I SA/Sz 415/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.),, Sędzia WSA Anna Sokołowska, Protokolant Łukasz Górny, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 listopada 2012 r. sprawy ze skargi G. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia oddala skargę. UZASADNIENIE Z akt administracyjnych sprawy wynika, że pismem z dnia 31 października 2011 r. G. S. wystąpił do Prezydenta Miasta K. o umorzenie zaległości podatkowej w wysokości [...] zł wraz z odsetkami, z tytułu podatku od nieruchomości. Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Prezydent Miasta K. odmówił wnioskowanego umorzenia zaległości podatkowej. W dniu 18 stycznia 2012 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęło pismo G. S. o treści: "Odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. nr.jw. (dalszy ciąg w uzupełnieniu).". Pismo to nie spełniało warunków formalnych wymaganych dla odwołania od decyzji, określonych w art. 222 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. pismem z 6 marca 2012 r. (doręczonym 15 marca 2012 r.) wezwało G. S. o usunięcie braków formalnych odwołania, przez podanie zarzutów wobec zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta K., określenie istoty i zakresu żądania będącego przedmiotem odwołania oraz o wskazanie dowodów uzasadniających to żądanie. Równocześnie pouczono G. S., że niezastosowanie się do wezwania spowoduje pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia. W odpowiedzi na to wezwanie, w zakreślonym 7-dniowym terminie, G. S. przysłał do Kolegium - bez żadnego komentarza – dwie decyzje i zaświadczenie MOPS o przyznanej mu pomocy społecznej, decyzję o przyznaniu stopnia niepełnosprawności, rachunek za energię elektryczną i wyrok sądowy orzekający rozwód. Odwołujący się nie sprecyzował, jakie zarzuty wnosi przeciw decyzji Prezydenta Miasta K., nie określił ich istoty i nie określił, jakie ma w związku z zaskarżoną decyzją żądanie. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., działając na podstawie art. 169 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), pozostawiło odwołanie bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium stwierdziło, że odwołanie G. S. nadal posiada brak formalny, który nie został - mimo wezwania - usunięty, co oznacza, że odwołanie nie nadaje się do załatwienia, wobec czego należało pozostawić je bez rozpatrzenia. Pismem z dnia 28.04.2012 r. G. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie "na bezprawne działanie Prezydenta Miasta K. i Dyrektora Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., decyzje i postanowienie, (dalszy ciąg w uzupełnieniu)." – wskazując przy tym prawidłowo nr ww. postanowienia organu odwoławczego. Odpowiadając na wezwanie Sądu, G. S. uzupełnił skargę, wnosząc o: 1) uchylenie decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. oraz postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. o odmowie umorzenia podatku gruntowego i nieruchomości, 2) orzeczenie o kosztach postępowania. W uzasadnieniu skargi G. S. stwierdził, że decyzja podjęta przez Prezydenta Miasta K. była rażąco sprzeczna z art. 67a § 1 ust. 3 i § 2 Ordynacji podatkowej. Wskazał, że w swoim wniosku do Prezydenta szczerze i uczciwie przedstawił swoją sytuacje majątkową i materialną, a Prezydent tego nie uwzględnił. Sytuację tę przedstawił również przed SKO w K., przyznając, że nie uzupełnił jednak braku formalnego odwołania. Skarżący wyjaśnił, że nie jest prawnikiem ale wie, że zarówno Prezydent jak i SKO nie podeszli do sprawy rzetelnie i wnikliwie, nie podejmując merytorycznego rozstrzygnięcia. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany stanowiska wyrażonego w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 250) – dalej: "p.p.s.a." - sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, albo ustalenie, że decyzja organu dotknięta jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Ponadto wskazać należy, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Po dokonanej kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Sąd uznał skargę za niezasadną, nie istnieją bowiem podstawy do stwierdzenia, że postanowienie to wydane zostało z naruszeniem przepisów prawa. Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 222 Ordynacji podatkowej, odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie. Odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta K. wniesione przez G. S. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. nie spełniało takich wymogów formalnych. W myśl art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Działając na podstawie tego przepisu, organ odwoławczy wezwał Skarżącego do wymogów formalnych odwołania oraz pouczyło go o – wskazanych w tym przepisie - skutkach nieusunięcia tych braków formalnych w zakreślonym terminie 7 dni. Stwierdzić należy, że Skarżący niezastosował się do tego wezwania i w żaden - nawet uproszczony – sposób, nie wskazał zarzutów przeciw decyzji oraz nie określił istoty i zakresu żądania będącego przedmiotem odwołania. Wobec nieusunięcia takich braków formalnych odwołania, organ odwoławczy nie mógł więc rozpoznać merytorycznie sprawy i - wykonując dyspozycję przepisu art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej – zasadnie pozostawił odwołanie bez rozpatrzenia. Uznając zatem, że zaskarżone postanowienie organu odwoławczego nie narusza prawa, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), skargę oddalił.