II OSK 2334/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ł. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 lipca 2010 r. sygn. akt II SA/Bd 543/10 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Ł. K. na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki postanawia: oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 12 lipca 2010 r. sygn. akt II SA/Bd 543/10 odrzucił skargę Ł. K. na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że jedną z czynności podejmowanych przez Sąd po wniesieniu skargi jest badanie zachowania formalnych warunków jej dopuszczalności. Takim warunkiem jest wniesienie skargi w terminie. Sąd wskazał, że w sprawie skarżąca otrzymała decyzję organu II instancji w dniu 13 kwietnia 2010 r., a więc termin do wniesienia skargi upływał w dniu 13 maja 2010 r. Sąd stwierdził, że skarżąca nadała skargę w polskim urzędzie pocztowym w dniu 15 maja 2010 r., a więc z uchybieniem ustawowego, trzydziestodniowego terminu. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odrzucił skargę. Skargę kasacyjną od postanowienia wniosła skarżąca Ł. K., zaskarżając je w całości. Skarga kasacyjna oparta została na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, a to: 1. art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego zastosowanie; 2. art. 54 § 1 i 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 65 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego – polegające na błędnym uznaniu, że skarga została wniesiona z naruszeniem terminu zakreślonego w art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w sytuacji nadania jej w polskiej placówce pocztowej za pośrednictwem właściwego organu administracyjnego, lecz nie na jego adres ale adres właściwego miejscowo i rzeczowo sądu – czym ten Sąd naruszył słuszny interes strony skarżącej. Na tych podstawach skarżąca wnosiła o: 1. uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy do rozpoznania skargi. 2. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca wywodziła, że w dniu 13 kwietnia 2010 r. własnoręcznie pokwitowała doręczenie jej odpisu przedmiotowej decyzji Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy, natomiast w dniu 10 maja 2010 r. (data stempla pocztowego) złożyła skargę na tę decyzję za pośrednictwem tego organu administracyjnego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) "§ 1. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. § 2. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. § 3. Organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy". Zgodnie z art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego "Decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji lub, jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego, powinna być opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi". W zaskarżonej decyzji zawarto pouczenie o prawie wniesienia skargi, za pośrednictwem Kujawsko – Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w terminie 30 dni od dnia doręczenia tej decyzji. Zarzuty skargi kasacyjnej nie mają usprawiedliwionych podstaw. Z akt sprawy wynika, że strona uchybiła terminowi do wniesienia skargi ze względu na błędne określenie adresata przesyłki zawierającej – jak wskazuje skarżąca – skargę. Nie jest zatem prawdziwy wywód strony, że skarga została wniesiona do właściwego Sądu - na kopercie jako adresata wskazano "Sąd Apelacyjny". Z takiego sposobu określenia adresata nie można domniemywać, że skarga została wniesiona do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, mimo że wskazano adres tego sądu administracyjnego. Ponadto, na co wskazano w pouczeniu decyzji, skargę do sądu administracyjnego należy wnieść za pośrednictwem organu, który ją wydał - pouczenie to odpowiadało aktualnemu stanowi prawnemu. Powyższe okoliczności mogą mieć znaczenie przy rozpoznawaniu ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nie podważają natomiast prawidłowości zaskarżonego postanowienia, które odpowiada prawu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.