Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

III SA/Gl 454/22

Sądy administracyjne2022-09-28
Sygnatura
III SA/Gl 454/22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia
2022-09-28
Rodzaj
Wyrok WSA w Gliwicach

Sędziowie

Anna ApolloBarbara Orzepowska-KyćDorota Fleszer

Rozstrzygnięcie

Uchylono decyzję I i II instancji

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2022 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 8 marca 2022 r. nr PSIII.8640.56.2022 w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia 14 stycznia 2022 r. nr [...]. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z 8 marca 2022 r. nr PSIII.8640.56.2022 Wojewoda Śląski utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z 14 stycznia 2022 r. 1. uchylającą decyzję ostateczną Prezydenta Miasta C. z dnia 7 sierpnia 2019 r. r. nr [...] uznającą Z. S. (dalej określanego jako strona lub skarżący) z dniem 30.07.2019 r. za osobę bezrobotną i odmawiającą mu przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych i orzekł o odmowie uznania strony za osobę bezrobotną z dniem 30 lipca 2019 r. i przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnego, 2. uchylił decyzję ostateczną Prezydenta Miasta C. z dnia 3 września 2019 r. nr [...] dotyczącą utraty przez stronę statusu osoby bezrobotnej z dniem 5 sierpnia 2019 r. z powodu wznowienia wykonywania działalności gospodarczej i umorzył postępowanie w sprawie decyzji orzekającej o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej z dniem 5 sierpnia 2019 r. z powodu wznowienia wykonywania działalności gospodarczej. Uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał , że postanowieniem z 23 grudnia 2021 r. organ pierwszej instancji wznowił postępowania w sprawie uznania strony za osobę bezrobotna bez prawa do zasiłku oraz w sprawie utraty przez nią statusu osoby bezrobotnej i wydał w sprawie wyżej opisane decyzje. Ustalił bowiem, w oparciu o informację ZUS-u z 16 grudnia 2021 r. że strona w okresie od 1lipca 2019 r. do 4 sierpnia 2019 r. podlegała obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia działalności jako wspólnik spółki jawnej. Zatem na dzień rejestracji strona nie spełniała przesłanek do uznania jej za osobę bezrobotną. W odwołaniu strona domagała się uchylenia decyzji organu pierwszej instancji. Bowiem 4 lutego 2019 r. powstała spółka T. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C., która to została przekształcona ze spółki T1. S., W. Spółka Jawna. Zatem we wskazanym w zaskarżonej decyzji okresie strona nie była wspólnikiem spółki jawnej. W konsekwencji niezasadnym jest argument, że prowadziła działalność gospodarczą. Ponownie rozpoznając sprawę organ odwołał się do art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 423 z późn. zm.), zgodnie z którym obowiązkowi podlegania ubezpieczeniom emerytalnym i rentowym, zgodnie z podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i art. 9 osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami prowadzącymi działalność oraz osobami z nimi współpracującymi. Natomiast za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się, m.in. wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wspólników spółki jawnej, komandytowej lub partnerskiej (art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych). Z kolei z brzmienia art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. "ł" ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1100 z późn. zm., dalej określanej skrótem u.p.z.) wynika, że bezrobotnym jest osoba niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie łub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej, zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania stałego łub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukująca zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli nie podlega, na podstawie odrębnych przepisów, obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników. Z materiału dowodowego, w ocenie organu odwoławczego, w tym wpisu do KRS wynika, że w dniu 23 lutego 2015 r. dokonano rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym Spółki Jawnej T1. S. W. z siedzibą w C.. Został ona wykreślona z rejestru 26 czerwca 2020 r. Zatem w okresie od 1 lipca 2019 r. do 4 sierpnia 2019 r. strona podlegała obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia działalności jako wspólnik spółki jawnej. Tym samym nie spełniała ustawowego kryterium do uznania jej za osobę bezrobotną. W skardze skierowanej do sądu administracyjnego skarżący, zarzucając organom błąd w ustaleniach faktycznych, domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji. Konsekwentnie podkreślał, że w spornym okresie nie był już wspólnikiem spółki jawnej, bowiem ta została przekształcona w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością T., zarejestrowaną w KRS 4 lutego 2019 r. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 239., dalej P.p.s.a.), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) P.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przechodząc do meritum sprawy należy zaznaczyć, że zaskarżona decyzja została wydana we wznowionych jednym postanowieniem dwóch postępowaniach. W ocenie Sadu do połączenia dwóch spraw, o ile zachodzą ku temu przesłanki, może dojąc tylko, gdy te sprawy już się toczą. Zatem łączenie spraw na etapie oceny przesłanek do wznowienia postępowania nie było prawidłowe. Dalej należy zauważyć, ze celem wznowienia postępowania jest stworzenie prawnej możliwości ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, która zakończona została decyzją ostateczną i w stosunku do której zaistniała jedna ze wskazanych w art. 145 § 1, art. 145a § 1 lub art. 145b § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r. poz. 1491, dlaej w skrócie K.p.a. okoliczności będących podstawami wznowienia postępowania W wyniku przeprowadzenia postępowania rozpoznawczego mogą zapaść różne rozstrzygnięcia wydane na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a. na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 lub art. 151 § 2 K.p.a. Decyzja o uchyleniu decyzji dotychczasowej wydana na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a. musi być połączona z rozstrzygnięciem o istocie sprawy. Nowa decyzja musi zawierać rozstrzygnięcie o całości sprawy objętej decyzją dotychczasową, Istotą wznowienia postępowania i uchylenia dotychczasowej decyzji ostatecznej jest powrót sprawy do odpowiedniego stadium zwykłego postępowania instancyjnego. Zatem nową decyzję, rozstrzygającą istocie sprawy, wydaje się jak gdyby w sprawie nie było w danej instancji rozstrzygnięcia (por. M. Jaśkowska, Komentarz do art. 151 K.p.a., teza 5 - System Informacji prawnej LEX). Rozstrzygając sprawę na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a. organ wydaje nową decyzję, która uchyla dotychczasową decyzję ostateczną i na nowo rozstrzyga sprawę. W niniejszej sprawie, organy administracyjne orzekły o uchyleniu decyzji ostatecznej, a następnie uznawszy, że Skarżący nie spełniał w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy (tj. 30 lipca 2019 r. ) warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z. odmówiły uznania skarżącego za osobę bezrobotną, orzekając tym samym o istocie sprawy. W konsekwencji uchyliły także decyzję o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem 5 sierpnia 2019 r. i umorzyły w tym zakresie postępowanie administracyjne. Stanowisko organu przyjęte w zaskarżonej decyzji, w szczególności odnoszące się do ustalenia, że skarżący w dniu 30 lipca 2019 r. był wspólnikiem spółki jawnej iw konsekwencji podlegał ubezpieczeniu społecznemu. Chociaż rację ma organ, że co do zasady wspólnik spółki jawnej, w świetle normy z art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych takiemu ubezpieczeniu podlega. W ocenie Sądu organy rozpoznając sprawę należycie nie rozpatrzyły aspektów prawnych przekształcenia spółki jawnej, której wspólnikiem był skarżący w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. W myśl art. 551 § 1 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 1467, dalej w skrócie K.s.h. spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, prosta spółka akcyjna oraz spółka akcyjna (spółka przekształcana) może być przekształcona w inną spółkę handlową (spółkę przekształconą). Zgodnie zaś z art. 552 K.s.h. Spółka przekształcana staje się spółką przekształconą z chwilą wpisu spółki przekształconej do rejestru (dzień przekształcenia). Jednocześnie sąd rejestrowy z urzędu wykreśla spółkę przekształcaną. Wreszcie, w świetle art. 553 § 1 K.s.h., spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej. Wreszcie zgodnie z art. 20 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1500 z późn. zm. dalej ustawa o KRS), wpis do rejestru polega na wprowadzeniu do systemu teleinformatycznego danych zawartych w postanowieniu sądu rejestrowego, niezwłocznie po jego wydaniu. W sprawach, w których postanowienia sądu rejestrowego są skuteczne lub wykonalne z chwilą uprawomocnienia, wraz z wpisem zamieszcza się wzmiankę o jego nieprawomocności. Wpis do rejestru KRS, zgodnie z art. 20 ust. 4 ustawy o KRS jest również jego wykreślnie. Z kolei, jak stanowi art. 6945 § 2 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r poz. 735, dalej w skrócie K.p.c.), postanowienia o wpisie są skuteczne i wykonalne z chwilą ich wydania z wyjątkiem postanowień dotyczących wykreślenia z rejestru. Oznacza to, że z chwilą przekształcenia (wpisu spółki przekształconej do rejestru) następuje transformacja struktury prawnej spółki, a spółka przekształcana staje się spółką przekształconą, z wywołaniem wszelkich przepisanych w tym zakresie przez prawo skutków. Jednoznacznie wskazuje na to przytoczona już norma art. 552 K.s.h. rejestru. W związku z tym, wykreślenie spółki przekształconej ma walor jedynie porządkowy. Tym samym koncentrowanie się na momencie wykreślenia spółki przekształconej z rejestru jest niezasadne, gdyż nie ta data decyduje o momencie przekształcenia podmiotu. Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że z chwilą wpisania do Krajowego Rejestru Sądowego spółki z o.o. T. straciła swój prawny byt spółka jawna T1. S. W., a skarżący przestał być wspólnikiem tej spółki. Wykreślenie spółki jawnej z rejestru w dniu 26 czerwca 2020r. miało jedynie walor porządkujący W konsekwencji oparcie zaskarżonej decyzji na ustaleniu, że skarżący był wspólnikiem spółki jawnej w dniu 30 lipca 2019 r. było wadliwe. Wobec powyższego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c w związku z art. 135 P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję Prezydenta Miasta C. z 14 stycznia 2022 r. Ponownie rozpoznając sprawę organ, pamiętając, że jest związany podstawą wznowienia wskazaną w postanowieniu organu pierwszej instancji z 23 grudnia 2021 r. podstawową wznowieniową, czy w sprawie rzeczywiście zaistniała nowa istotna dla sprawy okoliczność lub ujawniono nowy, nieznany wcześniej organowi dowód.