I OZ 614/20

SENTENCJA P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 września 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 30 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 kwietnia 2020 r. sygn. akt III SA/Gl 756/19 w sprawie ze skargi S.W. na decyzję Rektora [...] z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2020 r. sygn. akt III SA/Gl 756/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę S.W (dalej skarżący) na decyzję Rektora [...] z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów. Sąd I instancji podniósł, że pismem z 5 lipca 2019 r. skarżący wniósł do WSA w Gliwicach skargę na decyzję Rektora [...] z [...] maja 2019 r. nr [...]. W odpowiedzi na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału [III WSA w Gliwicach] z 8 sierpnia 2019 r. [wzywające] do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221 poz. 2193 ze zm., dalej rozporządzenie), skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu [k. 8, 11, 13, 18 akt III SA/Gl 756/19]. Postanowieniem z 11 grudnia 2019 r. III SPP/Gl 267/19 referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, a skarżący nie wniósł sprzeciwu od tego rozstrzygnięcia k. 21-26, 29, 30 akt III SPP/Gl 267/19]. W związku z powyższym 23 stycznia 2020 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 8 sierpnia 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skierowaną na adres skarżącego przesyłkę, zawierającą wyżej wymienione wezwanie, awizowano dwukrotnie 6 lutego 2020 r. i 14 lutego 2020 r. Wobec nieodebrania przesyłki w terminie nastąpił jej zwrot do Sądu, a przesyłkę uznano za skutecznie doręczoną z dniem 20 lutego 2020 r. [k. 32-35 (pkt 1 zarządzenia z 10 marca 2020 r.) akt III SA/Gl 756/19]. WSA wskazał, że zgodnie z art. 220 § 1 ppsa (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata - w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do art. 220 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skarżący, mimo prawidłowego wezwania zawierającego pouczenie o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, nie uiścił wymaganego wpisu. Sąd I instancji, na podstawie art. 220 § 3 ppsa, odrzucił skargę (k. 36-38 akt III SA/Gl 756/19). Zażalenie na postanowienie z 27 kwietnia 2020 r. wywiódł S.W (k. 45 akt III SA/Gl 756/19). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd I instancji prawidłowo uznał, że skarżący nie spełnił ustawowego obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, co skutkować musiało odrzuceniem skargi (art. 220 § 3 ppsa). Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu zarządzeniem z 8 sierpnia 2019 r. Jego wniosek z 2 września 2019 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych został negatywnie rozpatrzony postanowieniem z 11 grudnia 2019 r. III SPP/Gl 267/19. Wobec niewniesienia sprzeciwu postanowienie to ma skutek prawomocnego orzeczenia sądu (art. 259 § 3 ppsa). Zasadnie zatem zarządzeniem z 23 stycznia 2020 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 8 sierpnia 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie - nadana na adres wskazany w skardze do WSA - została doręczona skarżącemu w trybie art. 73 § 4 ppsa. Pierwsze awizo nastąpiło 6 lutego 2020 r., drugie 14 lutego 2020 r. Nietrafne są zatem argumenty skarżącego, który niedochowanie terminu wiąże z epidemią koronawirusa (m.in. z przepisami zawieszającymi bieg terminów). Stan zagrożenia epidemicznego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono 13 marca 2020 r. (§ 1 i 11 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego - Dz. U. z 2020 r. poz. 433), a zatem prawie miesiąc później niż drugie awizo. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa.