II SA/Po 618/20

SENTENCJA Dnia 24 września 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesławy Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 24 września 2020 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu M. G. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2020 roku, nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] czerwca 2020 roku, nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego , po rozpoznaniu odwołania M. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] marca 2020 roku, nr [...] – na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2020 roku, poz. 256 ze zm., dalej "K.p.a.") – zaskarżoną decyzję uchylił w całości, a sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego doręczono ustanowionemu na potrzeby postępowania administracyjnego pełnomocnikowi M. G.. Została ona odebrana przez niego osobiście (po pierwszej próbie doręczenia na nieaktualny adres) dnia [...] lipca 2020 roku (zob. k. 51 akt administracyjnych organu drugiej instancji). Sprzeciw od powyższej decyzji, opisany jako sprzeciw od decyzji M. G., wysłał na adres organu odwoławczego (za pośrednictwem, którego miał być przekazany Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu) M. G. – szwagier M. G. (ich relacja rodzinna została odnotowana w opisie aktu notarialnego rep. A [...] znajdującego się w aktach administracyjnych organu pierwszej instancji). Sprzeciw nadano w urzędzie pocztowym [...] lipca 2020 roku (k. 10 akt sądowych). Zarządzeniem z dnia [...] sierpnia 2020 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu polecił wezwać pełnomocnika składającej sprzeciw (M. G.) do wykazania, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 roku, poz. 2325 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Zarządzenie to wykonał sekretarz sądowy kierując do M. G. wezwanie datowane na [...] sierpnia 2020 roku (k. 13-14 akt sądowych). W odpowiedzi do Sądu wpłynęła przesyłka od M. G.. W kopercie znajdowało się oświadczenie M. G., w którym wskazał on, że nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 P.p.s.a. Jednocześnie nadesłano egzemplarz sprzeciwu z własnoręcznym podpisem M. G. (k. 16-20 akt sądowych). W tej samej przesyłce M. G. przedstawiła także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Wyjaśniła, że nie wiedziała, że M. G. nie może jej reprezentować w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nie została też o tym pouczona, choć organ wiedział, iż na etapie administracyjnym właśnie M. G. ją zastępował. Dodała, że składa wniosek o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od daty, gdy dowiedziała się z wezwania Sądu o treści art. 35 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu jest niedopuszczalny, ponieważ nie uchybiono temu terminowi. W kwestii formalnej podkreślić trzeba, że ze względu na kwalifikację środka zaskarżenia jako sprzeciwu zaistniała potrzeba rozważenia, czy został on wniesiony w terminie. Zgodnie z art. 64c § 1 P.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Jak wskazano wyżej, objętą sprzeciwem decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego doręczono ustanowionemu na potrzeby postępowania administracyjnego pełnomocnikowi M. G.. Została ona odebrana przez niego osobiście dnia [...] lipca 2020 roku (k. 51 akt administracyjnych organu drugiej instancji). Termin do wniesienia sprzeciwu upływał [...] lipca 2020 roku i tego dnia sprzeciw został nadany w urzędzie pocztowym (k. 10 akt sądowych). Zatem w świetle przytoczonych faktów sprzeciw od decyzji należało uznać za wniesiony w terminie. Zgodnie z art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). We wniosku o przywrócenie terminu, które wnosi się w ciągu 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, w którym czynność miała być dokonana, należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a.). Stosownie z kolei do treści art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W świetle przytoczonych regulacji wniosek o przywrócenie terminu, który nie został uchybiony, traktować należy jako niedopuszczalny. Orzecznictwo sądów w tej kwestii nie pozostawia wątpliwości, że nie można przywrócić terminu, który nie został uchybiony, bowiem instytucja przywrócenia terminu ma zastosowanie w tych wszystkich sytuacji, gdy strona nie dokonała czynności w terminie. Dopiero bowiem w sytuacji stwierdzenia, że w sprawie doszło do uchybienia terminowi, Sąd może merytorycznie rozpoznać wniosek strony o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, tj. przywrócić termin bądź wniosek oddalić. Natomiast, jak wynika z art. 88 P.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu (a za taki niewątpliwie należy uznać wniosek o przywrócenie terminu, który nie został uchybiony) podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia [...] kwietnia 2016 roku, sygn. akt I GZ [...]). Równoczesne należy wyjaśnić, że zapewne – tak zdaje się wynikać z wyjaśnień M. G. – powodem złożenia przez nią wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu było przekonanie, iż złożenie sprzeciwu pierwotnie nadanego i podpisanego przez M. G. nie wywołało skutku. W tym miejscu trzeba jednak zaznaczyć, że sprzeciw nadany [...] lipca 2020 roku był sprzeciwem złożonym skutecznie w jej imieniu, a z punktu widzenia proceduralnego dotknięty był tylko brakiem formalnym w postaci braku podpisu (samej sprzeciwiającej się lub innej umocowanej i zdolnej zastępować stronę przed sądem osoby). Ostatecznie M. G., uprzedzając wezwanie Sądu, sama złożyła podpisany sprzeciw. Można więc uznać, że w ten sposób dopełniła warunkom formalnym sprzeciwu, który został złożony wcześniej ze skutkiem prawnym (27 lipca 2020 roku). Podsumowując i nawiązując do wcześniejszych wyjaśnień stwierdzić należy, że wniosek M. G. dotyczył przywrócenia terminu, który w stosunku do niej nie został uchybiony i jako taki musiał być uznany za niedopuszczalny. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 88 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.