II OZ 577/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 6 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 sierpnia 2022 r. sygn. akt IV SAB/Po 105/22 odrzucające skargę A. N. na bezczynność W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2022 r. sygn. akt IV SAB/Po 105/22 odrzucił skargę A. N. na bezczynność W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpoznania odwołania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że A. N. w dniu 23 maja 2022 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na bezczynność W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpoznania odwołania. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 lipca 2022 r. A. N. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia na wskazany numer bankowy. Ponadto odrębnym pismem został wezwany do uzupełnienia braków formalnych poprzez wskazanie swojego numeru PESEL jako strony skarżącej. Skarżący został pouczony o rygorze odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu od skargi lub nieusunięcia braków formalnych. Jak wynika z adnotacji na kopercie, przesyłkę skierowaną do skarżącego awizowano dwukrotnie: pierwszy raz w dniu 8 lipca 2022 r. i drugi raz w dniu 18 lipca 2022 r. Przesyłkę pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż skargę należy odrzucić wskazując, że w myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Ponadto w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie skutkuje odrzuceniem skargi. Zgodnie zaś z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a. wymieniono enumeratywnie elementy pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym skargi). Należy do nich numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). Sąd zaznaczył, że w niniejszej sprawie doręczenia skarżącemu odpisów zarządzeń o wezwaniu do uzupełnienia wpisu oraz uzupełnieniu braków formalnych dokonano w oparciu o przepis art. 73 § 1-4 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (art. 73 § 1 p.p.s.a.). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia do złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że doręczenie zarządzeń o wezwaniu do uzupełnienia wpisu oraz uzupełnieniu braków formalnych, po uprzednim awizowaniu przesyłki w dniach 8 lipca 2022 r. i 18 lipca 2022 r. i jej zwrocie nastąpiło w dniu 22 lipca 2022 r. Bieg czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a., rozpoczął się bowiem z dniem pozostawienia pierwszego powiadomienia. Tym samym termin do uiszczenia wpisu i usunięcia braków formalnych upływał z dniem 29 lipca 2022 r. W zakreślonym terminie, jak również do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżący nie uiścił wpisu i nie uzupełnił braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd Wojewódzki odrzucił skargę. W zażaleniu na postanowienie Sądu z dnia 23 sierpnia 2022 r., skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, wskazując że od dnia 13 lipca do dnia 20 lipca 2022 r., przebywał na urlopie, poza granicą kraju, nie miał więc możliwości odbioru przesyłki poleconej z Sądu w terminie 18 sierpnia 2022 r. Ponadto, charakter jego pracy, związany jest z ciągłymi wyjazdami służbowymi, więc dnia 8 lipca prawdopodobnie przebywał poza miejscem zamieszkania. Wskazał również, że nie znalazł awizo w skrzynce osiedlowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Do uiszczenia opłaty obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (art. 214 § 1 p.p.s.a.). W przypadku nieuzupełnienia braków fiskalnych w wyznaczonym terminie po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. Ustalenia Sądu Wojewódzkiego w zakresie braku uiszczenia wpisu sądowego nie zostały podważone w zażaleniu. Konkludując brak właściwych działań skarżącego, tj. nieuzupełnienie braków fiskalnych skargi stanowiło samoistną przesłankę odrzucenia skargi. Nadto w zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił również braków formalnych skargi, tj. nie wskazał numeru PESEL. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu, pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. w sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkowe jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższe przepisy również mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. Podane w zażaleniu okoliczności nie mogły podważyć zaskarżonego rozstrzygnięcia. Mianowicie nieodebranie przesyłki sądowej z powodu przebywania na urlopie, bądź wyjazdu służbowego, nie miały wpływu na ocenę skuteczności wezwania doręczonego w trybie art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem 14-dniowego terminu, przewidzianego na pozostawienie pisma w placówce pocztowej do odbioru przez adresata. Skoro skarżący nie zainicjował postępowania reklamacyjnego w ramach Poczty Polskiej, ani w inny sposób nie uprawdopodobnił wadliwej awizacji przesyłki, to należało przyjąć, że doręczenie pisma sądowego było skuteczne, stosownie do przepisu art. 73 § 4 p.p.s.a. Zaznaczyć należy, że rzeczą skarżącego było zorganizowanie odbioru korespondencji pocztowej na czas nieobecności w miejscu zamieszkania. W tym stanie rzeczy, wobec braku uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych skargi Sąd Wojewódzki zasadnie ją odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, zgodnie z przepisami art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.