III SA/Po 763/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Ł. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi /-/M. Kosewska UZASADNIENIE Wojewoda decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] nr [...] umarzającą jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania w trybie art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. z 1998, Nr 133, poz. 872 z póź. zm.) za nieruchomość położoną w G., oznaczoną numerem działki [...] o powierzchni [...] ha, stanowiącą własność H. Ł. Na powyższą decyzję organu II instancji skargę w terminie wniósł H. Ł. Zarządzeniem z dnia [...] skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł. w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Niniejsze zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...]. Wpis sądowy został uiszczony w dniu [...] (k. 9). W piśmie wniesionym do Sądu w dniu [...] skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł. Wyjaśnił, iż nie mógł wykonać zarządzenia w wyznaczonym terminie, gdyż pracował w tych dniach poza miastem do godzin wieczornych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r, Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) – w dalszej części określonej jako p.p.s.a. – jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Dodatkowo art. 87 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z kolei art. 87 § 2 p.p.s.a. wskazuje, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto §4 art. 87 p.p.s.a. nakłada wymóg, aby równocześnie z wnioskiem strona dokonała czynności, której nie podjęła w terminie. Z powyżej przytoczonych przepisów wynika, że uchybiony termin – w przedmiotowej sprawie – do uzupełnienia braków formalnych skargi – należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona złoży wniosek o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Należy przy tym podkreślić, że sformułowanie "łącznie" oznacza, iż w sytuacji, gdy którakolwiek z wymienionych wyżej przesłanek nie zostanie spełniona, zasadnym jest wydanie orzeczenia odmownego. Z lakonicznego uzasadnienia wniosku nie wynika w sposób jednoznaczny, kiedy ustała przyczyna, z powodu której skarżący nie mógł wykonać w terminie zarządzenia. Ponadto podana przez skarżącego przyczyna uchybienia terminu – praca poza miastem do godzin wieczornych – nie stanowi dostatecznego uprawdopodobnienia wskazującego na brak jego winy w niewykonaniu zarządzenia w oznaczonym czasie. Dokonując oceny zasadności wniosku skarżącego należy mieć na uwadze fakt, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały termin oznaczony do dokonania czynności procesowej. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21.02.2006r., I SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260). W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie powołany przez skarżącego powód – praca poza miastem do godzin wieczornych – nie stanowi nadzwyczajnej przeszkody, która uniemożliwiałaby zachowanie 7-dniowego terminu do wykonania zarządzenia Sądu. Nie ulega wątpliwości, iż świadczenie pracy jest istotnym obowiązkiem skarżącego. Niemniej jednak skarżący wszczynając postępowanie sądowoadministracyjne winien mieć świadomość, iż jest ono sformalizowane, stąd wiąże się z dodatkowymi czynnościami, które będzie zobowiązany dokonać w celu skutecznego dochodzenia swoich praw. Skarżący powinien był zatem podjąć dodatkowy wysiłek aby zadbać o własne interesy. W konsekwencji, w celu wykonania zarządzenia w terminie mógł on posłużyć się osobą trzecią lub zwolnić się u pracodawcy na krótki czas potrzebny do uiszczenia wpisu sądowego. Mając na względzie powyższe, wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi należało uznać za bezzasadny. W konsekwencji na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/M. Kosewska KS d