II SAB/Gd 171/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Górska Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.) Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Pazdykiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi K. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie warunków zabudowy 1. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze do rozpatrzenia odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia 14 kwietnia 2015 r. w terminie jednego miesiąca od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności, 2. orzeka, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej K. B. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Wójt Gminy decyzją z dnia 14 kwietnia 2015r., nr [...], na wniosek R. K. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na legalizacji budynku mieszkalnego wraz z niezbędnymi urządzeniami infrastruktury technicznej na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości O. Stroną postępowania w przedmiocie warunków zabudowy była K. B., której wyżej opisaną decyzję doręczono w dniu 17 kwietnia 2015r. K. B. wniosła odwołanie od powyższej decyzji, które wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 6 maja 2015r. Sprawa została zarejestrowana pod numerem [...]. Wobec nierozpoznania odwołania K. B. złożyła w dniu 30 czerwca 2015 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 4 września 2015r.(data przekazania przez Sąd wniosku do Kolegium jako organu właściwego) K. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie wydania decyzji w toczącym się postępowaniu, wnosząc o zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do jak najszybszego merytorycznego zakończenia postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej uwzględnienie w zakresie wyznaczenia terminu załatwienia sprawy. Jednocześnie Kolegium wniosło o stwierdzenie, że bezczynność organu nie nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa, albowiem jedyną jej przyczyną jest rozpoznawanie spraw według kolejności ich wpływu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia. Przedmiotowa skarga K. B. dotyczy bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w rozpoznaniu odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia 14 kwietnia 2015r.w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę (w tym także skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność i przewlekłość postępowania, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a. Stosownie do art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skarga K. B. jest dopuszczalna, ponieważ skarżąca, występując do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismem z 29 czerwca 2015r. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa wyczerpała wymogi formalne do wniesienia skargi na bezczynność organu. Przechodząc do merytorycznej oceny skargi należało uznać jej zasadność. Samorządowe Kolegium Odwoławcze jest w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 127 § 2 k.p.a., organem właściwym do rozpatrzenia odwołania. Akta sprawy wraz z odwołaniem skarżącej wpłynęły do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 6 maja 2015r. Zgodnie z art. 35 ust 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. W myśl art. 104 § 1 k.p.a., przez załatwienie sprawy należy rozumieć wydanie przez organ decyzji, chyba że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej. Przy czym załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.). Termin załatwienia sprawy przez organ liczy się więc od dnia doręczenia mu żądania i jeżeli organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wyda decyzji w prawem przewidzianym terminie, w sytuacji gdy zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z prawną bezczynnością tego organu. W niniejszej sprawie miesięczny termin załatwienia sprawy, przewidziany dla sprawy na rozpoznanie jej w postępowaniu odwoławczym, liczony od daty wpływu kompletu akt do organu odwoławczego, upłynął w dniu 7 czerwca 2015r. Nierozpatrzenie wniosku w tym terminie, przewidzianym w art. 35 § 3 k.p.a., świadczy o bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 149 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględnił skargę i w punkcie 1. sentencji wyroku zobowiązał organ do rozpatrzenia odwołania od decyzji z dnia 14 kwietnia 2015r. w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt sprawy do Kolegium wraz ze stwierdzeniem prawomocności wyroku. Dodatkowo w punkcie 2. sentencji wyroku, stosownie do treści art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Za rażące naruszenie prawa, w rozumieniu przepisu art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, można uznać oczywiste niezastosowanie lub nieprawidłowe zastosowanie przepisów o terminach załatwienia sprawy administracyjnej. Jednakże w przekonaniu Sądu celem ustalenia, czy naruszenie prawa jest rażące, należy uwzględnić nie tylko proste zestawienie terminów rozpoczęcia postępowania i jego zakończenia, lecz także warunkowane okolicznościami sprawy czynności jakie powinien podjąć organ, dążąc do merytorycznego rozstrzygnięcia konkretnej sprawy. Przejawem rażącego naruszenia art. 35 § 3 k.p.a. w niniejszej sprawie jest przede wszystkim okoliczność, że odwołanie od decyzji organu I instancji wraz z aktami sprawy wpłynęło do Kolegium w dniu 7 maja 2015r. i do dnia dzisiejszego Kolegium nie podjęło żadnych czynności w sprawie. Zaniechanie rozpoznania wniosku doprowadziło do kilkukrotnego przekroczenia terminu miesięcznego rozpoznania sprawy wskazanego w art. 35 § 3 k.p.a. Stanowi to niewątpliwie rażące naruszenie jego unormowań i godzi w przewidzianą w art. 12 k.p.a. zasadę szybkości postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie Kolegium nie podjęło żadnych czynności w sprawie i nie wyjaśniło skarżacej w toku postępowania przyczyn przekroczenia terminu załatwienia sprawy oraz terminu jej załatwienia. Należy mieć bowiem na uwadze obowiązki nałożone na organ w przepisie art. 36 § 1 kpa, który stanowi, że organ jest zobowiązany do zawiadamiania strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Wobec uwzględnienia skargi Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę 100zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, stanowiącą równowartość uiszczonego wpisu sądowego.