VI SA/Wa 2261/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką postanawia: odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie UZASADNIENIE We wniosku o przyznanie prawa pomocy T. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] zażądała zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wniosek ten nie został w żaden sposób uzasadniony, jak również skarżąca nie złożyła właściwego formularza. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2016, poz. 718 ze zm., dalej cyt. jako "p.p.s.a.") prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Mówiąc o oczywistej bezzasadności skargi należy mieć na uwadze sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego, inaczej mówiąc stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na wydanie pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia, ewentualnie zachodzą oczywiste przesłanki odrzucenia skargi. (zob. J. P. Tarno "Postępowanie przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2008 s. 591, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Kraków s. 596, postanowienie NSA z 14 marca 2012 r. sygn. akt II GZ 82/12). W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 grudnia 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 2261/16 stwierdził, że skarżąca nie dochowała 7-dniowego terminu do usunięcia braków formalnych skargi, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i na podstawie tego przepisu skargę odrzucił. Podkreślić należy, że w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że prawo pomocy nie przysługuje przede wszystkim w razie oczywistej bezzasadności skargi. Jak słusznie wskazano w uzasadnieniu postanowienia z dnia 3 lutego 2012 r., w orzecznictwie i piśmiennictwie (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi..., 2004, s. 320-321) przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że nie może zostać uwzględniona (np. postanowienia NSA: z dnia 19 sierpnia 2009 r., I OZ 788/09, LEX nr 552419; z dnia 28 stycznia 2009 r., I OZ 35/09 LEX nr 551912; z dnia 4 czerwca 2008 r., II OZ 561/08, LEX nr 494352). Zastosowanie art. 247 p.p.s.a. jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości co do braku szans na jej uwzględnienie. W rozpatrywanej sprawie zasadnie Sąd I instancji uznał, iż skarga skarżącej jest oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 247 p.p.s.a., wzywając skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie oryginału lub notarialnie poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej spółki, obrazującego sposób reprezentacji oraz osoby do tej reprezentacji upoważnione. Podobne stanowisko zajmował już Naczelny Sąd Administracyjny np. w postanowieniach: z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt II OZ 608/08 i z dnia 23 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 284/08, a także z dnia 26 listopada 2014 r. sygn. akt I OZ 1077/14, postanowienie NSA z dnia 2 lipca 2012 r., sygn. akt. II FZ 340/12 (Niepublikowane, dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 247 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.