II OZ 1172/13

SENTENCJA Dnia 17 grudnia 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 października 2013 roku sygn. akt VII SA/Wa 1594/13 o odmowie przywrócenia G.W. terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi G.W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] maja 2013 roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 17 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił G.W. (dalej jako "skarżący") przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] maja 2013 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z 23 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę skarżącego z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W piśmie z 1 października 2013 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenie wpisu sądowego od skargi. Wskazał, że nie dostarczono mu zawiadomień o przesyłce poleconej. Skarżący wskazał, że niedostarczanie zawiadomień o przesyłkach poleconych jest częstym zjawiskiem w rejonie obsługiwanym przez Urząd Pocztowy Pruszków 1. O uchybieniu terminu do wniesienia wpisu sądowego dowiedział się podczas przeglądania akt sprawy. Odmawiając przywrócenia terminu Sąd I instancji wskazał, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "p.p.s.a.") jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia. Doręczenie to jest oparte na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało nadane jako przesyłka polecona na adres wskazany w skardze. Z adnotacji poczynionych na potwierdzeniu odbioru oraz na kopercie wynika, gdzie doręczyciel umieścił zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej. W miejscu określającym na druku wskazanie informacji o umieszczeniu zawiadomienia o przesyłce dla adresata zaznaczono wyraźnie "w oddawczej skrzynce pocztowej". Wskazano ponadto, że "awizowano dnia 2013-08-14 mieszkanie zamknięte" oraz "awizowano powtórnie dnia 2013-08-22 r.". W ocenie Sądu I instancji, przesyłka polecona zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego była prawidłowo awizowana. Twierdzenie skarżącego, że nie znalazł zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym nie znajduje oparcia w materiale dowodowym. Zdaniem Sądu I instancji, skarżący nie przedstawił okoliczności, które uprawdopodabniałyby brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Okolicznością taką nie jest z pewnością niepoparte w żaden sposób twierdzenie, że skarżący nie otrzymał zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym. Przyjęcie, że niedostarczanie zawiadomień o przesyłkach poleconych jest częstym zjawiskiem prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji doręczenia zastępczego. W każdej bowiem sytuacji strona mogłaby obalić domniemanie doręczenia przesyłki w trybie awizo poprzez zwykłe oświadczenie, że awizo nie zostało jej pozostawione. Jeżeli skarżący jest przekonany, że awiza nie pozostawiono, to powinien wyjaśnić przyczyny takiego stanu rzeczy we właściwym urzędzie pocztowym, który administruje skrzynkami pocztowymi, z jednej strony aby zapobiec takim sytuacjom na przyszłość, a z drugiej żeby móc wykazać, że ewentualne uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Takich czynności jednak skarżący nie podjął. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Ponownie wskazał, że nie zostało pozostawione mu awizo. Załączył skargę jaką skierował do Poczty Polskiej dotyczącą pracy listonosza oraz pismo otrzymane od Wojewody Mazowieckiego, z którego wynika, że decyzja z [...] sierpnia 2013 r. została doręczona skarżącemu w trybie awizo. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Skarżący nie przedstawił okoliczności, które uprawdopodabniałyby brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków zażalenia. Okolicznością taką nie jest z pewnością niepoparte w żaden sposób twierdzenie, że skarżący nie otrzymał zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym. Dla uznania powyższej okoliczności za uprawdopodobnią konieczne byłoby przykładowo wykazanie, że skrzynka oddawcza była uszkodzona lub też dostęp do tej skrzynki był powszechny. Przyjąć należy, że osoba należycie dbająca o swoje interesy nie dopuszcza do zagubienia awizo, szczególnie, jeśli prowadzi postępowanie sądowe czy i administracyjne i może spodziewać się przesyłek, od których doręczenia i terminów z tym związanych, zależeć będzie dalszy przebieg tego postępowania. Jeżeli skarżący jest przekonany, że awiza nie pozostawiono, to powinien wyjaśnić przyczyny takiego stanu rzeczy we właściwym urzędzie pocztowym, który administruje skrzynkami pocztowymi. Jak wynika z załączonej do zażalenia skargi kierowanej do Poczty Polskiej, skarżący już wcześniej miał problemy z odbiorem przesyłek – sytuacje takie zdarzały się od 2009 r. Również we wniosku skarżący wskazywał, że niedoręczanie przesyłek jest powszechne na obszarze działania Urzędu Pocztowego Pruszków 1. Pomimo tego skarżący nie poczynił żadnych kroków w celu zapobieżenia takim sytuacjom na przyszłość, a skargę w tym przedmiocie złożył dopiero po doręczeniu mu zaskarżonego postanowienia. Trudno zatem uznać, że skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu, skoro przez cztery lata nie podjął żadnych czynności mogących zapewnić mu prawidłowy odbiór korespondencji. Powyższej oceny nie podważa również przedłożone z zażaleniem pismo skierowane do skarżącego przez Wojewodę Mazowieckiego. Pismo to dowodzi jedynie, że przesyłkę zawierającą decyzję kierowaną do skarżącego awizowano, nie potwierdza natomiast, że skarżący nie otrzymał zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki we właściwym urzędzie pocztowym. Nie bez znaczenia jest ponadto, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, zwrócona przez Urząd Pocztowy Pruszków 1 do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, została w sposób prawidłowy i staranny opisana zarówno przez doręczyciela, jak i pracowników urzędu pocztowego. Trudno zatem przypuszczać, że jednocześnie w skrzynce pocztowej skarżącego nie pozostawiono zawiadomienia o możliwości odebrania przesyłki w urzędzie pocztowym. Nie ulega również wątpliwości, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało w sposób skuteczny doręczone skarżącemu w trybie awizo, co w sposób prawidłowy przeanalizował i przedstawił w treści zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący nie uprawdopodobnił, że dołożył należytej staranności, żeby uniknąć negatywnych konsekwencji braku zachowania terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a zatem zasadnie Sąd I instancji odmówił przywrócenia terminu do dokonania tej czynności. Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.