Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II GZ 300/19

Sądy administracyjne2019-12-12
Sygnatura
II GZ 300/19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2019-12-12
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Mirosław Trzecki

Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1621/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P.G. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 5 września 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1621/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), odrzucił skargę P.G. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] kwietnia 2019 r. w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Sąd I instancji stwierdził, że ww. postanowienie zostało skarżącemu doręczone w trybie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej "k.p.a.") [...] kwietnia 2019 r. Termin na wniesienie skargi upływał [...] maja 2019 r. Skarga została natomiast złożona [...] lipca 2019 r., a więc z uchybieniem terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Skarżący wskazał, że postanowienie z 5 września 2019 r. odebrał jego ojciec i tę formę doręczenia należy przyjąć za właściwą. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak słusznie stwierdził Sąd I instancji, postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] kwietnia 2019 r. zostało doręczone skarżącemu w trybie art. 44 k.p.a. [...] kwietnia 2019 r., a więc termin do wniesienia skargi upłynął [...] maja 2019 r. Skarżący w tym terminie nie złożył skargi, więc zasadnie WSA odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z uwagi na treść zażalenia NSA wyjaśnia, że skarżący zdaje się mylić dwa wydane w sprawie postanowienia. Postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego zostało doręczone w ten sposób, że po podwójnym awizowaniu zwrócono do organu nieodebraną przesyłkę, tj. w trybie art. 44 k.p.a. Natomiast postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 5 września 2019 r. zostało doręczone skarżącemu na podany przez niego adres do doręczeń, w ten sposób, że przesyłkę zawierającą to postanowienie odebrał ojciec skarżącego. Wobec tego uwagi Sądu I instancji co do doręczenia przesyłki w trybie art. 44 k.p.a. dotyczyły postanowienia Głównego Inspektora Transportu Drogowego, które rzeczywiście zostało w tym trybie uznane za doręczone. W tym stanie rzeczy skoro przesyłka zawierająca postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego została doręczona w trybie zastępczym, to zasadnie Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że skarżący powołał okoliczności, które mogą przemawiać za przywróceniem terminu do złożenia skargi. Jeżeli skarżący złoży wniosek w tym przedmiocie, to zostanie on oceniony przez Sąd I instancji. We wniosku tym skarżący powinien uprawdopodobnić, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nie było przez niego zawinione. Aby to uczynić powinien w sposób jasny opisać, na czym polegają nieprawidłowości w doręczeniu przesyłek pod jego adresem zamieszkania, a także – w razie możliwości – udokumentować wystąpienie tych okoliczności stosownymi dokumentami czy zdjęciami. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.