I C 149/24

<p>Sygn. akt I C 149/24</p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 13 maja 2024 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Magdalena Łukaszewicz</p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 maja 2024 roku</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...)</span> Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Wierzytelności z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">M. K.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>o r z e k a:</p> <p>oddala powództwo.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności -<span class="anon-block">(...)</span>z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> (poprzednio <span class="anon-block"> (...)</span> Fundusz Inwestycyjny Zamknięty – <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>) wytoczył powództwo przeciwko <span class="anon-block">M. K.</span> o zapłatę kwoty 2 991,69 złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 14 lipca 2023 roku do dnia zapłaty. Nadto powód wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że dochodzona przez niego wierzytelność wynika z braku zapłaty przez pozwanego należności z tytułu umowy o świadczenie usług telewizyjnych zawartej z <span class="anon-block">C. (...)</span> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> (poprzednia nazwa: <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>). Powód nabył przedmiotową wierzytelność w drodze umowy o przelew wierzytelności zawartej z <span class="anon-block">C. (...)</span> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>. Powód przesłał pozwanemu zawiadomienie o cesji wierzytelności wraz z wezwaniem do dobrowolnej zapłaty należności w terminie 7 dni. Wezwanie pozostało bezskuteczne, stąd wystąpienie na drogę sądową było konieczne, a roszczenie powoda jest uzasadnione tak co do zasady, jak i co do wysokości.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block">M. K.</span> nie złożył odpowiedzi na pozew i mimo należytego powiadomienia go o terminie, nie stawił się na rozprawie i nie żądał przeprowadzenia rozprawy w jego nieobecności.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił i zważył, co następuje:</strong> </p> <p>W związku z niezłożeniem przez pozwanego odpowiedzi na pozew, niestawieniem się na rozprawie i brakiem jakichkolwiek wyjaśnień, Sąd zobligowany był do wydania w przedmiotowej sprawie wyroku zaocznego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 340;art. 340 § 1)">art. 340 § 1 k.p.c.</a>).</p> <p>W takim przypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda dotyczące okoliczności faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości, albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 2)">art. 339 § 2 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 340;art. 340 § 1)">art. 340 § 1 k.p.c.</a>).</p> <p>Podkreślić przy tym jednak należy, że wydanie wyroku zaocznego uwzględniającego roszczenie powoda może nastąpić tylko wówczas, gdy Sąd rozpoznający sprawę, nie ma żadnych uzasadnionych wątpliwości co do prawdziwości twierdzeń powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie. Niezależnie bowiem od ustalenia podstawy faktycznej Sąd jest zawsze zobowiązany rozważyć, czy żądanie pozwu jest zasadne w świetle norm prawa materialnego. Negatywny natomiast wynik takiej analizy powoduje wydanie wyroku zaocznego oddalającego powództwa, gdyż w tym zakresie nie obowiązuje domniemanie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 2)">art. 339 § 2 k.p.c.</a> (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 1972 roku, III CRN 30/72; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 kwietnia 1973, III CRN 59/73).</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Tak więc w niniejszej sprawie na powodzie spoczywał obowiązek udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie, a ponadto w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> ciążył na nim obowiązek wskazywania dowodów, z których wywodził skutki prawne. W sprawach cywilnych sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy czy też do uzupełnienia postępowania dowodowego o dowody, na których istnienie wskazują strony, lecz których nie przedstawiły. Obowiązek dowodzenia spoczywa bowiem na stronach.</p> <p>Należy również podkreślić, że na mocy art. 1 pkt 65 ustawy z 9 marca 2023 roku o zmianie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">ustawy Kodeks postępowania cywilnego</a> oraz niektórych innych ustaw, do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">Kodeksu postępowania cywilnego</a> od 1 lipca 2023 roku wprowadzono nowe postępowanie odrębne – postępowanie z udziałem konsumentów, oznaczone jako Dział IIb. Jak wskazał projektodawca w uzasadnieniu ustawy z 9 marca 2023 roku, wprowadzenie nowego postępowania odrębnego – postępowania z udziałem konsumentów – stanowi wyraz wyjścia naprzeciw oczekiwaniom środowiska konsumentów co do zwiększenia zakresu ochrony ich praw. Kierunek ten jest zbieżny z przyjętym w państwach członkowskich UE.</p> <p>Dotyczący ww. postępowania odrębnego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 458(15))">art. 458^{<!-- -->15} k.p.c.</a> określa zasady gromadzenia materiału dowodowego w zależności od statusu strony. W odniesieniu do konsumenta stosuje się reguły ogólne, tj. krańcowym terminem podniesienia twierdzeń i dowodów jest zatwierdzenie projektu planu rozprawy albo sporządzenie planu rozprawy w razie wyznaczenia posiedzenia przygotowawczego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 205(12);art. 205(12) § 1)">art. 205^{<!-- -->12} § 1 k.p.c.</a>), albo moment zamknięcia rozprawy – gdy nie zarządzono przeprowadzenia posiedzenia przygotowawczego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 205(12);art. 205(12) § 2)">art. 205^{<!-- -->12} § 2 k.p.c.</a>). Ta ogólna zasada może być modyfikowana stosownym zarządzeniem przewodniczącego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 205(3);art. 205(3) § 2)">art. 205^{<!-- -->3}§ 2 k.p.c.</a> Natomiast na przedsiębiorcę, w przypadku gdy jest on stroną powodową reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika, przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 458(15);art. 458(15) § 1)">art. 458^{<!-- -->15} § 1 k.p.c.</a> nakłada obowiązek powołania wszystkich twierdzeń i dowodów już w pozwie. Jak wyjaśniono w motywach legislacyjnych, nałożenie na przedsiębiorcę takich restrykcyjnych ciężarów procesowych ma wzmocnić pozycję konsumenta jako strony postępowania poprzez zapewnienie mu szybszego rozpoznania sprawy.</p> <p>Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy należy zauważyć, że z treści pozwu oraz załączonej do niego umowy przelewu wierzytelności i zawiadomienia dłużnika o zmianie wierzyciela, wynika, iż dochodzona przez powoda wierzytelność wynika z braku zapłaty przez pozwanego <span class="anon-block">M. K.</span> należności z tytułu umowy o świadczenie usług nr <span class="anon-block"> (...)</span> zawartej w dniu 5 stycznia 2018 roku z <span class="anon-block">C. (...)</span> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> (poprzednia nazwa: <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>), wynikających z <span class="anon-block">not księgowych o nr (...)</span> oraz z rachunków rozliczeniowych o nr <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>. Nie budzi wątpliwości Sądu, iż umowa powyższa jest umową konsumencką, albowiem jej stronami są przedsiębiorca i osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej, wobec czego w sprawie zastosowanie mają przepisy ww. Działu IIb <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">Kodeksu postępowania cywilnego</a>, w tym <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 458(15);art. 458(15) § 1)">art. 458^{<!-- -->( 15)} § 1 k.p.c.</a> </p> <p>Tymczasem powód, zastąpiony przez profesjonalnego pełnomocnika, nie przedłożył Sądowi wspomnianej wyżej umowy o świadczenie usług nr <span class="anon-block"> (...)</span> zawartej w dniu 5 stycznia 2018 roku pomiędzy <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, a pozwanym <span class="anon-block">M. K.</span>, na wykazanie faktu, iż pozwanego i poprzednika prawnego powoda łączyła ww. umowa o świadczenie usług, z której warunków pozwany nie wywiązał się. W aktach sprawy znajduje się jedynie umowa zawarta w dniu 5 stycznia 2018 roku pomiędzy <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, a <span class="anon-block">O. K.</span>, nie zaś pomiędzy <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, a pozwanym <span class="anon-block">M. K.</span>.</p> <p>Brak ww. umowy uniemożliwia poczynienie przez Sąd ustaleń co do treści ewentualnej umowy zawartej przez pozwanego, ustalenia daty początkowej odsetek, wysokości odsetek oraz charakteru roszczeń i ich wymagalności.</p> <p>Odnośnie inicjatywy dowodowej Sąd Rejonowy w Piszu w pełni podziela utarte orzecznictwo Sądu Najwyższego wyrażające się w tezie: „Rzeczą sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a>), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a>) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>).” (vide wyrok SN z 17 XII 1996r., I CKU 45/96, OSNC 1997/6-7/76; podobnie również wyrok sądu apelacyjnego w Białymstoku z 21 X 2003 r., I A Ca 516/03, OSP 2004/9/118; wyrok SN z 7 X 1998r., II UKN 244/98, OSNP 1999/20/662).</p> <p>W tym stanie rzeczy, uznając, iż powód nie dowiódł swojego roszczenia, Sąd powództwo oddalił.</p> </div>