II OZ 673/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 sierpnia 2022 r. sygn. akt II SA/Lu 386/22 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi M. H. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 kwietnia 2022 r. nr PEA-X.7723.2.2022 w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2022 r. sygn. akt II SA/Lu 386/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił M. H. (dalej "skarżąca") przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej "LWINB") z dnia 28 kwietnia 2022 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 maja 2022 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od odebrania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi przez: podpisanie skargi wskazanie numeru PESEL. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 13 czerwca 2022 r. Termin na uzupełnienie braków formalnych upłynął wraz z końcem dnia 20 czerwca 2022 r. W związku z powyższym Sąd odrzucił skargę postanowieniem z dnia 27 lipca 2022 r., które doręczono skarżącej w dniu 9 sierpnia 2022 r. Pismem z dnia 10 sierpnia 2022 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych. We wniosku wskazała, że nie było jej w domu, gdyż wyjechała do Bydgoszczy do rodziny, a syn odebrał za nią korespondencję, podpisując się jej imieniem i nazwiskiem. Wskazała na wypadek męża oraz okoliczność, że jej starszy syn przebywa w więzieniu. Powołała się również na swój zły stan zdrowia. Sąd odmawiając przywrócenia terminu uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na sfałszowanie podpisu na zwrotnym potwierdzeniu. Nie wykazała, aby w tym dniu nie przebywała w miejscu zamieszkania, nie złożyła dokumentu, który wskazywałby na to, że wszczęła postępowanie na poczcie w związku z okolicznościami nieprawidłowego doręczenia, nie złożyła skargi na listonosza, nie zainicjowała również postępowania karnego związanego ze sfałszowaniem podpisu. Domniemanie wynikające z treści dokumentu nie zostało podważone. Sąd zaznaczył przy tym, że zgodnie z twierdzeniami skarżącej mężczyzna podpisał się imieniem i nazwiskiem swojej matki, mało prawdopodobne jest zatem, że taka okoliczność umknęłaby doręczycielowi. Sąd zaznaczył, że syn D. H. odbierał już korespondencję za matkę, potwierdzając odbiór swoimi danymi. Powyższe okoliczności zmniejszają, zdaniem Sądu, prawdopodobieństwo, iż doszło do sfałszowania podpisu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Co więcej, przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (zob. postanowienie NSA z 22 stycznia 2021 r., sygn. akt II GZ 392/20, LEX nr 3161759). Wobec tego, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (zob. postanowienie NSA z 22 maja 2012 r., sygn. akt II OZ 418/12, LEX nr 1405321). W ocenie Sądu, znajdujące się na k. 34 akt sądowych zwrotne poświadczenie odbioru zostało opisane w sposób prawidłowy, skarżąca natomiast nie zdołała przedstawić takich argumentów i/lub dowodów, które mogłyby podważyć domniemanie prawidłowości doręczenia przesyłki, np. pozytywne rozpatrzenie przez operatora pocztowego reklamacji. W opinii Sądu, w kontekście dowodu z dokumentu, jakim jest niewątpliwie zwrotne potwierdzenie odbioru, przeciwdowodu nie może stanowić samo oświadczenie strony o sfałszowaniu podpisu. Zgodnie z orzecznictwem stronę skarżącą obciążają ewentualne skutki niedochowania należytej staranności również przez domowników, którzy podjęli się odbioru korespondencji Należy zaznaczyć, że w złożonym zażaleniu skarżąca nie przedstawiła w zasadzie żadnych argumentów na podważenie oceny wyrażonej w zaskarżonym postanowieniu z dnia 26 sierpnia 2022 r. Naczelny Sad Administracyjny zgadza się z oceną wyrażoną w tym postanowieniu i stwierdzeniem, że same gołosłowne oświadczenia strony nie mogą stanowić podstawy do przywrócenia terminu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.