III FZ 605/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 września 2022 r. sygn. akt I SA/Bd 389/22 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 10 maja 2022 r. nr 0401-IEE.711.75.2022.2 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE III FZ 605/22 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę M. M. (dalej jako: Skarżąca) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z 10 maja 2022 r. w przedmiocie przyznania nabywcy licytacyjnemu własności nieruchomości gruntowej. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 14 lipca 2022 r. wezwał pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie opłaconego pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostały doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 22 lipca 2022 r. (k. 21 akt sądowych). W dniu 29 lipca 2022 r. został uiszczony wpis od skargi, natomiast nie nadesłano brakującego pełnomocnictwa. Podsumowując Sąd pierwszej instancji wskazał, że Skarżąca wprawdzie uiściła wymagany wpis sądowy w ustawowym terminie, jednakże nie nadesłała w tym terminie pełnomocnictwa, z tego powodu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) skarga została odrzucona. Na powyższe postanowienie pełnomocnik Skarżącej złożył zażalenie. Wniósł w nim o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy oraz zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a., art. 49 § 1 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy poprzez niewłaściwe ich zastosowanie w sprawie materializujące się w odrzuceniu skargi na ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, w sytuacji gdy w aktach sprawy znajdowało się pełnomocnictwo z 14 stycznia 2020 r. udzielone przez M. M. adwokatowi M. L. do reprezentacji jej osoby w przedmiotowej sprawie egzekucyjnej "przed wszystkimi sądami i organami", który to fakt stanowił o bezprzedmiotowości wezwania M. M. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy do uzupełnienia braków skargi w zakresie przedłożenia pełnomocnictwa, a w dalszej kolejności przesądzał o bezzasadności kwestionowanego postanowienia Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi M. M. . W załączeniu informacyjnie pełnomocnik Skarżącej przedłożył poświadczony za zgodność z oryginałem odpis ww. pełnomocnictwa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy prawidłowo stwierdził, że niewykonanie przez pełnomocnika Skarżącej w wyznaczonym terminie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi skutkowało jej odrzuceniem. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, a na podstawie art. 46 § 3 p.p.s.a. - do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Niezłożenie wraz ze skargą pełnomocnictwa jest brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu, a konsekwencją nieuzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi jest jej odrzucenie, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skoro art. 37 § 1 p.p.s.a. nakłada obowiązek dołączenia pełnomocnictwa do akt sprawy, oznacza to obowiązek dołączenia pełnomocnictwa do akt sprawy sądowoadministracyjnej, prowadzonej przez sąd administracyjny, a nie do akt administracyjnych, prowadzonych przez organ administracji. Od obowiązku tego nie zwalnia wcześniejsze złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym, a fakt złożenia takiego pełnomocnictwa może mieć tylko takie znaczenie, że pełnomocnik może wywiązać się z omawianego obowiązku przez sporządzenie uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa znajdującego się w aktach administracyjnych i złożenie tego odpisu do akt sądowoadministracyjnych, jeśli umocowanie obejmowało także reprezentację strony przed sądem administracyjnym (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 5 września 2008 r., I FSK 536/08 i z 9 lipca 2009 r., II FSK 1466/08). W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano nieskuteczność pełnomocnictwa złożonego w postępowaniu administracyjnym w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Dla przykładu w postanowieniu z 15 maja 2018 r. (I FSK 1379/16) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "pełnomocnictwo złożone w postępowaniu administracyjnym nie umocowuje pełnomocnika przed sądem administracyjnym". Z kolei w postanowieniu z 29 stycznia 2015 r. (II FSK 3627/14) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "nie można utożsamiać wskazanej w art. 37 § 1 p.p.s.a. pierwszej czynności procesowej z czynnością dokonaną przed organami podatkowymi; wspomniana w art. 37 § 1 p.p.s.a. regulacja dotyczy postępowania sądowego, tak samo, jak zawarty w art. 46 § 3 p.p.s.a. obowiązek pełnomocnika dołączania pełnomocnictwa". Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że pełnomocnik Skarżącej, pomimo wezwania, nie złożył do akt sądowych ani pełnomocnictwa procesowego, ani uwierzytelnionego odpisu takiego pełnomocnictwa. Z przyczyn wskazanych na wstępie nie ma żadnego znaczenia to, że pełnomocnik Skarżącej złożył dokument pełnomocnictwa w toku postępowania administracyjnego. Skoro zatem, dokument pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym nie został złożony wraz ze skargą, zasadnie został wezwany do uzupełnienia tego braku. Skoro w wyznaczonym terminie braku tego nie uzupełniono, obligowało to Wojewódzki Sąd Administracyjny do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., zażalenie Skarżącej oddalił.