II FSK 2386/12

SENTENCJA II FSK 2386/12 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Ministra Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2012 r., III SA/Wa 390/12 w sprawie ze skargi A.P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie) z dnia 15 czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: 1) umorzyć postępowanie kasacyjne, 2) zwrócić Ministrowi Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie) z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (słownie: sto) uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. UZASADNIENIE 1.Wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2012 r., III SA/Wa 390/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną przez A. P. interpretację indywidualną Ministra Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie) z dnia 15 czerwca 2010 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. 2. Od powyższego wyroku Minister Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie) wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną. 3. Pismem z dnia 18 września 2014 r. (data wpływu do NSA: 22 września 2014 r.) organ cofnął wniesioną skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Podstawą do cofnięcia skargi kasacyjnej jest zdanie pierwsze art. 60 w związku z art. 193 p.p.s.a. Również zdanie drugie art. 60 p.p.s.a. ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym. Natomiast zdanie trzecie tego przepisu, traktujące o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, nie może być stosowane w odniesieniu do skargi kasacyjnej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, str. 572 – 573, Warszawa 2009). Skoro bowiem Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne - i to bez zgody strony przeciwnej. 5. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł (str. 131 akt) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.