II SA/Kr 861/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędziowie WSA Jacek Bursa WSA Mirosław Bator (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję Stowarzyszenia [...] w K. z dnia 15 kwietnia 2022 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu wpis sądowy w wysokości 200 zł (słownie: dwieście złotych). UZASADNIENIE M. J. zwrócił się do Stowarzyszenia [...] w K. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: 1/ informacji o wynagrodzeniu pozyskiwanym przez Stowarzyszenie z tytułu współpracy z podmiotem zarządzającym portalem facebook.com; 2/ treści samej umowy łączącej Stowarzyszenie z podmiotem o którym mowa powyżej. Pismem z dnia 15 kwietnia 2022 r. Stowarzyszenie [...] w K. poinformowało M. J., że powyższa informacja nie zostanie mu udostępniona. Organ stwierdził, że powyższe dokumenty nie stanowią informacji publicznej i jako takie nie mogą być przedmiotem skutecznego wniosku o udostępnienie. Zarówno stowarzyszenie jak i platforma facebook niewątpliwie nie stanowią władz publicznych. Prowadzona przez te podmioty współpraca nie stanowi formy wykonywania zadań władzy publicznej ani nie jest związana z gospodarowaniem mieniem komunalnym czy państwowym. Co więcej Stowarzyszenie podniosło, że wnioskowane informacje są powszechnie dostępne. Mechanizmy działania rzekomej cenzury i przyczyny dla których podejmowane są działania cenzorskie określone zostały w zasadach korzystania z serwisu facebook. Na powyższe pismo M. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uznając, że jest to decyzja. Wniósł zatem o jej uchylenie oraz zobowiązanie strony do ujawnienia informacji lub wydania decyzji zgodnie z art. 4 ustawy Prawo prasowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Tylko pozytywne dokonanie oceny dopuszczalności skargi uzasadnia przystąpienie przez Sąd do jej merytorycznego rozpoznania. Za dopuszczalną uznać można zaś tylko skargę, która podlega kognicji sądu administracyjnego. Granice właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a, jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. W myśl art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Przedmiot zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie stanowi pismo z dnia 15 kwietnia 2022 r. Stowarzyszenia [...] odmawiające skarżącemu udostępnienia informacji publicznej, z uwagi na to, iż informacje we wnioskowanym przez skarżącego zakresie nie stanowiły zdaniem organu informacji publicznej. Zatem Sąd zobligowany był w pierwszej kolejności dokonać oceny czy w/w pismo jest aktem lub czynnością, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1-8 P.p.s.a. Procedura udostępniania informacji publicznej uregulowana została w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2022 r. poz. 902, dalej zwanej ustawą). Z art. 13 ust. 1 ustawy wynika, że udostępnienie informacji publicznej następuje na wniosek bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Udostępnianie informacji jest czynnością materialno-techniczną. Jedynie odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy). Wydanie decyzji jest niedopuszczalne, gdy żądana informacja nie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy. W takiej sytuacji nie znajdują bowiem zastosowania jej przepisy, a co za tym idzie również art. 16. Zaskarżone pismo Stowarzyszenia [...] z dnia 15 kwietnia 2022 r. nie stanowi decyzji ani postanowienia w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1-3 P.p.s.a. Pismo to jest jedynie informacją o załatwieniu sprawy, której organ udzielił w wyniku rozpoznania wniosku strony. Brak także podstaw do przyjęcia, iż zaskarżone pismo Stowarzyszenia mieści się w kategorii aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., tj. aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, nie wymienionej w pkt 1 - 3 tego artykułu, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a muszą spełniać kumulatywnie określone warunki, aby mogły podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Akty te lub czynności: 1) nie mają charakteru decyzji lub postanowienia w wydanych w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym i zaskarżalnych w trybie przewidzianym ustawą, 2) są skierowane do indywidualnego podmiotu, 3) mają charakter publicznoprawny i 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wprawdzie zaskarżone pismo zostało skierowane do skarżącego, nie rozstrzyga jednak w sposób władczy o prawach i obowiązkach strony. Nie konkretyzuje ono uprawnień imiennie określonego podmiotu, zatem nie ma charakteru aktu indywidualnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Wobec powyższego w ocenie Sądu pismo informujące o tym, że wnioskowana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, nie kwalifikuje się do żadnej z kategorii aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-8 P.p.s.a. Zatem należało przyjąć, iż brak jest w niniejszej sprawie kognicji sądu administracyjnego. W tym zakresie Sąd podzielił stanowisko sądów administracyjnych w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone m.in. w postanowieniu NSA z dnia 16 marca 2010 r., I OSK 394/10, postanowieniu NSA z 24 stycznia 2006 r., I OSK 928/05, postanowieniu WSA w Bydgoszczy z dnia 14 stycznia 2011 r., II SA/Bd 1539/10, postanowieniu WSA w Gdańsku z 22 września 2011 r., II SA/Gd 564/11. Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, iż w sytuacji gdy skarżący nie podziela stanowiska organu i uważa, iż wnioskowana przez niego informacja mimo wszystko stanowi informację publiczną i że powinna uzyskać dostęp do informacji publicznej, to ma możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej, domagając się wydania w tej sprawie decyzji. W przypadku takiej skargi sąd dokonuje kwalifikacji żądanych informacji i w zależności od ich charakteru podejmuje stosowne rozstrzygniecie. Stwierdzając lub nie stwierdzając bezczynność organu w zakresie informacji publicznej ocenia wówczas prawidłowość dokonania praz organ kwalifikacji wniosku o udostępnienie informacji. Jednocześnie należy wskazać, że odmowa udostępnienia informacji publicznej wymaga wydania decyzji administracyjnej tylko wtedy, gdy chodzi o informację publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 16 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2002 r., II SA 2867/02, Lex 78203). Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.