III SA/Gl 508/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Firmy "A." sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy postanawia: przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE Pismem procesowym datowanym z dnia [...] Firma "A." sp. z o.o. we W. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W skardze tej skarżący zawarł również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. W wyniku wezwania Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia [...] o uzupełnienie danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy strona przedłożyła kopię sprawozdania finansowego za rok [...]; deklaracje miesięczne [...] i raporty kasowe za [...] ostatnie miesiące; kopie wyciągu bankowego. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach postanowieniem z dnia 30 września 2008r. oddalił wniosek strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku Spółki. W dniu [...] strona wniosła sprzeciw podkreślając, że żaden przepis nie nakłada obowiązku tworzenia finansowej rezerwy na poczet przyszłych opłat sądowych. Nadto wskazano, że w drugiej sprawie o sygn. akt III SA/Gl 507/08, przy analogicznym stanie faktycznym, Sąd zwolnił Spółkę z obowiązku uiszczenia wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Sąd nie znalazł podstaw do odrzucenia sprzeciwu wniesionego na postanowienie referendarskie z dnia 30 września 2008 r., a zatem kwestia przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega rozpoznaniu przez Sąd. Przechodząc do merytorycznego rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy należy wskazać, że przepis art. 243 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje, prawo pomocy, które może być przyznane stronie na jej wniosek. Według art. 245 § 3 tej ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje między innymi zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części. Zgodnie z art. 246 § 2 przyznanie prawa pomocy osobie prawnej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Trzeba mieć jednak na uwadze, że z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych wynika, iż zasadą jest ponoszenie przez strony kosztów postępowania związane z ich udziałem w sprawie. Zatem każdy, kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do uiszczenia stosownych kosztów sądowych (art. 199 i art. 214 P.p.s.a.). Do tych kosztów zalicza się opłaty sądowe stanowiące dochód budżetu państwa i zwrot wydatków (art. 211 i art. 212 P.p.s.a.). Ewentualne przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w tym zakresie należy traktować jako odstępstwo od powołanej zasady, powodujące uszczuplenie dochodów państwa. Podkreślenia wymaga, że Sąd rozpoznając kwestię wpadkową w zakresie prawa pomocy bierze pod uwagę tylko sytuację majątkową wnioskodawcy; powyższe zaś znalazło już odzwierciedlenie w odrębnym postanowieniu tut. Sądu o sygn. akt III SA/Gl 507/08 z dnia 22 września 2008r. w analogicznym stanie faktycznym. Z akt zarówno tamtejszej, jak i niniejszej sprawy oraz analizy przedstawionych przez stronę dokumentów i złożonych oświadczeń wynika, że sytuacja majątkowa i finansowa Spółki, zdaniem Sądu, daje podstawę uznania, iż nie jest ona w stanie uiścić wpisu sądowego, który w tej sprawie, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), winien wynosić [...] zł. Mając powyższe na względzie Sąd postanowił jak w sentencji.