III SA/Gl 1475/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.M. (M.) na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem procesowym datowanym z dnia [...], a przesłanym w dniu [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżący P.M. zakwestionował postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego – odmowy przeprowadzenia rozprawy w postępowaniu odwoławczym od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] nr [...] określającej zobowiązanie podatkowe. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi oraz wskazał, że w dniu [...] wydana została decyzja utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie pierwszo instancyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na m.in. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (§ 2 pkt 2). Natomiast postanowienie o odmowie przeprowadzenia rozprawy w toku prowadzonego postępowania odwoławczego, wydane na podstawie art. 200a § 3 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005r. nr 8, poz. 60 ze zm.) jest niezaskarżalne w administracyjnym toku instancji (nie przysługuje na nie zażalenie), nie kończy postępowania w sprawie i nie jest także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. W konsekwencji zatem nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego; nie ma ono bowiem waloru postanowienia, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Brak jest również przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Wskazać należy, że zgodnie z art. 200a § 3 ordynacji podatkowej organ odwoławczy może odmówić przeprowadzenia rozprawy, jeżeli jej przedmiotem mają być okoliczności niemające znaczenia dla sprawy albo okoliczności te są wystarczająco potwierdzone innymi dowodami. W postanowieniu tym organ odwoławczy powinien wskazać określoną przesłankę ustawową odmowy przeprowadzenia rozprawy. Zaznaczyć także należy, że postanowienie w sprawie rozprawy może być zmienione w zależności od okoliczności, np. organ odwoławczy może uchylić swoje postanowienie o odmowie przeprowadzenia rozprawy i rozprawę przeprowadzić, jeżeli uzna na określonym etapie postępowania odwoławczego, że jej przeprowadzenie może mieć istotne znaczenie dla sprawy. Natomiast w sytuacji gdy mimo zaistnienia przesłanek organ odmówi przeprowadzenia wnioskowanej przez stronę rozprawy to okoliczność ta może być podnoszona w skardze do sądu administracyjnego na decyzję ostateczną kończącą daną sprawę jako jeden z zarzutów np. naruszenia naczelnych zasad procesowych z art. 121 czy art. 122 ordynacji podatkowej mających wpływ na wynik sprawy, co winna wykazać strona skarżąca. Reasumując zatem powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 oraz art. 58 § 3 powoływanej ustawy postanowić jak w sentencji.