II OSK 1716/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 sierpnia 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 256/08 odrzucające skargę A. J. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 256/08 odrzucił skargę A. J. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że zarządzeniem z dnia 19 czerwca 2008 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka z odpisem zarządzenia została dwukrotnie awizowana w dniu 30 czerwca 2008 r. i 8 lipca 2008 r. Sąd za termin doręczenia przesyłki skarżącej przyjął dzień 15 lipca 2008 r., a zatem ostatni dzień siedmiodniowego terminu, na który po powtórnym awizowaniu pismo pozostawiono w placówce pocztowej. Termin uiszczenia wpisu sądowego mijał w dniu 22 lipca 2008 r., zaś skarżąca w tym terminie wpisu nie uiściła. Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie złożyła A. J., reprezentowana przez radcę prawnego, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Pełnomocnik skarżącej zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik postępowania, a to: - art. 7 i art. 42-44 kpa poprzez przyjęcie, że skarżąca została prawidłowo wezwana, do uiszczenia wpisu od skargi, podczas gdy doręczyciel mimo obecności osób uprawnionych do odbioru przesyłki w lokalu wskazanym w adresie nie doręczył przesyłki, a następnie nie zostawił zawiadomień o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej, zatem naruszył przepisy o zasadach doręczeń postępowaniu administracyjnym, co doprowadziło do niewyjaśnienia wszystkich okoliczności stanu faktycznego i naruszyło słuszny interes skarżącej, - art. 220 § 3 ppsa poprzez przyjęcie, że skarżąca nie uiściła wpisu od skargi, podczas, gdy przesyłka zawierająca wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu nie została doręczona skarżącej, a zatem skarżąca nie została skutecznie wezwana do uiszczenia wpisu i nie mogła zapoznać się z wezwaniem, ani też uiścić wpisu we wskazanym w wezwaniu terminie. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 220 § 3 ppsa skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Doręczanie pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym regulują przepisy od art. 65 do art. 81 rozdziału 4 ppsa zatytułowanego "Doręczenia". Zgodnie z art. 65 § 2 ppsa do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez pocztę stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym. W razie natomiast nieodebrania pisma złożonego w urzędzie pocztowym, za datę doręczenia pisma, stosownie do treści art. 73 ppsa, przyjmuje się datę, w której upłynął termin jego odbioru. Z akt niniejszej sprawy wynika, że przesyłka z odpisem zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została dwukrotnie awizowana w dniu 30 czerwca 2008 r. i 8 lipca 2008 r., zatem termin do uiszczenia wpisu mijał w dniu 22 lipca 2008 r. Odnosząc się zatem do zarzutów skargi kasacyjnej dotyczących naruszenia przepisów art. 7 i art. 42-44 kpa oraz do powyższych uwag uznać należy, że w niniejszej sprawie przepisy te nie mają zastosowania. Co do zarzutu naruszenia przepisu art. 220 § 3 ppsa wskazać należy, że skarżąca nie wykazała, że nie otrzymała informacji o pozostawieniu w placówce pocztowej przesyłki z sądu. Skarżąca podnosi jedynie, że w jej skrzynce pocztowej nie było przedmiotowego awiza i dlatego nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Na poparcie powyższych okoliczności do skargi kasacyjnej załączono reklamację wraz z wnioskiem o udzielenie wyjaśnień zaadresowane do Urzędu Pocztowego nr 87. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że niezależnie od twierdzeń skarżącej oraz toczącego się postępowania reklamacyjnego uznać należy, że nawet gdyby zgodzić się z argumentami skarżącej, jej sytuacja nie uległaby zmianie, a skarga byłaby ponownie odrzucona. Wpis od skargi nie został bowiem uiszczony. Wskazać przy tym należy, że termin do opłacenia wpisu od skargi nie może już być przywrócony, bowiem w myśl art. 87 § 1 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, zaś ten siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi jest terminem zawitym i nie podlega ani skracaniu, ani przedłużeniu. W niniejszej sprawie dniem, w którym skarżąca dowiedziała się o uchybieniu terminu do wniesienia opłaty od skargi jest dzień doręczenia jej postanowienia o odrzuceniu skargi, a zatem 5 września 2008 r., i od tego dnia liczony winien być siedmiodniowy termin do ewentualnego złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 182 ppsa.