VII SA/Wa 309/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jarecka Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 27 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasza Janeczko w sprawie ze skargi I. S. i W.S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2019 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wyłączenia sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasza Janeczko. UZASADNIENIE W dniu [...]października 2020 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) skarżący I. S. i W. S. wnieśli o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasza Janeczko od orzekania w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, że sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Janeczko orzekał w sprawach VII SA/Wa 306/20, VII SA/Wa 307/20, VII SA/Wa 308/20, które toczyły się z udziałem skarżących. Zdaniem skarżących sędzia orzekał w tych sprawach "nieobiektywnie, w rażący sposób na szkodę skarżących". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowej może nastąpić z mocy samej ustawy bądź też na wniosek strony. Przyczyny wyłączenia z mocy ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 ww. ustawy i stanowią katalog zamknięty. Tym samym nie jest możliwym orzeczenie o wyłączeniu sędziego od orzekania w sprawie z mocy ustawy w przypadkach innych niż przewidziane przez ustawodawcę. Przesłanką wyłączenia sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. jest natomiast istnienie okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Przyczyny wyłączenia sędziego na wniosek strony zostały przez ustawodawcę jedynie ogólnie określone. W konsekwencji zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego. Zaznaczyć przy tym należy, że zgodnie z art. 20 § 1 p.p.s.a. strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać i jednocześnie uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Na stronie spoczywa zatem obowiązek wskazania przyczyny wyłączenia oraz powołania okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu, nie dającym pewności co do określonych faktów, a stanowiącym jedynie wiarygodność twierdzenia o nich. Instytucja wyłączenia sędziego stanowi gwarancję konstytucyjnego prawa do bezstronnego sądu, zatem rozpatrując wniosek sąd obowiązany jest zbadać, czy przytoczone okoliczności mogą budzić wątpliwości co do bezstronności sędziego i uzasadniać jego wyłączenie. Istotnym jest, że nie wszystkie okoliczności mogą uzasadniać wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy, lecz tylko takie, które obiektywnie mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności. Zaznaczyć również należy, że w myśl art. 22 § 2 p.p.s.a., ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia stosownych wyjaśnień. Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że złożony przez skarżących wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasza Janeczko nie zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawcy nie wskazali bowiem okoliczności przemawiających za zasadnością wyłączenia Sędziego od rozpoznawania niniejszej sprawy. Przywołane okoliczności co do stronniczości wynikają wyłącznie z subiektywnego przeświadczenia stron co do ich istnienia. Nie zostały jednak uprawdopodobnione przez wnioskodawców i tym samym nie mogą stanowić wystarczającej przesłanki do zastosowania art. 19 p.p.s.a. Nie można bowiem kwestionować obiektywizmu sędziego, bez przywołania faktycznych podstaw, które uzasadniałyby utratę zaufania co do bezstronności sędziego. Przywołane przez wnioskodawców podstawy wyłączenia nie stanowią również okoliczności obligujących Sąd do ich wyłączenia z mocy prawa. Wyjaśnić również trzeba, że niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia sprawy czy sposobu procedowania sędziego, którego wniosek dotyczy, w innych sprawach toczących się z jej udziałem nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego, gdyż rozpoznając taki wniosek sąd nie bada prawidłowości podejmowanych przez skład orzekający czynności procesowych (por. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 14 czerwca 2012 r., sygn. akt IV SAB/Wr 33/12, CBOSA; postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wr 315/09, CBOSA; postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 16 października 2009, sygn. akt II SO/Ol 13/09, CBOSA). Prawidłowość stosowania przepisów prawa podlega weryfikacji w ramach postępowania instancyjnego poprzez korzystanie przez stronę ze środków zaskarżenia. Dodatkowo wskazać trzeba, że z treści oświadczenia złożonego przez sędziego WSA w Warszawie Tomasza Janeczko wynika, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., które dawałyby podstawy do wyłączenia od rozpoznania sprawy. W ocenie Sądu, prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, zatem wniosek o wyłączenie Sędziego nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że skoro sędzia, którego przedmiotowy wniosek dotyczy, złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do jego wyłączenia od rozpoznawania niniejszej sprawy i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienia NSA: z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 441/08; z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 332/10, z dnia 13 lutego 2013 r., sygn. akt I OZ 89/13; CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji.