II SA/Łd 508/09

SENTENCJA Dnia 30 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 30 września 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania prawa do świadczenia z funduszu alimentacyjnego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] nr [...] w przedmiocie przyznania prawa do świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Zarządzeniem z dnia 15 lipca 2009 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi. Wezwanie to doręczono M. K. w dniu 10 sierpnia 2009 r. Skarżąca powyższego braku nie uzupełniła. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm..) każde pismo strony powinno zawierać podpis strony lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast 49 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że w sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Przewodniczący wzywa do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ponadto zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a Sąd odrzuca skargę, gdy jej braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie w dniu 10 sierpnia 2009r. doręczono skarżącej odpis zarządzenia wzywającego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Siedmiodniowy termin przeznaczony na usunięcie braku upłynął z dniem 17 sierpnia 2009 r., M. K. nie wykonała zarządzenia. W tym stanie rzeczy brak skargi nie został uzupełniony w terminie i dlatego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a orzekł jak w sentencji. M.O.