Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SA/Gl 1279/20

Sądy administracyjne2020-11-24
Sygnatura
II SA/Gl 1279/20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia
2020-11-24
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gliwicach

Sędziowie

Renata Siudyka

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania o rozgraniczenie nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 7 września 2020 r. A. L. wniosła w imieniu syna Ł. L. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania o rozgraniczenie nieruchomości. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia z dnia 14 października 2020 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do działania w imieniu skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach lub przed sądami administracyjnymi, bądź pełnomocnictwa z dnia 16 kwietnia 2020 r., którego odpis znajduje się w aktach administracyjnych sprawy oraz przez nadesłanie 3 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, celem doręczenia uczestnikom postępowania, a ponadto do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia, tj. wskazanie kwoty jaką skarżący kwestionuje. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczono pełnomocnikowi skarżącego siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało zgodnie z art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej P.p.s.a., skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 października 2020 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, przesyłka ta została odebrana przez dorosłego domownika – A. L., który podjął się oddać ją adresatowi. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 30 października 2020 r., pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Ponadto zgodnie z brzmieniem art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Wobec tego złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym nie zwalnia z obowiązku złożenia go w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 5 kwietnia 2017 r., sygn. akt II OZ 359/17). Z kolei przepis art. 57 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 47 § 1 P.p.s.a. stanowi, że do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników, celem doręczenia ich wszystkim stronom postępowania. Odpisami takimi mogą być uwierzytelnione fotokopie, bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Zgodnie natomiast z treścią art. 215 § 1 P.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim zgodnie z treścią art. 230 § 2 P.p.s.a. jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (art. 231 P.p.s.a.). Wobec stwierdzonych braków formalnych skargi, Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do ich usunięcia w wyznaczonym terminie. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. jej odrzuceniem. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego, mimo prawidłowego wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.