II FZ 340/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia WSA del. Anna Znamiec po rozpoznaniu w dniu 25 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 77/09 w zakresie odmowy zmiany postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 14 listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 9 lipca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 77/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił W. S. zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 77/09 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 14 listopada 2008 r., Nr [...] w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że kwestia wstrzymania wykonania decyzji w niniejszej sprawie była już rozpoznawana. Strona złożyła wniosek o zmianę postanowienia Sądu z dnia 15 czerwca 2009 r., wskazując, że okoliczność, której nie mogła podnieść składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji to wydanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 21 kwietnia 2009 r. wyroku w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 76/09. W ocenie strony ustalenia dokonane w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 76/09 w przedmiocie braku bezskuteczności egzekucji prowadzonej do spółki muszą być brane pod uwagę również w niniejszej sprawie. Brak bezskuteczności egzekucji skutkuje brakiem odpowiedzialności skarżącego za zobowiązania spółki. Prowadzona w stosunku do skarżącego egzekucja jest jego zdaniem bezpodstawna i istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził jednak, że wniosek skarżącego o zmianę postanowienia nie zawierał żadnych nowych okoliczności, które miałyby takie znaczenie dla sprawy, aby wstrzymanie wykonania decyzji było uzasadnione. Przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji i nie może brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi ani wyroków sądów administracyjnych wydanych w podobnych sprawach. Przesłanki wstrzymania wykonania decyzji określone zostały bowiem w art. 61 par. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.). Zgodnie z cyt. Art. 61 par. 3 P.p.s.a Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (art. 61 par. 4 P.p.s.a.). Sąd pierwszej instancji przyjął, że skarżący zarówno we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jak i we wniosku o zmianę postanowienia z dnia 15 czerwca 2009 r. nie wyjaśnił, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji przyczyni się do spowodowania u niego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Powołanie się na możliwość prowadzenia w stosunku do niego postępowania egzekucyjnego nie może stanowić wystarczającej przesłanki. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podnosi, że analizy przesłanek wstrzymania wykonania decyzji nie można dokonać bez analizy zasadności skargi. Prowadzenie wobec skarżącego postępowania egzekucyjnego może spowodować powstanie szkody. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 165 P.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Prawidłowo Sąd pierwszej instancji zastosował powyższy przepis, uznając, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zmiany postanowienia tego Sądu z dnia 15 czerwca 2009 r., jako że argumentacja wniosku o zmianę tego orzeczenia w przedmiocie przesłanek nie różniła się od poprzedniej, podnoszonej w postępowaniu z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, i nie wskazywała na żadną zmianę okoliczności, a tym bardziej taką, której waga przemawiałaby za zmianą dotychczasowego rozstrzygnięcia. We wniosku o zmianę postanowienia z dnia 15 czerwca 2009 r. skarżący nie wskazał żadnych nowych okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na ocenę wystąpienia w sprawie jednej z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, określonych w art. 61 par. 3 P.p.s.a. (niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków). Zasadna zatem była odmowa zmiany pierwotnego postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący również w treści zażalenia nie podnosił jakichkolwiek argumentów wskazujących na taką zmianę okoliczności przyjętych przez Sąd pierwszej instancji za podstawę rozstrzygnięcia z 15 czerwca 2009 r., które uzasadniałaby zmianę tego orzeczenia. Zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Zatem nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w związku z art. 197 par. 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.