VI SA/Wa 1727/08
Sądy administracyjne2008-10-23
Sygnatura
VI SA/Wa 1727/08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2008-10-23
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie
Sędziowie
Piotr Borowiecki
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 23 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu na listę radców prawnych p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie 2. zwrócić Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych wpis sądowy w wysokości 200 (dwieście) złotych
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 30 lipca 2008 r. Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych, reprezentowane przez pełnomocnika radcę prawnego W. L., wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu na listę radców prawnych.
Pismem z dnia 20 października 2008 r. pełnomocnik skarżącej, cofnął powyższą skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :
W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. dalej zwana p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, przy czym cofnięcie skargi wiąże sąd. Sąd uzna jednakże cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W przedmiotowej sprawie nie zachodzą, zdaniem Sądu okoliczności skutkujące niedopuszczalnością cofnięcia skargi w rozumieniu powołanego przepisu. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarga została cofnięta skutecznie.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt. 1 postanowienia, w pkt. 2 zaś na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 a).