II OPP 42/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Zofia Flasińska Marek Stojanowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. W. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 28/11 w sprawie ze skargi J. W. na bezczynność Wojewody Podlaskiego w przedmiocie niewykonania postanowienia wyznaczającego termin do rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania w celu stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania. UZASADNIENIE W dniu 23 listopada 2011 r. J. W. złożyła skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku sygn. akt II SAB/Bk 28/11, w sprawie z jej skargi na bezczynność Wojewody Podlaskiego w przedmiocie niewykonania postanowienia wyznaczającego termin do rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania w celu stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Skarżąca wniosła o stwierdzenie, że w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym sygn. akt II SAB/Bk 28/11 naruszono jej prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki oraz o zasądzenie na jej rzecz od Skarbu Państwa kwoty 20.000 zł. Z akt sprawy wynika, że skarga J. W. na bezczynność Wojewody Podlaskiego wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy została przekazana przez organ do Sądu w dniu 24 maja 2011 r. W tym samym dniu Przewodniczący Wydziału II WSA w Białymstoku wydał zarządzenie o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. W dniu 31 maja 2011 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przyznał J. W. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w kwocie powyżej 50 złotych, a w pozostałym zakresie odmówił przyznania prawa pomocy. W dniu 4 lipca 2011 r. skarżąca złożyła wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki w treści uzasadnienia postanowienia z dnia 28 czerwca 2011 r. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 6 lipca 2011 r. oddalił powyższy wniosek. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku po rozpoznaniu sprzeciwu, postanowieniem z dnia 13 września 2011 r. sprostował oczywistą omyłkę w uzasadnieniu postanowienia referendarza sądowego z dnia 28 czerwca 2011 r. Skarżąca złożyła w dniu 16 września 2011 r. kolejny wniosek o sprostowanie sentencji postanowienia z dnia 13 września 2011 r. w zakresie określenia przedmiotu sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 29 września 2011 r. sprostował swoje postanowienie z dnia 13 września 2011 r. w części określającej przedmiot sprawy. Zarządzeniem z dnia 19 października 2011 r. Przewodniczący Wydziału wyznaczył termin rozprawy na dzień 1 grudnia 2011 r. Na rozprawie w dniu 1 grudnia 2011 r. skarżąca złożyła pisemny wniosek o wyłączenie od orzekania w sprawie sędziego Stanisława Prutisa. Sąd rozprawę odroczył, a wspomniany wniosek skarżącej skierował do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Wobec złożonej w dniu 23 listopada 2011 r. skargi na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku, akta sprawy w dniu 2 grudnia 2011 r. zostały przekazane do NSA. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedstawionym stanie faktycznym skarga J. W. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku jest bezzasadna. Na wstępie należy podnieść, iż skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Jednakże zgodnie z art. 14 ustawy ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to zatem, że ustawodawca uznał za przewlekłe postępowanie, które z przyczyn nieuzasadnionych trwa dłużej niż 12 miesięcy. W tej sprawie nie można zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były prawidłowo i terminowo. Skarga J. W. wraz z odpowiedzią na skargę i całością akt administracyjnych wpłynęła do Sądu dnia 24 maja 2011 r. Od tej chwili Sąd podjął bezzwłocznie czynności mające na celu nadanie skardze dalszego biegu. Wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego, a wobec złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, przekazano sprawę referendarzowi sądowemu, który rozpoznał przedmiotowy wniosek w ciągu miesiąca od jego wniesienia do Sądu. Dalsze czynności Sądu związane były z wnioskami skarżącej o sprostowanie oczywistych omyłek pisarskich zapadłych w sprawie postanowień (od lipca do września 2011 r. zapadły trzy postanowienia w tym zakresie). Z analizy akt sądowych sprawy jednoznacznie wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zmierzał, kierując się dyrektywą wynikającą z art. 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do rozstrzygnięcia sprawy na pierwszym posiedzeniu, termin rozprawy na dzień 1 grudnia 2011 r. wyznaczono 19 października 2011 r., czyli 5 miesięcy od dnia wniesienia skargi. Pomimo wyznaczonego terminu rozprawy, postępowanie sądowoadministracyjne w pierwszej instancji nie zostało zakończone, bowiem skarżąca złożyła wniosek o wyłączenie sędziego. Rozprawę odroczono z uwagi na konieczność rozpoznania wniosku o wyznaczenie sędziego. Biorąc pod rozwagę wszystkie okoliczności sprawy w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wszelkie podjęte przez Sąd w toku tego postępowania czynności dokonano w rozsądnych terminach, czym nie naruszono zasady sprawności postępowania. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.