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 K.p.a.). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórnie zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3), natomiast doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 44 § 4 K.p.a.). Jak wynika z akt sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki posiada wszystkie cechy pozwalające na stwierdzenie, że procedura doręczenia zastępczego została zachowana. Przesyłka była dwukrotnie awizowana. Na kopercie znajdują się pieczątki, z których wynika, że przesyłkę awizowano w dniach: 3.12.2019 r., a następnie w dniu 11.12.2019 r. oraz znajduje się pieczęć z dnia 18.12.2019 r. wraz z adnotacją o treści - zwrot "nie podjęto w terminie", znajdują się również podpisy doręczyciela. O możliwości odbioru przesyłki w Urzędzie Pocztowym jej adresatka została zawiadomiona poprzez pozostawienie zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Podkreślić należy, że domniemanie doręczenia przewidzianego w art. 44 K.p.a. pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia tylko wówczas, gdy wszystkie przesłanki przewidziane w tym artykule zostały spełnione, w tym dokonano adnotacji przez doręczyciela, czy i gdzie pozostawił zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru. Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie wszystkie wymogi z art. 44 K.p.a. zostały spełnione. Opisane doręczenie zastępcze wywołało ten sam skutek jak odebranie przesyłki przez adresata, co wynika nie z woli organu, czy sądu, ale bezpośrednio z przepisu prawa, tj. art. 44 § 4 K.p.a. Zasadnie zatem organ oddalił zarzut skarżącej, którego podstawę stanowił art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a. jak i zarzut którego podstawę stanowił art. 33 § 2 pkt 2 lit. c). Organ w sposób wyczerpujący wyjaśnił bowiem w uzasadnieniu decyzji kwestie związane z kosztami egzekucyjnymi. Nie można zatem także zarzucać organowi naruszenia art. 41 pkt 2 lit. c) Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej. Organ wypełnił bowiem wynikający z tego przepisu obowiązek uzasadniania swojej decyzji. W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które należałoby wziąć pod uwagę z urzędu, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.