I GZ 452/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogdan Fischer po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 października 2022 r.; sygn. akt I SA/Gl 856/21 w zakresie przymusowego ściągnięcia od strony skarżącej na rzecz Skarbu Państwa nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi W. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 856/21 oddalił skargę W. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną. Pismem z dnia 28 kwietnia 2022 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wskazanego wyroku. Wniosek ten nie został opłacony, w związku z powyższym Sąd zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2022 r., wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 złotych. Wezwanie w tej sprawie doręczono skarżącemu w dniu 17 sierpnia 2022 r. Wobec nie uiszczenia wymaganej opłaty, Sąd zarządzeniem z dnia 21 września 2022 r. wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w terminie 7 dni pod rygorem przymusowego ściągnięcia. Zarządzeniem z 31 października 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 856/21, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zarządził przymusowe ściągnięcie od skarżącego kwoty 100 zł tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej. Sąd I instancji stwierdził, że wobec dalszego nieuregulowania przez skarżącego brakującej opłaty kancelaryjnej Przewodniczący Wydziału, powołując się na art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), uznał, że należy od skarżącego ściągnąć opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł i na podstawie ww. przepisu wydał kwestionowane zarządzenie z 31 października 2022 r. W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia wskazując, ze Sąd błędnie ocenił jego możliwości finansowe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z dyspozycją art. 214 § 1 p.p.s.a. zasadą jest, iż do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Opłata kancelaryjna, stosownie do art. 212 § 1 p.p.s.a., stanowi obok wpisu sądowego rodzaj opłaty sądowej, a zatem zgodnie z dyspozycją art. 219 p.p.s.a. należy ją uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego tej opłacie gotówką w kasie sądu lub przelewem na rachunek bankowy. Zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku, a uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku. Pismem podlegającym opłacie kancelaryjnej jest więc, stosownie do art. 219 § 1 w zw. z art. 234 p.p.s.a. również odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Regulacja przytoczonego art. 234 § 2 p.p.s.a. wskazuje zatem wprost, na obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej w razie zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz określa skutek nieuiszczenia tej opłaty. Natomiast zgodnie z § 2 rozporządzenia opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł. Z treści cytowanego przepisu wynika zatem obowiązek uiszczenia opłaty za sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie, co jest w sprawie bezsporne i przesądzone. Jednocześnie, należy wyraźnie podkreślić, że sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku nie jest uwarunkowane wpłaceniem przez stronę opłaty kancelaryjnej, ale jej uiszczenie jest obowiązkiem strony powstałym już w momencie złożenia wniosku o doręczenie jej odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Nie ma również wpływu na zasadność zaskarżonego zarządzenia okoliczność, czy od wydanego wyroku zostanie wniesiona skarga kasacyjna lub czy w wyniku złożenia skargi kasacyjnej sprawa zostanie przesłana do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Konkludując, zaskarżone zażaleniem zarządzenie z dnia 31 października 2022 r. o przymusowym ściągnięciu od strony skarżącej opłaty kancelaryjnej jest prawidłowe, a zażalenie bezpodstawne. W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył wniosek do WSA w Gliwicach o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 14 kwietnia 2022 r. W odpowiedzi na niego, Sąd I instancji prawidłowo sporządził i doręczył skarżącemu uzasadnienie. Ta czynność sądowa niewątpliwie jest związana z opłatą kancelaryjną jako wskazanej w art. 234 § 2 p.p.s.a. Na podstawie tego przepisu w przypadku braku stosowanej wpłaty Przewodniczący Wydziału WSA w Gliwicach zasadnie zarządził przymusowe ściągnięcie od strony skarżącej na rzecz Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach kwoty stu złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony na skutek żądania zgłoszonego w terminie. Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 198 p.p.s.a i w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji