Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

III FZ 692/21

Sądy administracyjne2021-11-23
Sygnatura
III FZ 692/21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2021-11-23
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Wojciech Stachurski

Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. S.A. z siedzibą w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 23 sierpnia 2021 r., sygn. akt I SA/Ke 436/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 11 maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 23 sierpnia 2021 r., I SA/Ke 436/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę P. S.A. w L. (dalej jako: "Spółka") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z 11 maja 2021 r., nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2015 r. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że złożona do sądu skarga została podpisana przez pełnomocnika, a z dołączonego do niej dokumentu pełnomocnictwa nie wynika uprawnienie do reprezentowania Spółki w postępowaniu przez sądem administracyjnym. W związku z tym sąd wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie dokumentu pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie doręczono 26 lipca 2021 r. i w terminie do dokonania tej czynności, czyli do 2 sierpnia 2021 r., strona skarżąca nie złożyła dokumentu pełnomocnictwa. Z tej przyczyny WSA w Kielcach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a."), odrzucił skargę. Na postanowienie o odrzuceniu skargi Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła zażalenie. Zaskarżonemu w całości postanowieniu postawiony został zarzut błędnego zastosowania art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., poprzez przyjęcie, że Spółka nie uzupełniła braków formalnych wniesionej skargi, podczas gdy z okoliczności stanu faktycznego wynika, że Spółka uczyniła zadość wezwaniu sądu. W tym zakresie autor zażalenia powołał się na pismo z 29 lipca 2021 r., przy którym złożony został oryginał pełnomocnictwa do działania w imieniu Spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Mając powyższe na uwadze, Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze pełnomocnictwa, do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Z kolei art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z przywołanych przepisów wynika, że dokument pełnomocnictwa lub jego wierzytelny odpis powinien być złożony do akt konkretnej ("danej") sprawy sądowoadministracyjnej, w której pełnomocnik zamierza reprezentować stronę. Obowiązek ten spoczywa na stronie postępowania, reprezentowanej przez pełnomocnika i nie może być przenoszony na sąd. W tej sprawie Spółka wniosła skargę podpisaną przez pełnomocnika. Z dołączonego do skargi pełnomocnictwa wynika jednak, że nie uprawnia ono do reprezentowania Spółki w postępowaniu przed sądem administracyjnym. W związku z tym sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Mimo wezwania, strona skarżąca w wyznaczonym terminie nie złożyła w tej sprawie odpowiedniego pełnomocnictwa. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika Spółki, pismo z 29 lipca 2021 r. wraz z dołączonym do niego pełnomocnictwem, zgodnie z zawartym w nim oznaczeniem, zostało złożone do innej sprawy o sygnaturze I SA/Ke 434/21. Nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja strony skarżącej, że treść tego pełnomocnictwa dotyczy wszystkich złożonych przez Spółkę skarg w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2013-2018, i że każda ze złożonych przez Spółkę skarg dotyczy tego samego stanu faktycznego i prawnego, a różnica dotyczy numeru decyzji wydanej przez organ podatkowy, roku którego dotyczy nadpłata oraz wartości przedmiotu zaskarżenia. Przesyłając sporne pełnomocnictwo, Spółka wyraźnie zaznaczyła, że dotyczy ono sprawy zarejestrowanej pod sygnaturą I SA/Ke 434/21. Sąd pierwszej instancji nie był uprawniony do "przenoszenia" tego pełnomocnictwa do innych spraw z udziałem Spółki, w tym do sprawy niniejszej. W konsekwencji, po bezskutecznym upływie terminu do przedłożenia w tej sprawie odpowiedniego pełnomocnictwa, sąd prawidłowo uznał, że brak formalny skargi nie został uzupełniony. Dlatego niezasadny jest zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.