I OSK 112/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Dowódcy P. Okręgu Wojskowego w B. o uzupełnienie w przedmiocie kosztów wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lipca 2010 r. sygn. akt I OSK 112/10 oddalającego skargę kasacyjną A. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 września 2009 r. sygn. akt II SA/Bd 606/09 w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dowódcy P. Okręgu Wojskowego w B. z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie odsetek od nieterminowo wypłaconych należności postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 8 września 2009 r. sygn. akt II SA/Bd 606/09 oddalił skargę A. W. na decyzję Dowódcy P. Okręgu Wojskowego w B. z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie odsetek od nieterminowo wypłaconych należności. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł A. W. Dowódca P. Okręgu Wojskowego w B. nie wniósł odpowiedzi na skargę kasacyjną, natomiast w piśmie z dnia 7 kwietnia 2010 r. twierdząc, że taka odpowiedź została wniesiona, podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 112/10 oddalił skargę kasacyjną A. W. Przy czym, jak wynika z protokołu rozprawy z dnia 2 lipca 2010 r., zarówno w imieniu skarżącego, jak i w imieniu Dowódcy P. Okręgu Wojskowego w B. nikt się nie stawił. Pismem z dnia 7 lipca 2010 r. Dowódca P. Okręgu Wojskowego w B. wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku poprzez zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 lipca 2010 r. odrzucił powyższy wniosek na podstawie art. 64 § 3 i art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 160 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stwierdzając, że wniosek ten był przedwczesny. Dowódca P. Okręgu Wojskowego pismem z dnia 4 listopada 2010 r. ponownie wniósł o uzupełnienie wyroku poprzez zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych wskazując, że Naczelny Sad Administracyjny nie orzekł o kosztach postępowania, w tym kosztach zastępstwa procesowego na rzecz organu administracji, mimo iż wniosek taki został złożony w ustawowym terminie (w odpowiedzi na skargę kasacyjną z dnia 7 stycznia 2010 r.). Organ podniósł, że zgodnie z art. 204 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W tym zakresie powołany przepis odsyła do § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1348 ze zm.) (winno być § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.)), w którym co prawda wśród czynności, za które zawodowym pełnomocnikom przysługuje wynagrodzenie, nie wymieniono sporządzenia odpowiedzi na skargę kasacyjną, jednakże w orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie ugruntowany jest pogląd, że sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną należy traktować analogicznie do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia takiej skargi. W razie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania na rzecz strony wygrywającej w postępowaniu kasacyjnym należy również zasądzić tę kwotę jako mieszczącą się w pojęciu niezbędnych kosztów postępowania (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2004 r., sygn. akt FSK 80/04, ONSA i WSA 2004, nr 1, poz. 12, s. 74). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Złożony w niniejszej sprawie w powyższym terminie wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Art. 204 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, iż w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego określa art. 205 § 2 p.p.s.a. zaliczając do nich ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zasady ustalania wysokości przysługujących stronie należności i sposób wypłacania tych należności, określają przepisy odrębne (art. 205 § 3 p.p.s.a.). W wypadku radców prawnych są to unormowania zawarte w § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), w którym określono stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W pkt 2 lit. a - d tego przepisu określono w wyczerpujący sposób wysokość tych stawek za konkretne czynności procesowe w postępowaniu przed sądem drugiej instancji. W wypadku postępowania toczącego się w związku ze skargą kasacyjną czynnościami tymi są: sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. a), sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. c). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego zdecydowanie przeważa stanowisko, które Sąd w składzie rozpoznającym wniosek podziela, że katalog czynności radcy prawnego w postępowaniu przed sądem drugiej instancji za które przysługuje wynagrodzenie, o którym mowa w § 14 ust. 2 wskazanego rozporządzenia Ministra ma charakter zamknięty. Zatem wynagrodzenie radcy prawnego za czynności, które nie zostały wymienione w § 14 ust. 2 pkt 2 tego rozporządzenia, nie stanowi niezbędnych kosztów postępowania, o których mowa w art. 204 oraz w art. 205 § 2 p.p.s.a. (por. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia 16 czerwca 2004 r. sygn. akt FSK 93/04, LEX 132243, z dnia 17 września 2010 r., sygn. akt II OSK 854/09, z dnia 6 października 2010 r., sygn. akt II OSK 1900/10, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W wyroku z dnia 18 czerwca 2008 r. (sygn. akt I OSK 902/07, LEX 490673), Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że wśród czynności wymienionych w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a), b), c) omawianego rozporządzenia nie ma sporządzenia i wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną. Brak jest zatem podstaw prawnych do zaliczenia wynagrodzenia radcy prawnego za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną do niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego podlegających zasądzeniu na podstawie art. 204 p.p.s.a. Z wyżej podanych względów Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela odmiennego poglądu wyrażonego w powołanym przez wnioskodawcę postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2004 r., sygn. akt FSK 80/04. Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że akta sądowe nie zawierają odpowiedzi na skargę kasacyjną Dowódcy P. Okręgu Wojskowego w B., która jak twierdzi pełnomocnik organu została sporządzona i wniesiona do Sądu. Jak wcześniej podniesiono, pełnomocnik organu nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Pełnomocnik nie wykonywał więc żadnej czynności, które wymienione zostały w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a - c cytowanego rozporządzenia. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że organ poniósł w związku ze sporządzeniem odpowiedzi na skargę kasacyjną niezbędne koszty postępowania kasacyjnego w rozumieniu art. 205 § 2 p.p.s.a. uprawniające do zasądzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny ich zwrotu na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.